Apostolis Zois

Οι ντουλάπες των περισσότερων στον δυτικό κόσμο είναι ασφυκτικά γεμάτες. Όλο και περισσότερα ρούχα καταλήγουν στους κάδους. Η ανακύκλωση υφασμάτων θα ήταν μια λύση, όμως υπάρχουν και πολλοί επικριτές.Τα ρούχα ως αντικείμενα καθημερινής κατανάλωσης. Κάποτε δεν γινόταν ούτε λόγος, πλέον τείνει να γίνει ο κανόνας. Σύμφωνα με έρευνα πάνω από ένα εκατομμύριο τόνοι ρούχων καταλήγουν στους ειδικούς κάδους που προβλέπονται για υφάσματα. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί κι ένας άγνωστος αριθμός ρούχων που καταλήγουν στον κάδο με τα οικιακά απορρίμματα, αναφέρει στο dpa ο Τόμας Άλμαν, εκπρόσωπος της ΜΚΟ Fairwertung, η οποία ασχολείται με τη συλλογή από γερμανικά νοικοκυριά ρούχων «second hand». Επιστροφή παλιών ρούχων έναντι έκπτωσης Το «βουνό» άχρηστων κλωστοϋφαντουργικών υλών συνεχώς μεγαλώνει. «Οι καταναλωτές αγοράζουν ολοένα περισσότερα ρούχα, ολοένα χαμηλότερης ποιότητας», εξηγεί ο ίδιος χαρακτηριστικά. «Ο όγκος των ρούχων μεγαλώνει και μεγαλώνει και μεγαλώνει», αναφέρει στο ίδιο μήκος κύματος και η Kίρστεν Μπρόντερ, εκπρόσωπος της Greenpeace. Tην ίδια ώρα μεγάλες κλωστοϋφαντουργικές βιομηχανίες αλλά και διεθνείς αλυσίδες φθηνής ένδυσης αναγνωρίζουν το πρόβλημα και πολλές έχουν ήδη αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες, όπως την επιστροφή των ρούχων που περισσεύουν σε κάθε ντουλάπα ή που δεν πρόκειται να φορεθούν ξανά. Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό είναι η σουηδική αλυσίδα H&M (Hennes & Mauritz), η οποία προσφέρει εκπτωτικά κουπόνια στους ευσυνείδητους αγοραστές που επιστρέφουν παλιά ρούχα τους για ανακύκλωση. Αντίστοιχη πρακτική ακολουθεί και η αλυσίδα Globetrotter, που ειδικεύεται στα ορειβατικά και σπορ ρούχα, η οποία δίνει επίσης αγοραστικά κίνητρα στους πελάτες που επιστρέφουν στο κατάστημα παλιά ρούχα. Πολλές εταιρείες, μεταξύ αυτών και η H&M, συνεργάζονται ήδη με την εταιρεία ανακύκλωσης ICO. Μάλιστα μέσα στο 2013 η σουηδική φίρμα H&M μάζεψε 40.000 τόνους μεταχειρισμένων υφασμάτων. Στόχος της εταιρείας είναι μέχρι το 2020 να συλλέγει ετησίως 25.000 τόνους παλιών ρούχων προς ανακύκλωση. Μια «πράσινη» βιομηχανία ένδυσης είναι όντως εφικτή; «Ο στόχος καταρχήν για μια τέτοια κίνηση είναι όντως 'πράσινος‘», αναφέρει στο γερμανικό πρακτορείο ο Μάρτιν Φάσναχτ, ειδικός σε θέματα εμπορίου από την ιδιωτική οικονομική σχολή WHO. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, οι επιχειρήσεις έχουν πάντα ως στόχο το κέρδος αλλά και την τόνωση των πωλήσεων. Σύμφωνα με τον γερμανό ειδικό πρακτικές οικολογικού χαρακτήρα όπως αυτές του H&M αποσκοπούν στο να ξαναφέρουν πίσω τους πιο «συνειδητοποιημένους» καταναλωτές. «Οι ντουλάπες είναι γεμάτες. Οι εταιρείες ρούχων πρέπει να δώσουν ένα νέο κίνητρο στους καταναλωτές για να αγοράσουν νέα ρούχα», επισημαίνει ο Μάρτιν Φάσναχτ. Τέλος, σύμφωνα με τους επικριτικές της οικολογικής στροφής μεγάλων αλυσίδων, σε διεθνές επίπεδο τα ποσοστά ανακύκλωσης κλωστοϋφαντουργικών υλών παραμένουν παρά τις όποιες προσπάθειες ακόμη εξαιρετικά χαμηλά. Από την άλλη πλευρά οι τιμές των υφασμάτων πέφτουν συνεχώς λόγω του εξαιρετικά υψηλού παγκόσμιου ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα η αγορά να βρίθει φθηνών ρούχων. Εν τέλει οι καμπάνιες ανακύκλωσης μεγάλων αλυσίδων με «δέλεαρ» εκπτωτικά κουπόνια, συχνά οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα, στην αέναη αγορά φθηνών ρούχων, τα οποία κάποια στιγμή θα παλιώσουν με τη σειρά τους και θα είναι ξανά και ξανά περιττά στην γκαρνταρόμπα του μέσου καταναλωτή. Dpa / Δήμητρα Κυρανούδη

Με μια ταινία-αφιέρωμα στον θρυλικό τζαζ κιθαρίστα Τζάνγκο Ράινχαρντ ξεκίνησε η 67η Μπερλινάλε. Έντονο ελληνικό χρώμα στο διασημότερο γερμανικό φεστιβάλ κινηματογράφου.«Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε στην 67η Μπερλινάλε» λέει χαμογελαστά η Άνκε Ένγκελκε παρουσιάστρια του διασημότερου γερμανικού φεστιβάλ κινηματογράφου στον κόσμο απευθυνόμενη στους 1.600 καλεσμένους. Χαριτολογώντας ρωτάει κυρίως τους Αμερικανούς επισκέπτες εάν πράγματι ήρθαν στο Βερολίνο για το φεστιβάλ ή απλά δεν θέλουν πια να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Και αυτό δεν ήταν το μοναδικό υπονοούμενο για τον νέο αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Κανείς δεν αναφέρθηκε σε εκείνον με το όνομά του, ωστόσο έμμεσες αναφορές στην πολιτική του έγιναν πολλές. Σπάνια τα εγκαίνια της Μπερλινάλε είχαν τόσο έντονη πολιτική χροιά. Πολιτική, αλλά όχι μόνο, ήταν και η ταινία «Τζάνγκο» του Ετιέν Κομάρ, με την οποία ξεκίνησε χθες το βράδυ επίσημα η Μπερλινάλε. Μια ταινία-αφιέρωμα στο θρυλικό Γάλλο κιθαρίστα της τζαζ Τζάνγκο Ράινχαρντ, ο οποίος ήταν Ρομά. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους τζαζ μουσικούς του 20ου αιώνα και θεωρείται συνιδρυτής του Gypsy-Swing. Η ταινία εξιστορεί τη φυγή του από την Γαλλία μετά την κατάληψή της από τους ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά το ενδιαφέρον σενάριο, η ταινία δεν κατάφερε να κερδίσει τους θεατές. Η δραματουργία, οι ξύλινοι διάλογοι και τα αναρίθμητα κλισέ δυσκόλεψαν το κοινό. Παρόντες οι κορυφαίοι γερμανοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες Οι περισσότεροι από 1.600 προσκεκλημένοι συγκεντρώθηκαν στο Berlinale Palast στην πλατεία Πότσνταμ. Στο κόκκινο χαλί ο διευθυντής του φεστιβάλ Ντίντερ Κόσλικ εκτός από τους συντελεστές της ταινίας «Τζάνγκο» υποδέχθηκε τον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Γκιρ, σχεδόν σύσσωμη την γερμανική κινηματογραφική αφρόκρεμα, όπως τους ηθοποιούς Ίρις Μπέρμπεν, Τομ Σίλινγκ, η Χάικε Μάκατς, Μαρία Σράντερ, αλλά και τους σκηνοθέτες Βιμ Βέντερς, Αντρέας Ντρέσεν και Φόλκερ Σλέντορφ. Η γερμανίδα υφυπουργός Πολιτισμού Μόνικα Γκρύτερς ξεκίνησε την ομιλία της δίνοντας πολιτικό τόνο λέγοντας «πρώτα οι καλλιτέχνες» και προσθέτοντας πως η Μπερλινάλε είναι «γιορτή της ελευθερίας της τέχνης». Σε πολιτική αποστολή βρισκόταν πάντως ήδη από το πρωί ο Ρίτσαρντ Γκιρ, ο οποίος μίλησε και με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την Παρασκευή θα παρουσιαστεί στην Μπερλινάλε η ταινία του με τον τίτλο «Το δείπνο». Εκτός από το «Τζάνγκο» διαγωνίζονται για τη Χρυσή Άρκτο 17 ακόμα ταινίες. Από γερμανικής πλευράς τρεις Γερμανοί σκηνοθέτες συμμετέχουν στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα. Ο Φόλκερ Σλέντορφ συμμετέχει με την ταινία «Επιστροφή στο Μοντάουκ». Ο Αντρές Βάιελ παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ «Μπόις» για τον γνωστό Γερμανό εικαστικό Γιόζεφ Μπόις και ο Τόμας Άρσλαν παρουσιάζει την ταινία δρόμου «Λευκές Νύχτες». Στη φετινή Μπερλινάλε συναντάμε και αρεκτά ελληνικά ονόματα σε διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες του φεστιβάλ. Για παράδειγμα ο Κων/νος Γιάνναρης έχει έρθει φέτος στο Βερολίνο όχι ως σκηνοθέτης αλλά ως κριτικός στην επιτροπής των Εuropean Shooting Stars. Το φεστιβάλ κινηματογράφου ολοκληρώνεται σε έντεκα ημέρες. Γιόχεν Κίρτεν, dpa / Μαρία Ρηγούτσου

Με μια ταινία-αφιέρωμα στον θρυλικό τζαζ κιθαρίστα Τζάνγκο Ράινχαρντ ξεκίνησε η 67η Μπερλινάλε. Έντονο ελληνικό χρώμα στο διασημότερο γερμανικό φεστιβάλ κινηματογράφου.«Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε στην 67η Μπερλινάλε» λέει χαμογελαστά η Άνκε Ένγκελκε παρουσιάστρια του διασημότερου γερμανικού φεστιβάλ κινηματογράφου στον κόσμο απευθυνόμενη στους 1.600 καλεσμένους. Χαριτολογώντας ρωτάει κυρίως τους Αμερικανούς επισκέπτες εάν πράγματι ήρθαν στο Βερολίνο για το φεστιβάλ ή απλά δεν θέλουν πια να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Και αυτό δεν ήταν το μοναδικό υπονοούμενο για τον νέο αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Κανείς δεν αναφέρθηκε σε εκείνον με το όνομά του, ωστόσο έμμεσες αναφορές στην πολιτική του έγιναν πολλές. Σπάνια τα εγκαίνια της Μπερλινάλε είχαν τόσο έντονη πολιτική χροιά. Πολιτική, αλλά όχι μόνο, ήταν και η ταινία «Τζάνγκο» του Ετιέν Κομάρ, με την οποία ξεκίνησε χθες το βράδυ επίσημα η Μπερλινάλε. Μια ταινία-αφιέρωμα στο θρυλικό Γάλλο κιθαρίστα της τζαζ Τζάνγκο Ράινχαρντ, ο οποίος ήταν Ρομά. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους τζαζ μουσικούς του 20ου αιώνα και θεωρείται συνιδρυτής του Gypsy-Swing. Η ταινία εξιστορεί τη φυγή του από την Γαλλία μετά την κατάληψή της από τους ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά το ενδιαφέρον σενάριο, η ταινία δεν κατάφερε να κερδίσει τους θεατές. Η δραματουργία, οι ξύλινοι διάλογοι και τα αναρίθμητα κλισέ δυσκόλεψαν το κοινό. Παρόντες οι κορυφαίοι γερμανοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες Οι περισσότεροι από 1.600 προσκεκλημένοι συγκεντρώθηκαν στο Berlinale Palast στην πλατεία Πότσνταμ. Στο κόκκινο χαλί ο διευθυντής του φεστιβάλ Ντίντερ Κόσλικ εκτός από τους συντελεστές της ταινίας «Τζάνγκο» υποδέχθηκε τον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Γκιρ, σχεδόν σύσσωμη την γερμανική κινηματογραφική αφρόκρεμα, όπως τους ηθοποιούς Ίρις Μπέρμπεν, Τομ Σίλινγκ, η Χάικε Μάκατς, Μαρία Σράντερ, αλλά και τους σκηνοθέτες Βιμ Βέντερς, Αντρέας Ντρέσεν και Φόλκερ Σλέντορφ. Η γερμανίδα υφυπουργός Πολιτισμού Μόνικα Γκρύτερς ξεκίνησε την ομιλία της δίνοντας πολιτικό τόνο λέγοντας «πρώτα οι καλλιτέχνες» και προσθέτοντας πως η Μπερλινάλε είναι «γιορτή της ελευθερίας της τέχνης». Σε πολιτική αποστολή βρισκόταν πάντως ήδη από το πρωί ο Ρίτσαρντ Γκιρ, ο οποίος μίλησε και με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την Παρασκευή θα παρουσιαστεί στην Μπερλινάλε η ταινία του με τον τίτλο «Το δείπνο». Εκτός από το «Τζάνγκο» διαγωνίζονται για τη Χρυσή Άρκτο 17 ακόμα ταινίες. Από γερμανικής πλευράς τρεις Γερμανοί σκηνοθέτες συμμετέχουν στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα. Ο Φόλκερ Σλέντορφ συμμετέχει με την ταινία «Επιστροφή στο Μοντάουκ». Ο Αντρές Βάιελ παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ «Μπόις» για τον γνωστό Γερμανό εικαστικό Γιόζεφ Μπόις και ο Τόμας Άρσλαν παρουσιάζει την ταινία δρόμου «Λευκές Νύχτες». Στη φετινή Μπερλινάλε συναντάμε και αρεκτά ελληνικά ονόματα σε διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες του φεστιβάλ. Για παράδειγμα ο Κων/νος Γιάνναρης έχει έρθει φέτος στο Βερολίνο όχι ως σκηνοθέτης αλλά ως κριτικός στην επιτροπής των Εuropean Shooting Stars. Το φεστιβάλ κινηματογράφου ολοκληρώνεται σε έντεκα ημέρες. Γιόχεν Κίρτεν, dpa / Μαρία Ρηγούτσου

Με μια ταινία-αφιέρωμα στον θρυλικό τζαζ κιθαρίστα Τζάνγκο Ράινχαρντ ξεκίνησε η 67η Μπερλινάλε. Έντονο ελληνικό χρώμα στο διασημότερο γερμανικό φεστιβάλ κινηματογράφου.«Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε στην 67η Μπερλινάλε» λέει χαμογελαστά η Άνκε Ένγκελκε παρουσιάστρια του διασημότερου γερμανικού φεστιβάλ κινηματογράφου στον κόσμο απευθυνόμενη στους 1.600 καλεσμένους. Χαριτολογώντας ρωτάει κυρίως τους Αμερικανούς επισκέπτες εάν πράγματι ήρθαν στο Βερολίνο για το φεστιβάλ ή απλά δεν θέλουν πια να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Και αυτό δεν ήταν το μοναδικό υπονοούμενο για τον νέο αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Κανείς δεν αναφέρθηκε σε εκείνον με το όνομά του, ωστόσο έμμεσες αναφορές στην πολιτική του έγιναν πολλές. Σπάνια τα εγκαίνια της Μπερλινάλε είχαν τόσο έντονη πολιτική χροιά. Πολιτική, αλλά όχι μόνο, ήταν και η ταινία «Τζάνγκο» του Ετιέν Κομάρ, με την οποία ξεκίνησε χθες το βράδυ επίσημα η Μπερλινάλε. Μια ταινία-αφιέρωμα στο θρυλικό Γάλλο κιθαρίστα της τζαζ Τζάνγκο Ράινχαρντ, ο οποίος ήταν Ρομά. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους τζαζ μουσικούς του 20ου αιώνα και θεωρείται συνιδρυτής του Gypsy-Swing. Η ταινία εξιστορεί τη φυγή του από την Γαλλία μετά την κατάληψή της από τους ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά το ενδιαφέρον σενάριο, η ταινία δεν κατάφερε να κερδίσει τους θεατές. Η δραματουργία, οι ξύλινοι διάλογοι και τα αναρίθμητα κλισέ δυσκόλεψαν το κοινό. Παρόντες οι κορυφαίοι γερμανοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες Οι περισσότεροι από 1.600 προσκεκλημένοι συγκεντρώθηκαν στο Berlinale Palast στην πλατεία Πότσνταμ. Στο κόκκινο χαλί ο διευθυντής του φεστιβάλ Ντίντερ Κόσλικ εκτός από τους συντελεστές της ταινίας «Τζάνγκο» υποδέχθηκε τον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Γκιρ, σχεδόν σύσσωμη την γερμανική κινηματογραφική αφρόκρεμα, όπως τους ηθοποιούς Ίρις Μπέρμπεν, Τομ Σίλινγκ, η Χάικε Μάκατς, Μαρία Σράντερ, αλλά και τους σκηνοθέτες Βιμ Βέντερς, Αντρέας Ντρέσεν και Φόλκερ Σλέντορφ. Η γερμανίδα υφυπουργός Πολιτισμού Μόνικα Γκρύτερς ξεκίνησε την ομιλία της δίνοντας πολιτικό τόνο λέγοντας «πρώτα οι καλλιτέχνες» και προσθέτοντας πως η Μπερλινάλε είναι «γιορτή της ελευθερίας της τέχνης». Σε πολιτική αποστολή βρισκόταν πάντως ήδη από το πρωί ο Ρίτσαρντ Γκιρ, ο οποίος μίλησε και με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την Παρασκευή θα παρουσιαστεί στην Μπερλινάλε η ταινία του με τον τίτλο «Το δείπνο». Εκτός από το «Τζάνγκο» διαγωνίζονται για τη Χρυσή Άρκτο 17 ακόμα ταινίες. Από γερμανικής πλευράς τρεις Γερμανοί σκηνοθέτες συμμετέχουν στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα. Ο Φόλκερ Σλέντορφ συμμετέχει με την ταινία «Επιστροφή στο Μοντάουκ». Ο Αντρές Βάιελ παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ «Μπόις» για τον γνωστό Γερμανό εικαστικό Γιόζεφ Μπόις και ο Τόμας Άρσλαν παρουσιάζει την ταινία δρόμου «Λευκές Νύχτες». Στη φετινή Μπερλινάλε συναντάμε και αρεκτά ελληνικά ονόματα σε διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες του φεστιβάλ. Για παράδειγμα ο Κων/νος Γιάνναρης έχει έρθει φέτος στο Βερολίνο όχι ως σκηνοθέτης αλλά ως κριτικός στην επιτροπής των Εuropean Shooting Stars. Το φεστιβάλ κινηματογράφου ολοκληρώνεται σε έντεκα ημέρες. Γιόχεν Κίρτεν, dpa / Μαρία Ρηγούτσου

Εκτεταμένα επεισόδια, βανδαλισμούς και συλλήψεις στα γαλλικά προάστια, στον απόηχο της πρωτοφανούς βιαιότατης επίθεσης που δέχθηκε προ ημερών νεαρός από αστυνομικούς.Σύμφωνα με το πόρισμα των ανακριτών της αστυνομίας, το οποίο μεταβίβασαν σήμερα το πρωί στον αρμόδιο δικαστή, ο βιασμός του νεαρού Τεό με το τηλεσκοπικό γκλόμπ ενός αστυνομικού, χαρακτηρίσθηκε ως «ατύχημα» και δεν ήταν «εκ προθέσεως». Ωστόσο οι βλάβες στο σώμα του Τεό αναγνωρίσθηκαν ως «πραγματικές και σοβαρές» στην πρωκτική περιοχή και τον σφικτήρα. Ο 22 χρονος Τεό, από το προάστιο Aulnay sous bois, βρίσκεται από τις 2 Φεβρουαρίου σοβαρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο και δεν είναι σε θέση να εργαστεί για εξήντα μέρες. Το πόρισμα αναμένεται να αναζωπυρώσει τα επεισόδια των τελευταίων ημερών στο Aulnay sous bois και τα γύρω προάστια καθώς και τις διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν σε πολλές πόλεις και το Παρίσι. Μην κάνετε πόλεμο … Διαμαρτύρονται για την «ατιμωρησία των αστυνομικών» και αυτό ενώ είναι ακόμα νωπή η μνήμη από την άγρια επίθεση, νεαρών αυτή τη φορά, σε ενέδρα τον περασμένο Οκτώβριο με θύματα αστυνομικούς που μεταφέρθηκαν με εγκαύματα τρίτου βαθμού στο νοσοκομείο. Μέσα στην όλη σύγχυση των ημερών και στην εκ νέου ένταση στις σχέσεις ανάμεσα στην αστυνομία και τους κατοίκους των προαστίων, ο Φρανσουά Ολάντ επισκέφθηκε τον Τεό στο νοσοκομείο. Ο δε Τεό κάλεσε φίλους και συμπολίτες, «να μην κάνουν πόλεμο», «να παραμείνουν ενωμένοι» και «να εμπιστευτούν τη δικαιοσύνη». Ίδωμεν, πόσο ο λόγος του Τεό θα μπορέσει να πείσει τους συνομηλίκους του. Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι

Η υψηλή ανεργία, η κακή κατάσταση της οικονομίας και κυρίως των τραπεζών αντανακλούν την εικόνα της Ιταλίας σήμερα. Ωστόσο ορισμένοι οικονομολόγοι εκτιμούν πως υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης.Τα κτήρια στα οποία στεγάζονται οι ιταλικές τράπεζες είναι επιβλητικά και όμορφα από έξω. Από μέσα τα σημάδια της φθοράς από το χρόνο είναι εμφανή. Η εικόνα αυτή δεν χαρακτηρίζει όμως μόνο την εξωτερική εμφάνιση των τραπεζών αλλά και τη σημερινή τους πραγματικότητα. Από έξω φαίνονται ισχυρές ενώ από μέσα παραπαίουν. Η εικόνα αυτή αντικατοπτρίζει με τη σειρά της την εικόνα της Ιταλίας συνολικότερα. Οι τράπεζες έχουν δεχθεί πλήγμα από τον όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Μια κατάσταση η οποία έχει επιδεινωθεί εξαιτίας της οικονομικής δυσχέρειας. Κι ενώ κάποιες τράπεζες όπως η Unicredit καταφέρνει να βρίσκει φρέσκο χρήμα στην αγορά, άλλες όπως η παλαιότερη τράπεζα της χώρας Monte dei Paschi καταφέρνει να επιβιώνει μόνο χάρη στην κρατική στήριξη. Η κυβέρνηση ενέκρινε ένα πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους 20 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ανάμεσα στις μεγάλες ιταλικές τράπεζες καταφέρνει να ξεχωρίσει μόνο η Intesa Sanpaolo. H τράπεζα ξεκίνησε νωρίς να απαλλάσσεται από τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια» και να μειώνει τις δαπάνες της, με αποτέλεσμα να κερδίζει δισεκατομμύρια. Μάλιστα ο διευθυντής της, Κάρλο Μεσίνα στοχεύει να την φέρει στα επίπεδα πριν από την κρίση. Μια ονειρική κατάσταση για πολλές άλλες τράπεζες. Το μέλλον ίσως και να μην είναι τόσο δυσοίωνο… Στον αντίποδα βρίσκεται η Monte die Paschi di Siena ή di Stato, όπως περιπαικτικά την αποκαλούν τα ιταλικά μίντια, δηλαδή την τράπεζα του κράτους. Η τράπεζα ιδρύθηκε το 1472, είκοσι χρόνια πριν ο Κολόμβος ανακαλύψει την Αμερική. Δεν υπάρχει πιο παλιά τράπεζα στον κόσμο. Για χρόνια ήταν το στολίδι της Σιένα αλλά και χορηγός στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Τουλάχιστον έτσι ήταν τα πράγματα μέχρι το 2008 όταν ανέλαβε την τράπεζα Antonveneta και πήρε την κατηφόρα. Η τράπεζα με την μεγάλη παράδοση ήθελε να «παίξει» μαζί τους μεγάλους ωστόσο η οικονομική κρίση την έπληξε ανεπανόρθωτα. Όπως άλλωστε έπληξε και ολόκληρη τη χώρα. Η ανεργία στους νέους κάτω των 25 χρόνων φθάνει στο 40% ενώ πολλοί μεταναστεύουν. Παρόλα αυτά όμως υπάρχουν οικονομολόγοι, οι οποίοι εκτιμούν ότι το μέλλον δεν είναι τόσο δυσοίωνο. Όπως για παράδειγμα ο οικονομολόγος Κάρλο Ντιγκράντι από την βρετανική τράπεζα HSBC. O Ιταλός ειδικός εκτιμά ότι η αγορά ακινήτων έχει αρχίσει και πάλι να κινείται ενώ οι επιχειρήσεις ζητούν μεγαλύτερα δάνεια. Παράλληλα αυξάνεται και ο αριθμός των συγχωνεύσεων μεταξύ των κατακερματισμένων τραπεζών, γεγονός που σημαίνει αύξηση των εσόδων τους και μείωση της πίεσης που υφίστανται. DPA / Μαρία Ρηγούτσου

Με 494 ψήφους υπέρ και 122 κατά η βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων έδωσε στην πρωθυπουργό Τερέζα Μέι το πράσινο φως για την ενεργοποίηση του Άρθρου 50 των Ευρωπαϊκών Συνθηκών και την αποχώρηση από την ΕΕ.Το σχετικό νομοσχέδιο πέρασε τελικά με ισχυρή πλειοψηφία αφού κατάφερε να αποσπάσει τις θετικές ψήφους όχι μόνον των συντηρητικών αλλά και άλλων βουλευτών. Πώς έγινε όμως αυτό, τη στιγμή που οι περισσότεροι βουλευτές είναι, ως γνωστόν, κατά του Brexit, ρωτήθηκε ο βρετανός πολιτικός επιστήμονας Άντονι Γκλις σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Γερμανική Ραδιοφωνία Deutschlandfunk; «Το ό,τι η κυρία Μέι κέρδισε με τόσο μεγάλη πλειοψηφία, οφείλεται και στην υπόσχεσή της, ότι 6 μήνες πριν το πραγματικό Brexit, θα καλέσει τη Βουλή να αποφασίσει εκ νέου. Επρόκειτο λοιπόν για εξουσιοδοτικό νόμο, αλλά όχι 100%. Ο γάμος έχει τελειώσει, έχει τελειώσει εδώ και χρόνια, και τώρα πρέπει να επιχειρηθεί να διασωθεί ό,τι είναι δυνατόν, όπως θέλει άλλωστε και η ίδια η κυρία Μέι. Διότι (…) αν δει και ακούσει κανείς προσεκτικά τι έχει πει και τι έχει γράψει η κυρία Μέι, θα διαπιστώσει ότι θέλει το Brexit διότι πιστεύει ότι η λαϊκή βούληση το επιβάλει, ωστόσο η ίδια θέλει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερα». Για το ρόλο της Γερμανίας Το γεγονός ότι και πολλοί βουλευτές επικαλούνται στο μεταξύ το επιχείρημα της λαϊκής βούλησης για να δικαιολογήσουν τις πολιτικές και τις αποφάσεις τους, επικρίνεται στο μεταξύ από πολλούς αναλυτές. «Δεν έχουμε άμεση δημοκρατία, αλλά μια κοινοβουλευτική δημοκρατία ευθύνης. Ξαφνικά όμως οι βουλευτές επικαλούνται αποκλειστικά το δημοψήφισμα και τη λαϊκή βούληση. Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό. Το σημαντικότερο τώρα είναι να υπάρξει ένα γρήγορο και ουσιαστικό διαζύγιο. Είναι επίσης πολύ σημαντικό η Γερμανία και η ΕΕ των 27 να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα υπέρ της ευρωπαϊκής συνεργασίας και της κοινής αγοράς. Αυτό είναι το σημαντικότερο». Ο Άντονι Γκλις αποδίδει μάλιστα τεράστια σημασία στο ρόλο της Γερμανίας αφού η προσφυγική της πολιτική ήταν κατά τον ίδιο ένας από τους λόγους που οδήγησαν στο βρετανικό δημοψήφισμα. Τα επόμενα δυο χρόνια πάντως, όπως εκτιμά ο πολιτικός επιστήμονας, θα είναι μια περίοδος αβεβαιότητας για τους βρετανούς πολίτες: «Μην παρασύρεστε από μας. Η λαϊκή βούληση, ο κόσμος ήταν υπέρ του Brexit. Αυτό είναι σαφές. Αυτό που εννοούσαν όμως δεν είναι σαφές. Σίγουρα δεν ψήφισαν υπέρ του να γίνουν φτωχότεροι. Σίγουρα δεν ψήφισαν πράγματα τα οποία τους σερβίρονται τώρα». DLF / Κώστας Συμεωνίδης

Η αποτίμηση της πορείας της αξιολόγησης σε συνδυασμό με τα νέα δεδομένα μετά τη συζήτηση για την Ελλάδα στη συνεδρίαση του ΔΝΤ, θα γίνει στη σημερινή συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας του Εurogroup, στις Βρυξέλλες.Η συζήτηση για το ελληνικό ζήτημα θα γίνει νωρίς το βράδυ, ενώ σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο δεν θα πρέπει να αναμένεται οποιαδήποτε απόφαση σε σχέση με την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα. Όπως είπε ο ίδιος αξιωματούχος, μετά από σημερινή συζήτηση που είναι σημαντική γιατί θα αφορά την ουσία των ανοικτών ζητημάτων της αξιολόγησης, ο Πρόεδρος του Εurogroup Γερούν Ντέϊσελμπλουμ θα πραγματοποιήσει σειρά διαβουλεύσεων, τόσο με αξιωματούχους της Ευρωζώνης, όσο και με την ελληνική κυβέρνηση. Στόχος είναι να διαμορφωθεί μέσα στις επόμενες μέρες ένα διαπραγματευτικό πλαίσιο, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Αγκάθι τα προληπτικά δημοσιονομικά μέτρα Στις Βρυξέλλες εργάζονται με χρονικό ορίζοντα την προσεχή συνεδρίαση του Εurogroup, της 20ης Φεβρουαρίου, στη διάρκεια του οποίου θα επιδιωχθεί είτε μια πολιτική συμφωνία σε όλα τα ανοικτά ζητήματα, είτε απόφαση για την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα με εντολή να κλείσουν σε λίγες μέρες την αξιολόγηση. Το βασικό πρόβλημα που εμποδίζει μέχρι τώρα την επίτευξη συμφωνίας είναι η νομοθέτηση προληπτικών δημοσιονομικών μέτρων από την κυβέρνηση, ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ ετησίως μετά το 2018. Από την πλευρά τους και οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να δώσουν ανταλλάγματα, όπως η ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, αλλά και η περαιτέρω διευκρίνιση από τώρα των μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα ληφθούν το 2018 για την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους. Νίκος Μπέλλος, Βρυξέλλες