Όσο περνά ο χρόνος τόσο περισσότερες πιέσεις δέχεται στο εσωτερικό, αλλά και το εξωτερικό ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Οι συνέπειες παραμένουν απρόβλεπτες.Την δύσκολη συγκυρία στην οικονομία της Τουρκίας αλλά και την απομόνωση την διεθνή σκακιέρα επιχειρεί να ξεπεράσει με συντονισμένες κινήσεις προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, την ΕΕ αλλά και στο εσωτερικό ο Ταγίπ Ερντογάν, που βλέπει επικίνδυνα μειωμένα σε σχέση με το παρελθόν τα ποσοστά του κόμματος του στις δημοσκοπήσεις. Η λίρα υπό την πίεση της απόφασης Ερντογάν για χαμηλό επιτόκιο εξανεμίζει την αγοραστική δύναμη.
Το αφήγημα της εξάπλωσης της επιρροής της χώρας από τις τουρκογενείς δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, στην μέση ανατολή και από εκεί στην Αφρική, βάλλεται όλο και περισσότερο, με τις διπλωματικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών.
Η κατάσταση στην Συρία δεν ωφελεί ούτε τις σχέσεις με τις ΗΠΑ αλλά ούτε και με την Ρωσία. Πολύ χειρότερες είναι, όπως φαίνεται, οι επιπτώσεις της πώλησης μη επανδρωμένων στην Ουκρανία και πολύ περισσότερο η αγορά κινητήρων γι αυτά. Ο εκνευρισμός του προέδρου Πούτιν ήταν έκδηλος και στην προχθεσινή επικοινωνία του με το Ερντογάν.
Τα ελληνοτουρκικά σε φάση διελκυστίνδας ρητορικής
Όμως και η κατάσταση στην κυπριακή ΑΟΖ φέρνει σε συγκρουσιακή πορεία την Άγκυρα με την Ουάσιγκτον τώρα που η ExxonMobil ετοιμάζεται για έρευνες και γεωτρήσεις σε αδειοδοτημένα οικόπεδα.
Έτσι προς το παρόν τα ελληνοτουρκικά βρίσκονται περισσότερο σε φάση διελκυστίνδας ρητορικής που αμφότερα έχει στόχο να επιρρίπτει τις ευθύνες στη άλλη πλευρά, χωρίς βέβαια καμμιά έκπτωση στις θέσεις και διεκδικήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο και η επιστολή της Αγκύρας στον ΟΗΕ, που δείχνει ότι ο δρόμος ακόμη και μόνο για ουσιαστικό διάλογο, με φόντο την πιθανότητα για διευθέτηση ελληνοτουρκικών διαφορών στη Χάγη, όσο και να δηλώνετε πολλάκις πρόθεση, θα είναι δύσβατος και χρονοβόρος, αν όχι αδιέξοδος.
Ανδρέας Ρομπόπουλος, Κωνσταντινούπολη
