Έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερις δεκαετίες!

Ολομέλεια της Βουλής – Περίληψη τοποθέτησης.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΡΑΝΤΖΑ:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου, αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα καλό πρώτο βήμα προς την επίλυση ενός σοβαρού ζητήματος που επηρεάζει σημαντικά τόσο την οικονομική δραστηριότητα όσο και την ποιότητα ζωής των πολιτών. Βεβαίως, υπάρχουν και πολλά ακόμα βήματα που πρέπει να γίνουν.

Εδώ και πολλές δεκαετίες δεν καταφέραμε σε αυτή τη χώρα να ορίσουμε επί της ουσίας τι είναι, πού είναι και ποια μπορεί να είναι η χρήση του δάσους. Έτσι, όσοι νομοθέτησαν πριν από εμάς έφτιαξαν αυστηρούς νόμους για να προστατεύσουν, ωστόσο, κάτι το οποίο δεν ήταν ξεκάθαρο. Βεβαίως, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Και αυτό αποδεικνύεται από τις χιλιάδες οικιστικές πυκνώσεις, με αυθαίρετα που υπάρχουν σε επανειλημμένα καμένες εκτάσεις, κυρίως στην Αττική, αλλά και πέριξ άλλων μεγάλων πόλεων, τουριστικών περιοχών και γενικά σε περιοχές με γη υψηλής αξίας. Δυστυχώς, σε αυτές τις περιπτώσεις πολλές φορές δεν εφαρμόστηκαν οι αυστηροί νόμοι. Αντίθετα, οι δασικές υπηρεσίες πολλές συχνά εφάρμοσαν κατά γράμμα τον νόμο για μια αυθαίρετη στάση ή ένα κομμένο δέντρο που χρησιμοποιήθηκε για καυσόξυλο σε ένα ορεινό χωριό.

Η συζήτηση περί δασικών χαρτών και δασολογίου έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Δυστυχώς, για το δάσος, αλλά και για τη χώρα δεν υπήρξε μέχρι σήμερα ελληνική κυβέρνηση που να τολμήσει να αγγίξει το θέμα. Οι πελατειακές τακτικές και οι ατομικές διευθετήσεις κυριάρχησαν πάνω στο κοινό συμφέρον. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να αλλάξουμε.

Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου επιχειρεί να απαντήσει στα δυο βασικά ερωτήματα, δηλαδή τι είναι και πού βρίσκεται το δάσος. Για να φτάσουμε, όμως, στο επίπεδο να έχουμε σοβαρή και πλήρη δασική νομοθεσία, θα πρέπει να ορίσουμε και τις δραστηριότητες οι οποίες θα μπορούν να ασκούνται εν προκειμένω. Αυτό θα πρέπει να γίνει χωρίς ιδεοληψίες, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των ανθρώπων, την πραγματικότητα και, πάνω απ’ όλα, την κοινή λογική. Το δάσος δεν είναι και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια ιερή αγελάδα. Είναι μια διαρκής και πολύτιμη πηγή πλούτου για τον άνθρωπο. Η ύπαρξη, η χρησιμότητα, αλλά και η προστασία του δεν μπορούν να είναι άσχετες με τον άνθρωπο, τις ανάγκες του και τις δραστηριότητές του.

Το παρόν σχέδιο νόμου επιχειρεί -και σε μεγάλο βαθμό το καταφέρνει- να λύσει τα ζητήματα των εκχερσωμένων εκτάσεων που δημιουργούν ένα καθεστώς ομηρίας των αγροτών, των αναδασωτέων εκτάσεων, των εκχερσωμένων εκτάσεων που είναι ενταγμένες στο σύστημα ΟΣΔΕ, αλλά και το άλυτο μέχρι σήμερα ζήτημα των δασωμένων αγρών. Και βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε, εν όψει του, κατά τα λοιπά, αναγκαίου εγχειρήματος για την κατάρτιση ενός έγκυρου και χρήσιμου εθνικού δασολογίου, να εκδιώκουμε τους πραγματικούς αγρότες από την παραγωγική διαδικασία. Προς την κατεύθυνση αυτή, είναι πολύ θετικό ότι με το ζητούμενο δασικό νομοσχέδιο εισάγονται βασικές ρυθμίσεις απλοποίησης και εξορθολογισμού των υφιστάμενων διαδικασιών εξαγοράς ή και χρήσης, με γνώμονα τη ρεαλιστική διαχείριση της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα.

Όσον αφορά τις εκτάσεις που συνδέονται με τις αγροτικές επιδοτήσεις, προφανώς και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε πόρους αυτή τη στιγμή και πολύ σωστά αυτό το κομμάτι παραμένει ως εκκρεμότητα. Η λύση, όμως, θα πρέπει να είναι πραγματική και όχι για άλλη μια φορά τεχνητή. Θα πρέπει επιτέλους να αξιώσουμε να αποδεχτούν οι εταίροι μας ότι η εκτατική κτηνοτροφία στη χώρα είναι κατά βάση μια δασική δραστηριότητα και ότι ο βοσκότοπος μπορεί να είναι και δάσος. Φυσικά, θα πρέπει να συμφωνήσουμε και μεταξύ μας ότι η παρουσία των παραγωγικών ζώων στο δάσος είναι επιβεβλημένη και απαραίτητη.

Συνολικά, όμως, κι αυτό αποτελεί την μεταρρύθμιση, με το παρόν σχέδιο νόμου, επιτέλους, τα δάση δεν αντιμετωπίζονται ως μουσειακά είδη, αλλά ως πηγή ζωής και πλούτου, που με συνετή διαχείριση και με τη συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων μπορούν να συμβάλλουν στην επιβίωση της χώρας.

Ευχαριστώ.

Βράντζα Παναγιώτα

Βουλευτής Καρδίτσας ΣΥΡΙΖΑ