Οι απαγορευτικά υψηλές τιμές αναγκάζουν τους Ιταλούς να μην πάνε διακοπές. Η παρουσία ξένων τουριστών δεν αρκεί. Προβληματισμένοι οι ξενοδόχοι και εστιάτορες.Ανταπόκριση από τη Ρώμη
Η ακρίβεια διώχνει τους Ιταλούς από τις παραλίες. Είναι η πρώτη φορά που το φαινόμενο καταγράφεται με τόσο έντονο τρόπο σε περιοχές με παραδοσιακά μεγάλη τουριστική κίνηση. Στο Σαλέντο, για παράδειγμα, νότια του Μπάρι, σε γνωστά θέρετρα, η μείωση των Ιταλών τουριστών είναι κάτι περισσότερο από αισθητή και η κατάσταση σώζεται, εν μέρει, μόνον από τους ξένους. «Τι φταίει και τι μπορεί να γίνει;» διερωτώνται ο Τύπος, αλλά και οι επιχειρηματίες του συγκεκριμένου τομέα. Ο κύριος λόγος της «φυγής από τη θάλασσα» βρίσκεται στην ακρίβεια. Στη νότια Απουλία, πάντα, το ημερήσιο κόστος για δύο ξαπλώστρες με μια ομπρέλα κυμαίνεται από 60 μέχρι 90 ευρώ.
Απαγορευτικές τιμές
Όταν το πάρκινγκ φτάνει να κοστίζει 5 ευρώ την ώρα και μια φριζέλα με ντομάτα και τυρί (θυμίζει τον κρητικό ντάκο) αγγίζει τα 17 ευρώ, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς για ποιον λόγο πολλές οικογένειες άρχισαν να πηγαίνουν στην θάλασσα μόνο τα σαββατοκύριακα ή και με επιστροφή αυθημερόν. Στην Τοσκάνη, η μείωση των τουριστών σε ξενοδοχεία και οργανωμένες πλαζ τον Ιούλιο ήταν 20% σε σχέση με πέρυσι, ενώ στην Καλαβρία ξεπέρασε το 25%. Παρόμοια κατάσταση και στην Αδριατική Θάλασσα, στο Ριτσιόνε και στο Ρίμινι, τα θέρετρα που προτιμούν παραδοσιακά πολλοί Ρώσοι και Γερμανοί.
«Πρόκειται για μια ξεκάθαρη απόδειξη των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα ιταλικά νοικοκυριά. Η παρουσία ξένων τουριστών, φέτος, δεν αρκεί», γράφουν οι εφημερίδες. Το όλο θέμα αποτελεί κύριο θέμα συζήτησης και στο διαδίκτυο. Ενδεικτικό είναι το σχόλιο του ηθοποιού Αλεσάντρο Γκάσμαν (γιου του θρυλικού Βιτόριο Γκάσμαν), ο οποίος σε ανάρτησή του απευθύνεται στους επιχειρηματίες των οργανωμένων πλαζ και υπογραμμίζει: «Μάλλον έχετε υπερβάλει και ο κόσμος ψάχνει ελεύθερες παραλίες. Κατεβάστε τις τιμές και τα πράγματα μπορεί να πάνε καλύτερα. Σύμφωνοι;».
Προβληματισμός στον τουριστικό κλάδο
Εστιάτορες και ξενοδόχοι φοβούνται ότι μετά τις αρνητικές επιδόσεις του Ιουλίου θα είναι προβληματικός και ο απολογισμός του Αυγούστου, του μήνα που φέρνει πάντα τα μεγαλύτερα έσοδα. Συνολικά, στην Ιταλία ο τουριστικός τομέας παράγει το 13% του ΑΕΠ και απασχολεί πάνω από 2.000.000 εργαζόμενους. Πέρα από την ακρίβεια, υπάρχουν φυσικά και άλλα προβλήματα: οι ελεύθερες παραλίες περιορίζονται όλο και περισσότερο, το κόστος των διοδίων και των ακτοπλοϊκών μεταφορών προς τη Σαρδηνία και τη Σικελία αυξάνεται διαρκώς, ενώ η κυβέρνηση, προς το παρόν, δείχνει να αγνοεί την όλη κατάσταση. Όλα δείχνουν όμως ότι δεν πρόκειται για κάτι το παροδικό, αλλά για φαινόμενο με βαθιές, οικονομικές και κοινωνικές ρίζες και ότι αν δεν υπάρξουν έγκαιρες παρεμβάσεις, είναι πολύ πιθανό να λάβει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.
