-Από το 2009 έως το 2014 ο μέσος πλούτος των ελληνικών νοικοκυριών έπεσε από τα 108.700, στα 65.100 ευρώ, ενώ το μέσο εισόδημά τους διολίσθησε από τα 23.500, στα 17.600 ευρώ!
-Το μεγαλύτερο πλήγμα για τα νοικοκυριά είναι η μεγάλη πτώση στις τιμές των ακινήτων, καθώς περισσότερο από το 80% του πλούτου των νοικοκυριών στην ευρωζώνη είναι σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία!
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου
Σύμφωνα με νέα στοιχεία έρευνας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες έχασαν το 40% του πλούτου τους στην κρίση, καθώς το μεγαλύτερο το βάρος της κρίσης έπεσε στην Ελλάδα και την Κύπρο. Συγκεκριμένα, ο πλούτος των νοικοκυριών στην χώρα μας έπεσε στα 65.100 ευρώ, από τα 108.700 ευρώ, που ήταν πριν το 2009, ενώ στα 17.600 ευρώ μειώθηκε το μέσο εισόδημά τους.
Επίσης, η κατάρρευση στις τιμές των κατοικιών κατά την διάρκεια της κρίσης χρέους της ευρωζώνης προκάλεσε σοβαρό πλήγμα στον πλούτο των νοικοκυριών, αυξάνοντας την ανισότητα, 
Αναλυτικότερα, στην τελευταία της έρευνα της ΕΚΤ, που έγινε σε 84.000 νοικοκυριά σε όλη την Νομισματική Ένωση, η ΕΚΤ βρήκε, ότι ο μέσος καθαρός πλούτος στην ευρωζώνη μειώθηκε κατά 10% από το 2010 έως το 2014, σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ η ανισότητα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς αυξήθηκε σε κάποιους δείκτες.
Η ΕΚΤ αναφέρει, ότι η ανισότητα ενισχύθηκε ελαφρά, με τον δείκτη Gini να ανεβαίνει στις 68,5 μονάδες από 68, που ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Σημειώνεται, ωστόσο, ότι η αύξηση βρίσκεται στα όρια του στατιστικού λάθους.
Από το 2009 έως το 2014 ο μέσος πλούτος των ελληνικών νοικοκυριών έπεσε από τα 108.700, στα 65.100 ευρώ, ενώ το μέσο εισόδημά τους διολίσθησε από τα 23.500, στα 17.600 ευρώ!
Όμως, μεγαλύτερη ήταν η πτώση του πλούτου στην Ελλάδα και την Κύπρο, όπου ο πλούτος του μέσου νοικοκυριού υποχώρησε κατά 40%.
Τα στοιχεία της ΕΚΤ για την Ελλάδα, έδειξαν, ότι ο μέσος (median) πλούτος των νοικοκυριών έπεσε από τα 108.700 ευρώ το 2009, στα 65.100 ευρώ το 2014, ενώ και το μέσο εισόδημα για τα νοικοκυριά διολίσθησε το ίδιο διάστημα από τα 23.500 ευρώ στα 17.600 ευρώ!
Ενδιαφέρον έχουν και τα στοιχεία της ΕΚΤ για τις μεταβολές στις πηγές εισοδήματος των Ελλήνων πολιτών από το 2009 έως το 2014. Συγκεκριμένα, το 2009 το 54% είχε εισόδημα από μισθωτή εργασία, το 8,4% από ενοίκια και το 8,1% από χρηματοοικονομικές επενδύσεις. Το 2014, το 46,9% είχε εισόδημα από μισθωτή εργασία, το 5,9% από ενοίκια και το 7,3% από χρηματοοικονομικές επενδύσεις.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποκάλυψε ακόμη, πως ο μέσος καθαρός πλούτος στην ευρωζώνη υποχώρησε κατά 10% στην διάρκεια της περιόδου από το 2010 μέχρι το 2014, σε σύγκριση με τα χρόνια, που προηγήθηκαν της κρίσης.
Όπως έδειξαν τα ευρήματα της έρευνας, η ανισότητα μεταξύ των φτωχότερων και των πλουσιότερων διευρύνθηκε, βάσει συγκεκριμένων μετρήσεων, ενώ, λόγω των ανησυχιών, πως η αυξανόμενη ανισότητα έχει ενισχύσει τις λαϊκίστικές και τις ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις, η ΕΚΤ ανέφερε, πως η συνολική κατανομή του πλούτου στην ευρωζώνη έχει «στρεβλωθεί» υπέρ των πλουσιότερων.
Οι μειούμενες τιμές των περιουσιακών στοιχείων αποτέλεσαν το μεγαλύτερο πλήγμα για τα νοικοκυριά της ευρωζώνης, καθώς περισσότερο από το 80% του πλούτου των νοικοκυριών είναι σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία!
Οι μειούμενες τιμές των περιουσιακών στοιχείων αποτέλεσαν το μεγαλύτερο πλήγμα για τον πλούτο εκείνη την περίοδο, καθώς οι πολίτες της ευρωζώνης είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι στις διακυμάνσεις των τιμών κατοικιών, καθώς περισσότερο από το 80% του πλούτου των νοικοκυριών είναι σε «ακίνητα περιουσιακά στοιχεία», όπως ιδιοκτησίες.
Η ΕΚΤ ανέφερε, πως ο συντελεστής Gini, μια μέτρηση ανισότητας, που χρησιμοποιείται συχνά, ενισχύθηκε στην ευρωζώνη σε 68,5 μονάδες από 68, που ήταν πριν, ενώ η έρευνα κατέδειξε, ότι το μερίδιο πλούτου, που έχει συγκεντρώσει το κορυφαίο 5% των πιο πλούσιων νοικοκυριών αυξήθηκε σε 37,8 από 37,2%. Σύμφωνα με την έρευνα, βάσει του συντελεστή Gini, το 100 μεταφράζεται σε απόλυτη ανισότητα και σημαίνει, πως ένα νοικοκυριό κατέχει το σύνολο του πλούτου.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, έχει στο παρελθόν εκφράσει ανησυχίες για την αυξανόμενη δυσαρέσκεια του κόσμου με την ευρωζώνη, υποστηρίζοντας τον περασμένο Σεπτέμβριο, πως δεν θα υπάρξει σημαντική πρόοδος από τις πιο ανοικτές αγορές και τον ανταγωνισμό, «αν η Ευρώπη δεν ακούσει τις απαιτήσεις αυτών που μένουν πίσω, λόγω μιας κοινωνίας που έχει οικοδομηθεί επάνω στην αναζήτηση πλούτου και ισχύος».
