– “Δημοψήφισμα ή αλλαγή κυβερνητικού συνασπισμού είναι οι καλύτερες επιλογές για τον Αλέξη Τσίπρα”.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Εκτεταμένο ρεπορτάζ για τις πολιτικές δυνατότητες της μελλοντικής διευθέτησης του δημοσίου χρέους της Ελλάδας μέσω της επίτευξης μακροπρόθεσμης συμφωνίας, δημοσιεύει το ειδησεογραφικό πρακτορείο “Reuters”.
Σ’ αυτό αναφέρεται, ότι με την τακτική, που έχει ακολουθήσει η ελληνική Κυβέρνηση, έχει κλονίσει σε τέτοιο βαθμό την εμπιστοσύνη των εταίρων, ώστε να μην υπάρχει πλέον η πολιτική πρόθεση, που θα στήριζε μία οικονομική διαπραγμάτευση για την διευθέτηση του χρέους.
“Τώρα, είναι εκτός συζήτησης. Απλώς δεν υπάρχει διάθεση στην ευρωζώνη για μία μεγάλη διαπραγμάτευση για την απορρόφηση του χρέους από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα”, δήλωσε στο “Reuters” αξιωματούχος της ευρωζώνης.
“Αν και η οικονομική διαχείριση έχει νόημα για την Ελλάδα, οι εταίροι της δεν έχουν πλέον την πολιτική διάθεση για διαπραγμάτευση”
Ο αξιωματούχος αναφερόταν σε μία διευθέτηση, σύμφωνα με την οποία, η Ελλάδα θα αποπλήρωνε νωρίς τα ακριβά της δάνεια από το ΔΝΤ, θα εξαγόραζε τα ομόλογα, που κατέχει η ΕΚΤ και θα επεξέτεινε την ωρίμανση των ομολόγων, που κατέχουν οι Κυβερνήσεις της ευρωζώνης, εξασφαλίζοντας χαμηλότερα επιτόκια για τα επόμενα χρόνια.
Αυτό θα χαμήλωνε το πραγματικό επιτόκιο του ελληνικού χρέους στο 2%, πολύ χαμηλότερα από αυτό, που πλήρωνε η Αθήνα πριν από την έναρξη της κρίσης το 2009 και θα μείωνε δραστικά το αρχικό ποσό, που θα έπρεπε να αποπληρωθεί την επόμενη δεκαετία, δίνοντας στην Ελλάδα δημοσιονομική ανάσα για να ανατάξει την οικονομία της.
Όμως, εάν η οικονομική διαχείριση έχει νόημα για την Ελλάδα, οι εταίροι της δεν έχουν πλέον την πολιτική διάθεση, σύμφωνα με το “Reuters”.
“Πιστωτές σαν την Γερμανία, την Ολλανδία και την Φινλανδία τείνουν προς την διατήρηση της εμπλοκής του ΔΝΤ, διότι δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα, ότι θα τηρήσει τον λόγο της”
Οι καταγγελίες του Αλέξη Τσίπρα για την λιτότητα, που επιβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι απαιτήσεις για γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις, η προσέγγιση με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και η κωλυσιεργία του Γιάννη Βαρουφάκη στις διαπραγματεύσεις για τις μεταρρυθμίσεις μαζί με τα αρχικά αιτήματα για “κούρεμα” του ελληνικού χρέους αποστέγνωσαν την δεξαμενή της συμπάθειας για την Αθήνα, εξηγεί το “Reuters” στο δημοσίευμά του.
Πιστωτές σαν την Γερμανία, την Ολλανδία και την Φινλανδία τείνουν προς την διατήρηση της εμπλοκής του ΔΝΤ ως πίεση για την εφαρμογή οικονομικών μεταρρυθμίσεων και την διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, διότι δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα, ότι θα τηρήσει τον λόγο της, ούτε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι θα την ωθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση.
“Δουβλίνο και Λισαβόνα το κατάφεραν με φθηνότερα δάνεια από ιδιώτες δανειστές, αφού ολοκλήρωσαν τα προγράμματα διάσωσης και εξασφάλισαν πρόσβαση στις αγορές”
“Θα προτιμούσαν να προσφέρουν ελάφρυνση του δημοσίου χρέους σε ετήσια βάση για να διατηρήσουν την πίεση επί της Ελλάδας, ώστε να παραμείνει προσηλωμένη στο πρόγραμμα”, αναφέρει το δημοσίευμα του πρακτορείου ειδήσεων, επικαλούμενο δήλωση της Μιράντας Ξαφά του “Centre for International Governance Innovation”.
Είναι αλήθεια, ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, που μπήκαν σε πρόγραμμα μετά την Ελλάδα, εξασφάλισαν την συμφωνία της ΕΕ να αποπληρώσουν τα πιο δαπανηρά τους δάνεια του ΔΝΤ ταχύτερα, δημιουργώντας ελπίδες για την Αθήνα.
Ωστόσο, Δουβλίνο και Λισαβόνα το κατάφεραν, δανειζόμενες φθηνότερα από ιδιώτες δανειστές, αφού ολοκλήρωσαν τα προγράμματα διάσωσης και εξασφαλίζοντας πρόσβαση στις αγορές.
“Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονται σε δυσκολία, αλλά δεν είναι δύσκολες Κυβερνήσεις”
“Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονται σε δυσκολία, αλλά δεν είναι δύσκολες Κυβερνήσεις”, δηλώνει η Έλενα Ντάλι, διευθύντρια του “EM Conseil”.
Από την στιγμή, που η Ελλάδα παραμένει στάσιμη ως προς την υλοποίηση του προγράμματος και δεν έχει πρόσβαση στις αγορές, ο μόνος τρόπος για να αποπληρώσει 24 δισεκατομμύρια ευρώ, που οφείλει στο ΔΝΤ και να εξαγοράσει τα ομόλογα 27 δισεκατομμυρίων ευρώ, που κατέχει η ΕΚΤ, θα ήταν ένα δάνειο από τον μηχανισμό διάσωσης της ευρωζώνης, εξηγεί το “Reuters” γεγονός, που θα σήμαινε, ότι θα έπρεπε να πεισθούν τα κοινοβούλια των χωρών της ευρωζώνης να διακινδυνεύσουν περισσότερα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών τους από τα 170 δισεκατομμύρια, που έχουν ήδη δανείσει στην Ελλάδα, στο πλαίσιο δύο πακέτων διάσωσης ύψους 240 δισεκατομμυρίων ευρώ.
“Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έφερε τον εαυτό του σε αδιέξοδο, διατυπώνοντας εκλογικές υποσχέσεις, που έρχονταν σε αντίθεση με την διατήρηση της εμπιστοσύνης των πιστωτών της Ελλάδας”
Τόσο η Μιράντα Ξαφά όσο και η Έλενα Ντάλι θεωρούν, ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έφερε τον εαυτό του σε αδιέξοδο, διατυπώνοντας εκλογικές υποσχέσεις, που έρχονταν σε αντίθεση με την διατήρηση της εμπιστοσύνης των πιστωτών της Ελλάδας.
Οι ίδιες υποστηρίζουν, ότι ο κ.Τσίπρας χρειάζεται να αλλάξει πολιτική γρήγορα, ώστε να έχει μία πιθανότητα ανάταξης της οικονομίας χωρίς να προσφύγει σε έλεγχο κινήσεως κεφαλαίων, να πληρώσει τους δημοσίους υπαλλήλους με διατακτικές IOU ή να προχωρήσει σε στάση πληρωμών προς ξένες Κυβερνήσεις και να αποκλεισθεί από την ευρωζώνη.
“Δημοψήφισμα ή αλλαγή κυβερνητικού συνασπισμού με εισδοχή πολιτικών δυνάμεων, που τάσσονται υπέρ των μεταρρυθμίσεων είναι τώρα οι καλύτερες επιλογές του Τσίπρα”
Ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα, εάν οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ με τίμημα επώδυνες οικονομικές μεταρρυθμίσεις ή μία ταχεία αλλαγή κυβερνητικού συνασπισμού, με την εισδοχή κεντρώων πολιτικών δυνάμεων, που τάσσονται υπέρ των μεταρρυθμίσεων, είναι ίσως οι καλύτερες επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, ακόμη και αν οδηγήσουν στην διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με το δημοσίευμα του πρακτορείου “Reuters” .
Το δημοσίευμα αναφέρεται, τέλος, στον διχασμό των πιστωτών της Ελλάδας ανάμεσα, αφενός μεν στην επιθυμία διατήρησής της στην ευρωζώνη, προκειμένου να αποφευχθεί ένα προηγούμενο εξόδου μίας χώρας, και αφετέρου στην ανησυχία, μήπως ο Τσίπρας καταφέρει να αποφύγει την λιτότητα και διασφαλίσει ελάφρυνση του χρέους, οπότε αυτό ενθαρρύνει συγγενικές του πολιτικές δυνάμεις στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.
