Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος
Ο καθηγητής σε ένα από τα κορυφαία στις ΗΠΑ και την Υφήλιο Πανεπιστήμια, στο Πανεπιστήμιο Stanford που βρίσκεται στην καρδιά της Silicon Valley της Πολιτείας Καλιφόρνια, Γιάννης Ιωαννίδης, ο κορυφαίος Έλληνας καθηγητής της Ιατρικής σε διεθνή κλίμακα σε προχθεσινή συνέντευξή του στην εκπομπή «Αντιθέσεις» του ΚΡΗΤΗ TV για να περιγράψει τη σημερινή κατάσταση στην Πατρίδα μας και το «Καμένο Πρόσωπο της Ελλάδας» αναφέρθηκε αναστατώνοντας το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ όχι στην «αριστοκρατία» που δεν υπάρχει στην Ελλάδα αλλά στον αντίθετο όρο «άχρηστοκρατία».
https://www.youtube.com/watch?v=Lbdw6JllBQ0
Υπενθυμίζω στους φίλους-φίλες αναγνώστες μου εδώ στον αγαπημένο ιστότοπο που με φιλοξενεί ότι ο κ. Ιωαννίδης διετέλεσε επί σειρά ετών Καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων… Τον Αύγουστο του 2010 έλαβε αρχικά εκπαιδευτική άδεια και στη συνέχεια αποχώρησε οριστικά από το ελληνικό ίδρυμα για να εγκατασταθεί μόνιμα στις ΗΠΑ και να αναλάβει την έδρα του στο Πανεπιστήμιο Stanford.
΄Όπως μου έχουν πει όταν το 2020 επέκρινε την διαχείριση της κρίσης της Πανδημίας «covid-19” από την Κυβέρνηση χαρακτηρίσθηκε από κάποιους άγνωστους «καλοθελητές» ως «Γραφικός»!… “Γραφικός» Ποιός; Ο καθηγητής που το έργο του έχει 730,000 «ετεροαναφορές» (στα Αγγλικά «Citations”)
https://scholar.google.com/citations?user=JiiMY_wAAAAJ&hl=en
Δυστυχώς για ΟΛΟ το Πολιτικό Σύστημα που μας κυβερνά (το εμφανιζόμενο στο προσκήνιο του παλκοσένικου ΚΑΙ ιδιαίτερα εκείνους και εκείνες που μας ελέγχουν πίσω από τις κουρτίνες) καταθέτω σήμερα με την ειλικρίνεια που απαιτούν και επιβάλλουν οι καταστάσεις ότι ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί του!…
Σε σύγκριση με τον τεραστίου αναστήματος απόδημο επιστήμονα εγώ είμαι πολύ μικρού αναστήματος αλλά φέρνω σήμερα στη δημοσιότητα άποψή μου που φιλοξενήθηκε στο διαδίκτυο το καλοκαίρι του 2009 όπου κάνοντας ουσιαστικά ένα λογοπαίγνιο με τον τίτλο «Άριστα και Άρρωστα ή του Ύψους και του Βάθους…» έγραψα τα ακόλουθα:
**********************************
Η προσμέτρηση επιδόσεων σε διάφορους τομείς ανθρώπινης δραστηριότητας, που… χαρακτηρίζεται ως δοκιμασία ή διαγώνισμα ή ακόμη, κατά το ξενόφερτο και λίαν προσφιλές στην εποχή μας “τεστ”, έχει ως στόχο τη διαφοροποίηση ανδρών, γυναικών και παιδιών και την κατάταξή τους σε κάποιες συμβολικές πυραμίδες επιτυχίας που αντικατοπτρίζουν και πραγματικές πυραμίδες καθημερινών κοινωνικών, οικονομικών, επιστημονικών, επαγγελματικών, πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων .
Συχνά ακούγεται η κριτική που αποδοκιμάζει όλες ή έστω κάποιες προσπάθειες προσμέτρησης και διαφοροποίησης προβάλλοντας ως επίφαση, και όχι ως ουσία, την επιτακτική δημοκρατική ισότητα, την ανάγκη της θεώρησης όλων μας ως ίσων! Τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ανακριβές και άδικο για τον καθένα και την καθεμιά μας ως άτομα με το χαρακτηριστικό της ανεπανάληπτης μοναδικής προσωπικότητάς και αντιπαραγωγικό για ολάκερη την κοινωνία που συνθέτουμε.
Οι άνθρωποι διαφέρουμε στο μπόι, στο πάχος, στην αισθητική της εποχιακής ή διαχρονικής σημασίας «ομορφιάς» όπως διαφέρουμε και στις επιδόσεις που διαφοροποιούνται από τις σωματικές και από τις διανοητικές δεξιότητες και ικανότητές μας. Αυτό είναι και αντικειμενικά εμφανές αλλά έχει παραμείνει και διαχρονικά αναλλοίωτο ως δεδομένο στο πέρασμα του χρόνου.
Θα ήμουν ανιστόρητος ίσως και επικίνδυνα υποκριτικός εάν δεν παραδεχόμουν ότι υπήρξαν εποχές στις ανθρώπινες κοινωνίες όπου οι διαδικασίες αξιολόγησης διαβρώθηκαν με στόχο να υποτιμηθούν άτομα ή ομάδες και να υπερτιμηθούν άλλοι. Θα σας θυμίσω τους Νέγρους της Αμερικής ως ένα κραυγαλέο διαχρονικά παράδειγμα ανάμεσα σε πολλά άλλα παρόμοια. Αυτά δεν αναιρούν ούτε τη χρησιμότητα των τεστ ούτε, φυσικά, και το δεδομένο των ανθρώπινων ανισοτήτων.
Δημοκρατία σημαίνει να διασφαλίζουμε την ισότητα των ευκαιριών βοηθώντας άτομα και ομάδες να αναπτύξουν και να επιδείξουν τα ταλέντα, τις δεξιότητες και τις ικανότητές τους και να τα επιβραβεύσουμε χρησιμοποιώντας όλα αυτά για το κοινό όφελος!..
Αντίθετα, η προσπάθεια να διασφαλισθεί η ισότητα των επιδόσεων, θα έχει ως αποτέλεσμα να μας εξισώσει όλους, άτομα και ομάδες, σε χαμηλότερους κοινούς παρονομαστές…
Δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι στην πρώτη περίπτωση κάποιοι, που το αξίζουν, θα πάρουν ..ΑΡΙΣΤΑ (όπως αξίζει να πάρουν οι πυροσβέστες μας εναέριοι και επίγειοι που ξεπέρασαν τους εαυτούς του στις προχθεσινές πυρκαγιές), ενώ στη δεύτερη τα κριτήρια και τα αποτελέσματα κάθε μυωπικής στρατηγικής σίγουρα είναι …ΑΡΡΩΣΤΑ!
