Σε απόγνωση οδηγούνται μέρα με τη μέρα τα νοικοκυριά, λόγω μιας συνεχιζόμενης και αδίστακτης οικονομικής κρίσης… Παράλληλα, μια νέα κοινωνική τάξη διαμορφώνεται στην Ελληνική κοινωνία, στις αρχές του 21ου αιώνα η οποία απαρτίζεται από ιδιωτικούς υπαλλήλους, που ζουν σε συνθήκες οικονομικής εξαθλίωσης, συμβασιούχους που έχουν απολυθεί ή όσοι έχουν παραμείνει βλέπουν εφιάλτες για το εργασιακό τους μέλλον, γυναίκες σε μεγάλο ποσοστό άνεργες, χωρίς ελπίδα και αισιοδοξία, συνταξιούχους που δεν γνωρίζουν πόσο χαμηλά θα φτάσει το επόμενο χρονικό διάστημα η σύνταξή τους και μακροχρόνιους ανέργους, που μάλλον θα συνεχίσουν για μακρύ χρονικό διάστημα ακόμα να φέρουν τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό. Νέοι άνθρωποι μεταναστεύουν ομαδικά προς τα βόρεια της Ευρώπης, διαθέτοντας μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών ή ακόμα και διδακτορικό, έχοντας χορτάσει από υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον… Δυστυχώς, σε αυτή εδώ τη χώρα, δεν μπόρεσε το πολιτικό προσωπικό στον 21ο αιώνα να εμποδίσει μια νέα μετανάστευση… Το πιο τραγικό ωστόσο και το οποίο γνωρίζουν οι νέοι άνθρωποι, είναι ότι αυτή η κατάσταση δεν θα είναι προσωρινή, αλλά θα έχει σταθερή κατεύθυνση, λόγω της καθήλωσης των μισθών και της επέκτασης των νέων μορφών εργασιακών σχέσεων (προσωρινής, μερικής, με σύμβαση, με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών). Η νέα φτώχεια είναι πλέον φανερή στην ελληνική καθημερινότητα. Μέχρι ποιο σημείο αυτή θα φτάσει, θα φανεί στο εγγύς μέλλον…
Καλή Ανάσταση…
