Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται στον εικοστό πρώτο αιώνα, υπάρχουν ακόμα πολλές χώρες όπου η έννοια της σεξουαλικότητας όχι μόνο δεν είναι γνωστή, αλλά επί της ουσίας λόγω απουσίας υποβάθρου, δεν υπάρχει. Έτσι η έξυπνη παιδεία έρχεται όχι μόνο να συμπληρώσει ελλειμματικές γνώσεις, αλλά και να γεμίσει το κενό. Με αυτήν την έννοια μαθαίνει από στοιχεία νευροεπιστημών και διδάσκει μέσω ανατομίας τα θεμελιακά στοιχεία της ανθρώπινης ανατομίας και τα χαρακτηριστικά των φύλων έτσι ώστε να υπάρχουν σημεία αναφοράς για την κατανόηση των σεξουαλικών σχέσεων μέσα στο πλαίσιο των ανθρωπίνων σχέσεων. Επιπλέον επειδή η έξυπνη παιδεία εξετάζει και τη συμπεριφορά των ανθρώπων όταν βρίσκονται σε μια διαδικασία αναγνώρισης του άλλου, εκμάθησης την πορεία της εξέλιξης που λειτουργεί με βάση τις στρατηγικές συμπεριφορές που διαφοροποιούνται σε σχέση με τις κανονικές.
Επίσης το βλέμμα του άλλου πάνω στον άλλον είναι σημαντικό και ειδικά όταν δεν έχει βασικές γνώσεις του τομέα λόγω απομονωμένης ή ακόμα και δογματικής εκπαίδευσης. Η έξυπνη παιδεία αναδεικνύει στοιχεία του σώματος δίχως να ασχολείται με τις τεχνητές ντροπές που προέρχονται από κοινωνικές συνήθειες που δεν γνωρίζουν τη λειτουργία του νευρωνικού συστήματος σε σχέση με τις πράξεις. Έτσι το πεδίο δράσης της σεξουαλικότητας δεν ενσωματώνεται μόνο μέσα σ’ ένα ψυχολογικό παράγοντα αλλά σε μια ανθρώπινη πολλαπλότητα, πολλαπλών παραμέτρων που χαρακτηρίζει ανθρώπινες επιλογές. Η σεξουαλικότητα δεν είναι πλέον ένα ταμπού, αλλά ένα εργαλείο γνώσης τόσο για τους νέους όσο και για αυτούς που συνεχίζουν τον ανθρώπινο ρόλο τους.
