«Η κρίση είναι πολύπλευρη, με αφετηρία ένα ανίκανο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα μας στη χρεοκοπία αλλά θέλει τώρα να την ξανακυβερνήσει για ιδιωτικές σκοπούς ή και για να αποφύγει ποινικές ευθύνες». Αυτά μεταξύ άλλων τονίζει ο ευρωβουλευτής και διακεκριμένος δημοσιογράφος Στέλιος Κούλογλου.
– Που βαδίζει πλέον η Ευρώπη αλλά και γενικότερα ο κόσμος;
«Ο κόσμος είναι σε αναταραχή, γιατί μια μικρή οικονομική ολιγαρχία, το διαβόητο 1% γίνεται πλουσιότερο και οι υπόλοιποι φτωχότεροι. Αυτό το οικονομικό κατεστημένο ελέγχει τους περισσότερους πολιτικούς ηγέτες, που είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αλλοπρόσαλλος Αμερικανός πρόεδρος: συμπεριφέρεται σαν να παίζει σε ριάλτι σόου, με τη μόνη διαφορά ότι κρατάει στα χέρια του πυραύλους και πυρηνικά. Η Ευρώπη έχει πάψει να είναι ελκυστική. H βασική αιτία για αυτό είναι οι πολιτικές λιτότητας. Η άνοδος της ακροδεξιάς η κατάρρευση της σοσιαλδημοκρατίας και η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού είναι τα εμφανή αποτελέσματα αυτών των πολιτικών, που έχει οδηγήσει στο χωρίς ιστορικό προηγούμενο μεταπολεμικά φαινόμενο, η νέα γενιά να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη».
-Σας προβληματίζουν οι εξελίξεις στη Συρία;
«Από την Λιβύη μέχρι την Αίγυπτο, η ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου κλυδωνίζεται Βρίσκουμε και εδώ το αποτύπωμα των ανίκανων διεθνών ηγετών. Η πρόσφατη επίθεση των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας με πυραύλους έγινε για τα μάτια του κόσμου, για να ανεβάσουν τα ποσοστά δημοφιλίας του Τράμπ ή του Μακρόν. Κερδισμένοι βγήκαν τελικώς ο Άσαντ, η Ρωσία και το Ιράν. Στόχοι ρωσικοί ή ιρανικοί δεν χτυπήθηκαν, κάτι που μπορεί να ερμηνευθεί ως μήνυμα των δυτικών ότι «δεν έχουμε πρόθεση για κλιμάκωση, κάντε ότι θέλετε».
– Ποια η θέση της χώρας μας σε όλο αυτό το γίγνεσθαι;
«Μέσα σε αυτό το ταραγμένο περιβάλλον, όπου η αυξάνεται και τουρκική επιθετικότητα, κυρίως για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, η Ελλάδα θα πρέπει να εδραιώσει την θέση της στα Βαλκάνια και να αναδειχθεί σε παράγοντα σταθερότητας. Αυτό θα το πετύχουμε κλείνοντας τα ανοιχτά θέματα στα βόρεια σύνορά μας και βελτιώνοντας τις σχέσεις μας με τους γείτονες, ώστε να μην αφήσουμε τον Ερντογάν να κάνει παιχνίδι στα δυτικά Βαλκάνια, είτε αυτό είναι το Κοσσυφοπέδιο, είτε η Αλβανία, είτε η ΠΔΓΜ. Δεν έχουμε την πολυτέλεια πολλαπλών εχθρών αυτή την στιγμή. Το να κλείσουμε ζητήματα, όπως το Μακεδονικό, θα αναβαθμίσει διεθνώς τη θέση της χώρας και τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές για την έξοδο από την κρίση. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να εργαστούμε με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα χωρίς κορώνες».
– Εκτιμάτε ότι η κρίση είναι μόνο οικονομική στη χώρα μας; Τι πρέπει να αλλάξει κατά τη γνώμη σας;
«Η κρίση είναι πολύπλευρη, με αφετηρία ένα ανίκανο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα μας στη χρεοκοπία αλλά θέλει τώρα να την ξανακυβερνήσει για ιδιωτικές σκοπούς ή και για να αποφύγει ποινικές ευθύνες. Και επιδιώκει να πάρει την εξουσία χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, ακόμη και στα εθνικά μας θέματα. Στο θέμα των δύο στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία ασκήθηκε κριτική στην κυβέρνηση επειδή τάχα δεν έχτισε διεθνείς συμμαχίες και άλλα παρόμοια, την ώρα που η καταδίκη της Τουρκίας στην Σύνοδο Κορυφής ήταν χωρίς προηγούμενο και το Κοινοβούλιο σύσσωμο – πράγμα σπάνιο – ζήτησε την απελευθέρωσή τους. Είναι, λοιπόν, απαραίτητη μια υπεύθυνη εθνική στάση για τα εθνικά ζητήματα, την ώρα μάλιστα που η διεθνής εικόνα μας έχει αρχίσει να αλλάζει αφότου η χώρα λοιδορήθηκε συχνά άδικα μέσα στην κρίση».
-Μπορείτε να αναφερθείτε στο ντοκιμαντέρ «Πεθαίνοντας στο Γέλιο»;
«Δεν θα προσκαλούσα στις προβολές της ταινίας τους σοβαροφανείς. Ξεκινάει με ένα πλαστικό πέος στη Φιλανδία και τελειώνει με τη μεγαλύτερη φάρσα στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές είναι ένας «τρελός » ιδιοφυής ευρωβουλευτής που παίζει γκολφ στο γραφείο του με το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, οι περίφημοι YesMen και μια μυστική ομάδα που τραγουδά και διαλύει εμπορικά συνέδρια με το χαμόγελο στα χείλη. Αλλά τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση στη χώρα και τον κόσμο μας κάνει όλο και πιο μελαγχολικούς. Πρόκειται για μια τραγωδία ανάμεσα σε τρεις κωμωδίες καθώς κάποιοι πεθαίνουν κυριολεκτικά από το γέλιο. Στην τελευταία συνέντευξή του πριν δολοφονηθεί, ο διευθυντής του Charlie Hebdo, Charb, μου δηλώνει προφητικά ότι μόνο η βία των ισλαμιστών μπορεί να σκοτώσει το χιούμορ. Όπως, μάλιστα, έλεγε ο ιδρυτής του περιοδικού, Φρανσουά Καβαννά, «το Χιούμορ είναι σαν μία γροθιά στο πρόσωπο». Το «Παθαίνοντας το Γέλιο», λοιπόν, προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «πόση δύναμη έχει το χιούμορ ως πολιτικό όπλο».
ΑΑΖ
