Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
“To πώς σκέφτονται οι συντηρητικοί Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές της CDU/CSU για την Ελλάδα, δεν χρειάζεται κανείς να εμβαθύνει και πολύ για να το καταλάβει. Αν, όμως, ισχύει, ότι, εν τω μεταξύ οι Έλληνες έχουν σπάσει τα νεύρα και στους Σοσιαλδημοκράτες του SPD, όπως το έθεσε πρόσφατα ο Μάρτιν Σουλτς, τότε είμαστε πιθανόν κοντά σε ένα Grexit”, λέει ο γνωστός αρθρογράφος Βόλφγκαγκ Μούνχαου στο νέο του άρθρο στο γερμανικό περιοδικό “Der Spiegel”.
“Η κατάσταση στον μεγάλο συνασπισμό, που κυβερνά την Γερμανία, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα SPD, καθώς με την στήριξή του η Άνγκελα Μέρκελ θα μπορούσε να περάσει έναν συμβιβασμό από την γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή ακόμα και χωρίς το κόμμα της.
“Τα διδάγματα από την κρίση του ευρώ είναι, πως μία νομισματική ένωση, είτε μπορεί να συναφθεί μεταξύ πολύ ομοιογενών οικονομιών, είτε μόνο ως τμήμα μιας ευρύτερης πολιτικής ένωσης”
Αν, όμως, δεν συναινέσουν ούτε οι σοσιαλδημοκράτες, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα”, λέει ο αρθρογράφος, που αναφέρει στο άρθρο του τα εξής:
“Δεδομένης, όμως, της κατάστασης, το SPD χάνει μια πολύ σημαντική ευκαιρία. Το μεγάλο ιστορικό λάθος της Μέρκελ ήταν η ανικανότητά της να δει την κρίση της ευρωζώνης ως ευκαιρία για μια βαθύτερη πολιτική ενοποίηση και η αντ’ αυτού επιμονή της σε μη ρεαλιστικούς κανόνες και συνθήκες.
Το ευρώ ήταν χωρίς αμφιβολία πρόωρο. Τα διδάγματα από την κρίση του ευρώ είναι, πως μία νομισματική ένωση, είτε μπορεί να συναφθεί μεταξύ πολύ ομοιογενών οικονομιών, είτε μόνο ως τμήμα μιας ευρύτερης πολιτικής ένωσης.
Το δεύτερο λάθος της Μέρκελ ήταν η επιμονή της σε μία πολιτική λιτότητας, η οποία έριξε την Ελλάδα σε μία πενταετία συνεχούς ύφεσης. Γνωρίζουμε από την οικονομική ιστορία, τι συμβαίνει σε μια χώρα, όταν εφαρμόζει λιτότητα εν μέσω ύφεσης. Αυτό ακριβώς, που συνέβη στην Ελλάδα.
“O Tσίπρας θα πρέπει να καταπιεί πολλά φαρμάκια και οι δανειστές να αναγνωρίσουν, ότι δεν θα πάρουν όλα τα λεφτά τους πίσω, αν είναι να συναφθεί μια συμφωνία”
Τώρα οι δανειστές απαιτούν ακόμα περισσότερες περικοπές. Αυτό είναι πραγματικά παράδοξο, αλλά και παράλογο, όπως το περιέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας στην ελληνική Βουλή. Σε αυτό το σημείο έχει δίκιο. Αλλά το δικό του μεγάλο λάθος είναι η ανικανότητα να καταρτίσει ένα δικό του καλό σχέδιο, με το οποίο θα μπορούσε να έχει στο πλευρό του ένα μέρος των δυνητικών του φίλων στην Ευρώπη – δηλαδή ένα μέρος των σοσιαλδημοκρατών.
Οι πιθανότητες μιάς συμφωνίας είναι σήμερα μικρότερες, από ό,τι πριν μία εβδομάδα. O Tσίπρας θα πρέπει να καταπιεί πολλά φαρμάκια και οι δανειστές να αναγνωρίσουν, ότι δεν θα πάρουν όλα τα λεφτά τους πίσω, αν είναι να συναφθεί μια συμφωνία.
Άλλωστε και οι δύο πλευρές θα έχουν πρόβλημα να «σερβίρουν» μια συμφωνία στα εσωτερικά τους ακροατήρια.
“Όταν θα έρθει η ελληνική χρεωκοπία, η πολιτική της Μέρκελ θα σημάνει μια άμεση απώλεια σε σχεδόν τριψήφιο νούμερο δισεκατομμυρίων”
Υπάρχει γκρίνια, όχι μόνον στην Γερμανία, αλλά και στην Φινλανδία, την Σλοβενία, την Σλοβακία και στις βαλτικές χώρες. Και ποιός ξέρει, αν η Ισπανία και η Πορτογαλία, που εφάρμοσαν τα δικά τους προγράμματα λιτότητας, θα ψηφίσουν υπέρ;
Γνωρίζω πολύ καλά, ότι η πολιτική της Μέρκελ στην Ευρώπη έχει πολλούς φίλους στην Γερμανία και ότι πολλοί αναγνώστες αυτού του άρθρου στην Γερμανία συμφωνούν με αυτήν. Είμαι, όμως, σίγουρος, ότι αυτό θα αλλάξει, όταν έρθει ο λογαριασμός. Κι’ αυτό θα γίνει, όταν θα έρθει μια ελληνική χρεωκοπία.
Η πολιτική της Μέρκελ τότε θα σημάνει μια άμεση απώλεια σε σχεδόν τριψήφιο νούμερο δισεκατομμυρίων. Και ποιός ξέρει, πόσο ακόμα παράπλευρο κόστος θα ακολουθήσει;”.
