Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα, «η Ελλάδα και η Τουρκία, αμφότερες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, ανταλλάσσουν και πάλι αλληλοκατηγορίες», ενώ υπογραμμίζει πως «η περίοδος ύφεσης που ακολούθησε την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα στα τέλη του 2023 έχει πλέον τερματιστεί».
Σύμφωνα με την Handelsblatt, η Τουρκία «θεωρεί ότι συνιστά απειλή για την ασφάλειά της το γεγονός ότι «η ελληνική κυβέρνηση ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στα νησιά του Αιγαίου με ισραηλινά οπλικά συστήματα», ενώ «πρόσθετες εντάσεις προκαλεί το σχεδιαζόμενο υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο στην Ανατολική Μεσόγειο».
Το δημοσίευμα αναφέρεται και στα σχέδια της Τουρκίας για τη «Γαλάζια Πατρίδα», ενώ επισημαίνει πως «το σχετικό νομοσχέδιο ενδέχεται να κατατεθεί στο κοινοβούλιο της Άγκυρας εντός του μήνα».
Τέλος, η εφημερίδα τονίζει πως «καμία από τις δύο κυβερνήσεις δεν είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει έναν ανοιχτό πόλεμο». Όπως καταλήγει, «ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι μια οξεία κρίση που θα ξεφύγει από τον έλεγχο».
«Οι δασικές πυρκαγιές δεν είναι από τη φύση τους καταστροφικές»
Εκτενή συνέντευξη στην εφημερίδα του Βερολίνου taz παραχώρησε η δασολόγος Δρ. Μαγδαλινή Πλένιου, εντεταλμένη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΙΔΕ) του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, με εξειδίκευση στις δασικές πυρκαγιές, την τηλεπισκόπηση και τα συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών.
Όπως εξηγεί η ερευνήτρια, σε χώρες όπως η Ελλάδα ο αριθμός των πυρκαγιών δεν αυξάνεται κάθε χρόνο, αλλά «σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, έχει σταθεροποιηθεί ή ακόμη και μειωθεί χάρη στη βελτίωση των συστημάτων εντοπισμού και πυρόσβεσης». Ωστόσο, όπως επισημαίνει, «οι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες, εντονότερες, εκδηλώνονται συχνότερα και είναι δυσκολότερο να τεθούν υπό έλεγχο», ενώ εκτιμά πως «η τάση οδηγεί προς τις λεγόμενες μεγαπυρκαγιές, οι οποίες εξαπλώνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, δημιουργούν τις δικές τους καιρικές συνθήκες και μπορούν να υπερκεράσουν ακόμη και τα πιο σύγχρονα συστήματα πυρόσβεσης».
Στην ερώτηση της taz, κατά πόσον μπορούν να συμβάλλουν συγκεκριμένα οι όποιες πολιτικές αποφάσεις στη μείωση του κινδύνου δασικών πυρκαγιών, η Πλένιου αναφέρεται στον «χωροταξικό σχεδιασμό» ο οποίος αποτελεί, σύμφωνα με την ίδια, «ένα από τα αποτελεσματικότερα εργαλεία για τη διαχείριση αυτών των περιοχών υψηλού κινδύνου» ενώ φέρνει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την τραγωδία στο Μάτι: «Η περιοχή ήταν πυκνά και συχνά άναρχα δομημένη, ενώ διέθετε ανεπαρκείς οδούς διαφυγής. Ως αποτέλεσμα, μια πυρκαγιά που εξαπλώθηκε με μεγάλη ταχύτητα εξελίχθηκε σε τεράστια καταστροφή με βαρύ ανθρώπινο φόρο και πολλούς θανάτους ζώων».
