Προ ημερών παρακολούθησα σχολιαστή ποδοσφαίρου να χρησιμοποιεί λέξεις “αναρμόζουσες” . Λέξεις όπως “προέβη”, “αναχαιτίστικε” και λοιπές. Λέξεις οι οποίες προέτρεψαν πολλούς να σχολιάσουν σκωπτικά το εν λόγω βίντεο και τον άνθρωπο που έκανε την δουλειά του χρησιμοποιώντας λέξεις της Ελληνικής γλώσσας που στο περιβάλλον που χρησιμοποιήθηκαν, ξενίζουν, να καταντούν “γραφικότητα”. Είναι όμως η χρήση της ωραίας μας Ελληνικής γλώσσας γραφικότητα όντως, ακόμη και αν κάποιος περιγράφει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ;
Η αλήθεια είναι πως με άρθρα μου έχω θέσει την άποψη πως οφείλουμε να επαναφέρουμε δημοσίως ένα νέο γλωσσικό ζήτημα. Όχι από την δημοτική στην καθαρεύουσα βεβαίως, αλλά από την υπερδημοτική που τα παιδιά μας χρησιμοποιούν με το λεξιλόγιο των πεντακοσίων, λέξεων στην ωραία αξιοπρεπή τέλος πάντων δημοτική γλώσσα. Τουλάχιστον.
Αναγκάζομαι λοιπόν, να δημοσιολογήσω διαμέσου της παρούσης, στην απλή δημοτική κρατώντας όμως πάντοτε την ευπρέπεια στον λόγο και προσπαθώντας να θίξω ένα βασικότατο ζήτημα. Αυτό της ουσιαστικής παιδείας, την οποία οφείλουμε να παρέχουμε στις νέες γενιές. Η έκπτωση της γλώσσας μας σε επίπεδο πεζοδρομιακό, σε επίπεδο greeklish, η άκρα εξειδίκευση και όχι η γενική παιδεία, δημιουργεί ανθρώπους αδύναμους να σκεφθούν, να αναλύσουν και να κρίνουν. Και τα σημειώνω όλα τούτα με την αφορμή της έναρξης των σχολειών μας σε λίγες μέρες. Λαός χωρίς καλή άποψη περί της γλώσσας του, είναι λαός που δεν θα βαδίσει ποτέ όπως πρέπει, μιάς και η γλώσσα, οξύνει την αντιληπτική ικανότητα στον άνθρωπο. Αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένοι, οφείλουμε να επανεξετάσουμε το γλωσσικό μας ζήτημα έστω και υπό όρους 21ου αιώνα.
Με τιμή διατελώ
Π. Χατζηγεγωργιάδης
Μουσικοσυνθέτης Member of PRS for Music, London
Εις εκ των Κοσμητόρων Σχολών Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ»
Μέλος τακτικόν της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών
Δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας
