Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Με την πάροδο του χρόνου, η Δυτική Αρμενία προχωρά δυναμικά, διότι έχει θεμελιώσει τις θέσεις με μια σοβαρή νομική υπόσταση κι αξιοποιεί αποτελεσματικά το Δίκαιο των Αυτόχθονων λαών. Γι’ αυτόν τον λόγο αποφάσισε στις 9 Αυγούστου 2016 να υπογράψει και αυτή το Δίκαιο της Θάλασσας έτσι ώστε να ενεργοποιήσει και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η Δυτική Αρμενία ενεργοποιεί σιγά σιγά όλα τα εργαλεία του Διεθνούς Δικαίου, διότι τα θύματα της γενοκτονίας δεν έχουν ξεχάσει απολύτως τίποτα ακόμα κι αν το ήθελε η βαρβαρότητα. Ακολουθώντας τις διατάξεις της Συνθήκης Σεβρών που την αφορούν αφού ποτέ δεν υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάννης, δείχνει σε όλους ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τη Μαύρη θάλασσα όσο και να χτυπιούνται οι ραγιάδες. Έτσι ταυτόχρονα με τον αγώνα του Κουρδιστάν για την απελευθέρωση, η Δυτική Αρμενία δίνει τον δικό της αγώνα όχι μόνο μέσω της διαδικασίας αλλά και της ίδιας της θάλασσας. Η υπογραφή της Σύμβασης Montego Bay, είναι ένα βήμα προς τον στόχο της αντίστασης στη λήθη. Η Δυτική Αρμενία συνεχίζει το έργο της νομικά και θεσμικά. Με αυτόν τον τρόπο δείχνει πρακτικά ότι δεν πρόκειται για μια ουτοπική οντότητα. Σε αυτό το πλαίσιο προετοιμάζεται μετά από αυτή την ιστορική κίνηση, να θεσπίσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της. Έτσι αποδεικνύει ενώπιον όλων ότι δεν ξέχασε τα εδάφη της κι ότι η πρόσβαση στη θάλασσα δεν είναι μόνο ένα όραμα, αλλά μια πραγματικότητα που γίνεται.
