20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του παιδιού.
Γράφει ο Δρ Γαβριήλ Μανωλάτος, καθηγητής διεθνούς οικονομίας και ανάπτυξης.
Η Διεθνής Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στις 20 Νοεμβρίου 1989. Αναφέρει ότι ένα παιδί δεν είναι μόνο ένα εύθραυστο ον που πρέπει να προστατεύεται, αλλά αυτό είναι ένα πρόσωπο που έχει το δικαίωμα στην εκπαίδευση, τη φροντίδα και την προστασία, ανεξάρτητα από το πού στον κόσμο γεννήθηκε. Έχει επίσης το δικαίωμα να διασκεδάσει, να μάθει και να εκφραστεί. Έχει επικυρωθεί από 200 περίπου χώρες και μόνο η Σομαλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να δεσμευτούν.
Σοκαριστική η έκθεση του OHE: Περίπου 76,5 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας στις 41 πιο ευημερούσες χώρες.
Η Unicef υπογραμμίζει ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 15- 24 ετών που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, κατάρτισης ή απασχόλησης έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% στην Κροατία, την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Ρουμανία.
Περίπου 7 εκατομμύρια παιδιά στερούνται την ελευθερία τους καθώς κρατούνται σε φυλακές, είναι υπό αστυνομική κράτηση, διαμένουν σε κέντρα κράτησης μεταναστών και άλλα ιδρύματα, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ. Το γεγονός αυτό αντίκειται στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχουν υπογράψει σχεδόν 200 κράτη.
Δεκάδες χιλιάδες παιδιά τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους κρατούνται σε καταυλισμούς εκτοπισμένων στη Συρία και στο Ιράκ. Σύμφωνα με την UNICEF, η πρόοδος που έχει επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες παραμένει άνιση, και τα φτωχά παιδιά εξακολουθούν να κινδυνεύουν, προειδοποιεί. «Επιπλέον των προκλήσεων που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν όσον αφορά την υγεία, τη διατροφή και την παιδεία, τα παιδιά σήμερα έχουν να αγωνιστούν κατά νέων απειλών όπως η κλιματική αλλαγή, η ηλεκτρονική κακοποίηση και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός (μπούλινγκ)». Η UNICEF επισημαίνει ότι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί δεν είναι ισότιμη, καθώς τα παιδιά κάτω των πέντε ετών των πιο φτωχών οικογενειών στις αναπτυσσόμενες χώρες έχουν τις διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από ασθένειες που θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί από τα παιδιά των πλουσιότερων οικογενειών.
Ευθύνη όλων μας είναι, να δώσουμε στα παιδιά πίσω την παιδική τους ηλικία.
