OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Με Απόφασή του, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έβαλε «φρένο»:στις αυθαίρετες παρατάσεις, που έδιναν τελευταία οι Κυβερνήσεις της χώρας μας, για να µπορεί η Εφορία να εξαπολύει αναδροµικούς ελέγχους από το 2000 και µετά!
-Όμως, εμφανής είναι, πλέον, και ο κίνδυνος να παραγραφούν υποθέσεις φορολογικών ελέγχων, που σχετίζονται με την περιβόητη Λΐστα Λαγκάρντ!
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα»,«φρένο» στις αυθαίρετες παρατάσεις, που έδιναν απανωτά τα τελευταία χρόνια οι Κυβερνήσεις για να µπορεί η Εφορία να εξαπολύει αναδροµικούς ελέγχους από το 2000 και µετά, βάζει Απόφαση-κόλαφος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η οποία δικαιώνει ελεγχόµενους, που συμπεριλαμβάνονται στην περιβόητη Λίστα Λαγκάρντ, µε το αιτιολογικό, ότι αυτές οι επίµαχες υποθέσεις έχουν ουσιαστικά πια παραγραφεί!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το Δικαστήριο καταρρίπτει τον ισχυρισμό του ελληνικού Δημοσίου, ότι η προθεσμία παραγραφής, σχετικά με καταθέσεις για την Λίστα Λαγκάρντ, παρατάθηκε από το 2013 για 10 -ή και για 20- ακόμη χρόνια!
Με την Απόφαση-βόμβα, την έκδοση της οποίας αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», καθώς αποτέλεσε στοιχείο σύγκρουσης του Υπουργείου Οικονομικών με την τρόϊκα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δέχεται για τους ελεγχόμενους της Λίστας Λαγκάρντ, τα εξής:

«Δεν μπορεί να εκδοθεί συμπληρωματική εντολή, που να επεκτείνει την προθεσμία ελέγχου από πενταετία σε δεκαετία, αν η χρήση έχει ήδη παραγραφεί»!

1. Δεν εξαιρούνται από την γενική αρχή περί πενταετούς παραγραφής (δηλαδή, δεν μπορούν να ελεγχθούν, αν έχουν παρέλθει πέντε έτη) όπως και όλοι οι υπόλοιποι φορολογούμενοι. Αρα οι έλεγχοι δεν μπορούν, καταρχήν, να εκτείνονται αναδρομικά πέραν της πενταετίας.
2. Κατ’ εξαίρεση και μόνον μπορεί να ελεγχθούν αναδρομικά έως και για μία δεκαετία, εφ’ όσον τους είχε κοινοποιηθεί συμπληρωματικό φύλλο ελέγχου εντός της δεκαετίας αυτής, με βάση νέα συμπληρωματικά στοιχεία, που επικαλείται η φορολογική Διοίκηση.
Αυτό, όμως, προϋποθέτει, ότι θα έπρεπε να είχε εκδοθεί αρχική εντολή ελέγχου εντός της πενταετίας, όπου έχει δικαίωμα να ασκεί έλεγχο το Δημόσιο στους φορολογούμενους. Εν προκειμένω, το δικαστήριο λέει το σχεδόν αυτονόητο, ότι, δηλαδή, δεν μπορεί να εκδοθεί συμπληρωματική εντολή, που να επεκτείνει την πενταετία σε δεκαετία, αν η χρήση έχει ήδη παραγραφεί!

«Οι χρήσεις μέχρι το 2006 έχουν παραγραφεί οριστικά, αν δεν είχε εκδοθεί νωρίτερα αρχική εντολή ελέγχου για τους υπόπτους της Λίστας Λαγκάρντ»!

Σύμφωνα με την Απόφαση για την εκδικαζόμενη υπόθεση, έως τις 22/12/2006 θα έπρεπε να είχε ήδη εκδοθεί αρχικό φύλλο ελέγχου εντός της προβλεπόμενης πενταετίας από τις φορολογικές Αρχές (πριν παραγραφεί, δηλαδή) προκειμένου να είναι νόμιμη στην συνέχεια και η επέκταση του ελέγχου με έκδοση συμπληρωματικού φύλλου για μία ολόκληρη δεκαετία και αναδρομικά. Αν, λοιπόν, για κάποιον φορολογούμενο της Λίστας Λαγκάρντ δεν είχε εκδοθεί αρχικό φύλλο ελέγχου εντός της πενταετίας, που προβλέπει ο Νόμος, τότε η σχετική χρήση έχει ήδη παραγραφεί και δεν ισχύει πλέον δικαίωμα παράτασης του ελέγχου από το Δημόσιο, καθώς η λίστα με τις καταθέσεις της HSBC περιήλθε στο Δημόσιο μετά την παραγραφή. Με βάση το σκεπτικό αυτό περί πενταετούς παραγραφής, και καθώς οι εντολές ελέγχου για την Λίστα Λαγκάρντ εκδόθηκαν μαζικά το 2012-2013, οι χρήσεις μέχρι το 2006 έχουν παραγραφεί οριστικά, αν δεν είχε εκδοθεί νωρίτερα (και για άλλον λόγο προφανώς) αρχική εντολή ελέγχου για τους υπόπτους της Λίστας Λαγκάρντ.

«Οι φορολογούμενοι πολίτες δεν μπορεί να παραμένουν έρμαια σε συνεχείς παρατάσεις παραγραφής, με την επίκληση «νέων στοιχείων» από την φορολογική Διοίκηση»!

3. Δεν μπορεί (ήδη από το 2014) να υποστούν έλεγχο, με βάση και μόνον την εισαγγελική παραγγελία, που εκδόθηκε το 2012, η οποία αφορούσε οπτικό ψηφιακό δίσκο (CD) και όχι ονομαστική εντολή ελέγχου του φορολογουμένου. Ετσι, όταν το 2015 επιβλήθηκαν – εν προκειμένω στον φορολογούμενο, που κέρδισε την δίκη- αναδρομικοί φόροι των ετών 2000-2007, το δικαίωμα του Δημοσίου είχε υποπέσει πια στην βασική πενταετή παραγραφή, που ισχύει για όλους τους πολίτες.
4. Δεν μπορεί να παραμένουν έρμαια σε συνεχείς παρατάσεις παραγραφής, με την επίκληση «νέων στοιχείων» από την φορολογική Διοίκηση.
Στην Απόφασή του το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δίνει τον ορισμό των «νέων στοιχείων», καταγράφοντας την μέχρι σήμερα νομολογία και τελικά αποφαίνεται, ότι τα στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών από ελληνικές τράπεζες δεν συνιστούν νέα «συμπληρωματικά στοιχεία», διότι, σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, η φορολογική Αρχή είχε όλα αυτά τα χρόνια την δυνατότητα να άρει το τραπεζικό απόρρητο και να τα πληροφορηθεί εντός της νόμιμης πενταετίας, κατά την οποία είχε δικαίωμα να προβεί και σε έλεγχο με κοινοποίηση σχετικού φύλλου σε κάθε φορολογούμενο.

Όχι στο «τρικ» του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών, που πρόσθεσε στον Κώδικα Φορολογίας, το ότι, βάσει συμπληρωματικών στοιχείων, μπορεί η Εφορία να κάνει ελέγχους δεκαετίας «ανεξάρτητα από το αν έχει εκδοθεί ή όχι αρχικό φύλλο ελέγχου»!

Συνεπώς, το Δικαστήριο δέχεται, ότι οι χρήσεις μέχρι το 2008 -και υπό προϋποθέσεις έως το 2010- πρέπει να θεωρούνται παραγεγραμμένες.
Επί της ουσίας, το Δικαστήριο καταρρίπτει το «τρικ» του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών να προσθέσει πριν από δέκα χρόνια (στις 22/12/2006) στον Κώδικα Φορολογίας, το ότι, βάσει συμπληρωματικών στοιχείων, μπορεί η Εφορία να κάνει ελέγχους δεκαετίας «ανεξάρτητα από το αν έχει εκδοθεί ή όχι αρχικό φύλλο ελέγχου», τονίζοντας, ότι δεν έχει αναδρομική ισχύ πριν από την δημοσίευση του Νόμου! Θεωρεί, δηλαδή, ότι με τέτοιες μεθοδεύσεις, που θέτουν επ’ αόριστον σε αμφισβήτηση την ειλικρίνεια και την τιμή του φορολογούμενου, «παραβιάζεται η αρχή του κράτους δικαίου», που απορρέει από το άρθρο 2 του Συντάγματος.