-Ξεπερνά τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια η αξία των ελληνικών κοιτασμάτων μόνον στον υποθαλάσσιο αυτό χώρο!
-Επιτακτική η ανάγκη να οριοθετήσει η Ελλάδα την ΑΟΖ της σε όλη την θαλάσσια επικράτειά της.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Είναι γνωστό, ότι οι υδρογονάνθρακες, που βρίσκονται στα βάθη των θαλασσών μας, είναι η πιο σημαντική επένδυση της Ελλάδας, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πραγματική ανάπτυξη και στην επίλυση των οικονομικών μας προβλημάτων για πολλές δεκαετίες. Μπορεί οι αριθμοί για τα αποθέματα και την σημερινή τους χρηματική αξία, που ανακοίνωσαν ειδικοί επιστήμονες, όπως είναι οι κ.κ. Αντώνης Φώσκολος, Ζελελίδης, Μακρής κ.α. να μας φαίνονται αστρονομικοί, αλλά δεν θα μάθουμε ποτέ την πλήρη αλήθεια, εάν δεν αρχίσουμε την εξερεύνηση για τις πιθανές μεγάλες ποσότητες, που κρύβουν ιδιαίτερα οι περιοχές στην θαλάσσια περιοχή, νότια της Κρήτης.
Οι έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν από την νορβηγική εταιρεία PGS, στις οποίες έγιναν μετρήσεις και βγήκαν τα γνωστά 20 θαλάσσια οικόπεδα από το βόρειο Ιόνιο έως νότια της Κρήτης, έδειξαν, ότι οι πιο “φτωχές” μετρήσεις είναι νότια της Κρήτης. Ανταποκρίνονται, όμως, τα αποτελέσματα αυτά στην πραγματικότητα;
Η πρόσφατη ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος “Zohr” από την ιταλική εταιρεία ΕΝΙ στην ΑΟΖ της Αιγύπτου έρχεται να δικαιώσει έναν αγώνα ετών, που δίνουν επιστήμονες, ειδικοί και ελάχιστοι πολιτικοί, για να πείσουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα για την αξία της ελληνικής ΑΟΖ.
Το κοίτασμα “Zohr” αναβαθμίζει ενεργειακά την Αίγυπτο, αφού μέσω της ΑΟΖ της τής παρέχει αυτάρκεια στον τομέα των υδρογονανθράκων
Η ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος των τελευταίων ετών έγινε στην Λεκάνη Λεβαντίνης, που αφορά και την κυπριακή ΑΟΖ.
Το κοίτασμα “Zohr” είναι δύο φορές μεγαλύτερο από το κοίτασμα “Leviathan”, που ανακαλύφθηκε το 2010 και ήταν προηγουμένως το μεγαλύτερο. Σε αυτή την λεκάνη βρίσκεται επίσης και το κοίτασμα “Tamar” και το κοίτασμα “Αφροδίτη”, που ανακαλύφθηκαν διαδοχικά το 2009 και το 2001. Αυτό σημαίνει, ότι έχουν ενισχυθεί με έμπρακτο τρόπο όλες οι εκτιμήσεις, που έχουν γίνει για τα στρατηγικά αποθέματα της περιοχής, ενώ ακούγαμε τόσα χρόνια, ότι πρόκειται για υπερβολές.
Το κοίτασμα “Zohr” αναβαθμίζει ενεργειακά την Αίγυπτο, αφού μέσω της ΑΟΖ της τής παρέχει αυτάρκεια στον τομέα των υδρογονανθράκων. Όμως, η συμβολή αυτού του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος δεν είναι μόνον αυτή. Μπορεί να ακούμε, ότι βρίσκεται κοντά στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά όσο το κοίτασμα δεν έχει κάποια επέκταση μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν αλλάζει κανένα δεδομένο. Διότι, πολύ απλά, η Κύπρος δεν είναι απαραίτητη για την Αίγυπτο ως πέρασμα, αφού έχει ζώνη επαφής με την ελληνική ΑΟΖ. Βέβαια, και πάλι η ασχετοσύνη μπερδεύει αυτήν την περίπτωση με αυτή του Ισραήλ, που πρέπει αναγκαστικά να περάσει από την κυπριακή ΑΟΖ για να εισέλθει σε ευρωπαϊκό χώρο.
“Νότια της Κρήτης υπάρχουν τουλάχιστον πέντε αντίστοιχα υπερμεγέθη κοιτάσματα, όμοια με αυτό του αιγυπτιακού “Zohr”, ικανά να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και να αποτελέσουν την μόνιμη για δεκάδες χρόνια ενεργειακή λύση της ΕΕ”
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα είναι αυτή, που αναβαθμίζεται ως πέρασμα, ειδικά αν συνυπολογίσουμε το γεγονός, ότι πρόκειται για ευρωπαϊκή ανακάλυψη, αφού είναι η ιταλική ENI, που εντόπισε το κοίτασμα “Zohr” και η Ιταλία ανήκει στους μεγαλύτερους καταναλωτές φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα βρίσκεται ήδη ανάμεσα στα κοιτάσματα φυσικού αερίου και στους καταναλωτές.
Ο ομότιμος καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης, κ. Αντώνιος Φώσκολος, που αυτό το διάστημα βρίσκεται στον Καναδά, ως καθηγητής και συνεργάτης επί χρόνια της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά, δεν περιορίστηκε στην τεράστια σημασία της ανακάλυψης του κοιτάσματος “Zohr”, αλλά, παραθέτοντας έξι νέους χάρτες, υποδεικνύει με σαφήνεια, ότι νότια της Κρήτης υπάρχουν τουλάχιστον πέντε αντίστοιχα υπερμεγέθη κοιτάσματα, όμοια με αυτό του αιγυπτιακού “Zohr”, ικανά, όχι απλά να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά να αποτελέσουν και την μόνιμη για δεκάδες χρόνια ενεργειακή λύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο κ. Αντώνιος Φώσκολος, μιλώντας από τον Καναδά σε εφημερίδα της Κρήτης, παρουσίασε πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.
“Τουλάχιστον 15 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αιγυπτιακού φυσικού αερίου, μπορούν να διοχετεύονται ετησίως επί 30 χρόνια στην Ε.Ε. μέσω του αγωγού “East Med”, που θα διέρχεται μέσω Κρήτης, γεγονός, που θα αναβαθμίσει τον ρόλο της Κύπρου και της Ελλάδος”
Ειδικότερα ο κ. Φώσκολος ανέφερε τα εξής:
«Η ανακάλυψη του κοιτάσματος “Zohr” στα όρια των ΑΟΖ Κύπρου και Αιγύπτου έχει τεράστια οικονομική σημασία για την Αίγυπτο. Το άθροισμα όλων των ποσοτήτων φυσικού αερίου, που ανακαλύφθηκαν από το 1990 μέχρι σήμερα από τα περίπου 250 κοιτάσματα σε όλο το χερσαίο και υπεράκτιο χώρο της Αιγύπτου ανέρχεται σε 1,8 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ αυτό του “Zohr” έχει μόνο του 1,1 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Το άθροισμα των ανακαλυφθέντων ποσοτήτων φυσικού αερίου στην Αίγυπτο ανέρχεται σε 2,8 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, που ισοδυναμεί ενεργειακά με το γιγαντιαίο κοίτασμα της Αλάσκας. Το ίδιο κοίτασμα έχει και αργό πετρέλαιο σε μεγαλύτερο βάθος, την ποσότητα του οποίου δεν γνωρίζουμε προς το παρόν.
Αυτή η ανακάλυψη του παλαιολιμνοθαλάσσιου κοιτάσματος, με το επιστημονικό όνομα “SABKHA”, ικανοποιεί τις ενεργειακές ανάγκες της Αιγύπτου για 30 χρόνια, απελευθερώνοντας έτσι τις ποσότητες φυσικού αερίου της Κύπρου και του Ισραήλ, που θα διοχετεύονταν στην Αίγυπτο για την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών. Αυτές οι ποσότητες, τουλάχιστον 15 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, μπορούν να διοχετευτούν επί 30 χρόνια στην Ε.Ε. μέσω του αγωγού “East Med”, τον οποίο σχεδιάζει η ΔΕΠΑ . Με δεδομένο, ότι αυτός ο αγωγός θα περνά μέσω Κρήτης προς την Ε.Ε., η γεωπολιτική θέση της Κύπρου και της Ελλάδας αναβαθμίζονται.
Η αξία των κοιτασμάτων βιογενούς φυσικού αερίου στις κυπριακές και ελληνικές παλαιολιμνοθάλασσες ξεπερνά τα 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια
Πέραν της οικονομικής πλευράς, που αφορά την Αίγυπτο και τη γεωπολιτική σημασία του αγωγού “East Med”, υπάρχουν τα νέα γεωλογικά δεδομένα για την Ανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα για την Κύπρο και την Ελλάδα, δεδομένου, ότι υπάρχουν 3 τέτοιες παλαιολιμνοθάλασσες στην Κύπρο και 5 νότια της Κρήτης, στην Ελλάδα.
Αυτές οι παλαιολιμνοθάλασσες, η “SABKHA”, που δημιουργήθηκαν πριν από 6 εκατομμύρια χρόνια, έχουν τεράστιες ποσότητες βιογενούς φυσικού αερίου, που δημιουργήθηκε από την σήψη υδρόβιων φυτών, κυρίως βούρλων. Αυτές οι τεράστιες ποσότητες αποθηκεύτηκαν σε ασβεστολιθικούς/κοραλλιογενείς υφάλους.
Αν αυτοί οι 8 ασβεστολιθικοί/κοραλλιογενείς ύφαλοι έχουν τις ίδιες ποσότητες φυσικού αερίου, όσο ο ασβεστολιθικός/κοραλλιογενής ύφαλος “Zohr”, τότε τα αποθέματα φυσικού αερίου, μόνον αυτού του είδους των κοιτασμάτων -διότι έχουμε και άλλου είδους κοιτάσματα (φυσικό αέριο σε ψαμμιτικούς σχηματισμούς, όπως όλα τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου)-, θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 320 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Η αξία των κοιτασμάτων ανέρχεται σε περίπου 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας μια μέση τιμή των 10 δολαρίων/1000 κυβικά πόδια.
“Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να εξάγουν ετησίως και για 30 χρόνια 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκομίζοντας οικονομικά οφέλη άνω των 52 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως”
Το ελληνικό μερίδιο ανέρχεται σε 2 τρισεκατομμύρια δολάρια και γίνεται κατανοητή η σημασία αυτής της ανακάλυψης, αφού μιλάμε για 5 τέτοιες περιοχές, αποκλειστικά νότια της Κρήτης, όταν τα ελληνικά Υπουργεία ανεξήγητα ασχολούνται με οικόπεδα στο Ιόνιο ως προτεραιότητα, γιατί δήθεν νότια της Κρήτης δεν έχουν στοιχεία.
Δυστυχώς, τόσο οι Έλληνες επιστήμονες, όσο και οι ξένοι δεν είχαμε κατανοήσει την σημασία των παλαιλιμνοθαλασσίων στόχων, που είναι ασβεστολιθικοί/κοραλλιογενείς ύφαλοι, με αποτέλεσμα να μας διαφύγουν σημαντικά κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία ευτυχώς ανέδειξε η ΕΝΙ με την ανακάλυψη του “Zohr” στην Αίγυπτο.
Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να εξάγουν ετησίως και για 30 χρόνια 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκομίζοντας οικονομικά οφέλη άνω των 52 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν κάποιοι, ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να βγάλει χρήματα το ελληνικό Δημόσιο, εκτός από το κόψιμο των μισθών και συντάξεων».
Νότια της Κρήτης φαίνεται ότι υπάρχουν πέντε αντίστοιχα κοιτάσματα σαν αυτό του “Zohr”, για τα οποία, όμως, καμία μεγάλη εταιρεία δεν έδειξε ουσιαστικό ενδιαφέρον
Είναι προφανές, ότι από όλα όσα αποκαλύπτει ο κ. Φώσκολος, ελάχιστα έχουν καταλάβει οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί και κυβερνητικοί παράγοντες αλλά και το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. Το τι σημαίνει η ανακάλυψη του κοιτάσματος “Zohr” στην Αίγυπτο για τον θαλάσσιο χώρο νότια της Κρήτης, λίγοι το έχουν αντιληφθεί, ακόμη και στην Κύπρο, που είναι πιο προχωρημένοι από εμάς.
Η ιταλική ΕΝΙ ήδη στοχεύει στο οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ και έχει ήδη άδεια εκμετάλλευσης από την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό υποδεικνύει, ότι νότια της Πάφου υπάρχουν δύο κοιτάσματα τύπου “Zohr”, όπως επιμένει ο Αντώνης Φώσκολος και ήδη υπάρχουν δύο προσφορές από την “Total” και την “Rozneft” για εκμετάλλευση, χωρίς, ούτε οι ίδιοι, ούτε η κυπριακή Κυβέρνηση ακόμη να έχουν καταλάβει, για τι κοιτάσματα πρόκειται.
Όμως, ειδικά νότια της Κρήτης, στα οικόπεδα 13, 15, 18, 19, 20, με βάση την μελέτη Ελλήνων και ξένων ερευνητών, φαίνεται να υπάρχουν πέντε αντίστοιχα κοιτάσματα σαν αυτό του “Zohr”, για τα οποία, όμως, οικόπεδα, καμία μεγάλη εταιρεία δεν έδειξε ουσιαστικό ενδιαφέρον προς το παρόν.
“Ο διαγωνισμός για τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης θα πρέπει να “σπάσει” από την υπόλοιπη Ελλάδα”
Αυτό οφείλεται στον λανθασμένο τρόπο της ελληνικής Κυβέρνησης , με τον οποίο έχουν βγει στον διαγωνισμό, χωρίς να φαίνονται τα νέα δεδομένα, παρά μόνον τα στοιχεία αβεβαιότητας και αοριστίας της νορβηγικής PGS για τα νότια της Κρήτης αποθέματα.
Αποκαλύψεις, που σοκάρουν, για τον ενεργειακό πλούτο νότια της Κρήτης έκανε στον ραδιοφωνικό σταθμό 98,4 και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ειδικούς, με εμπειρία 40 ετών σε θέματα υδρογονανθράκων. Πρόκειται για τον Έλληνα Χημικό- Μηχανικό, Ηλία Κονοφάγο. Όπως είπε ο ίδιος, «το ελληνικό κράτος και τα αρμόδια Υπουργεία φαίνεται να αγνοούν την πρόσφατη ανακάλυψη από την ιταλική ΕΝΙ στην θάλασσα της Αιγύπτου του κοιτάσματος “Zohr” με αποθέματα της τάξης του 1,1 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, όταν τα μέχρι σήμερα 200 κοιτάσματα συνολικά στην Αίγυπτο, όλα μαζί, έδιναν 1,8 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα».
«Το γεγονός αυτό», όπως είπε, «θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό στην Ελλάδα, αφού οι επιστημονικές δημοσιεύσεις του ίδιου, των κ.κ. Φώσκολου και Λυγερού, αλλά και ξένων διακεκριμένων επιστημόνων και ινστιτούτων, δίνουν τις ίδιες ακριβώς γεωλογικές δομές με το κοίτασμα του “Zohr” στην Αίγυπτο σε τουλάχιστον 5 περιοχές νότια της Κρήτης, με εκτίμηση αποθεμάτων της τάξης των 4,5 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων,, δηλαδή 150 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αξίας άνω των 15 τρισεκατομμυρίων δολαρίων».
Ο κ. Κονοφάγος σημείωσε, ότι, κατά την γνώμη του, ο διαγωνισμός για τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης θα πρέπει να “σπάσει” από την υπόλοιπη Ελλάδα, αφού με τα νέα δεδομένα του κοιτάσματος “Zohr” της Αιγύπτου, νότια της Κρήτης, χρειαζόμαστε πλέον μεγαλύτερου εύρους οικόπεδα για έρευνα.
“Το φυσικό αέριο και η επιθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βγάλει εκτός παιχνιδιού την Ρωσία κρατά την Ελλάδα στην ευρωζώνη, παρά τα σοβαρά οικονομικά της προβλήματα”
Όπως είπε, προτίθεται να ενημερώσει απευθείας τον Πρωθυπουργό για τις εξελίξεις, ενώ αποκάλυψε και αβελτηρίες του πρόσφατου παρελθόντος και περίεργες εμμονές με τα σεισμικά της νορβηγικής PGS, που έδωσαν λίγα με επίκεντρο την νότια Κρήτη και περισσότερα για το Ιόνιο, ενώ ο πραγματικός πλούτος για την Ελλάδα είναι νότια της Κρήτης.
Την ίδια ώρα, αίσθηση αναμένεται να προκαλέσουν για άλλη μία φορά νέες αποκαλύψεις και μάλιστα από τους ίδιους τους Γερμανούς, για το ενδιαφέρον του Βερολίνου, όσον αφορά στα ενεργειακά αποθέματα της χώρας μας.
Οι Γερμανοί, που σχεδόν εμμονικά ζητούν την εφαρμογή με ακρίβεια του τρίτου Υπερμνημονίου και μιλούν για bail out τραπεζικών καταθέσεων μέχρι και για Grexit, μιλούν τώρα ανοιχτά για τον ρόλο της Ελλάδας στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης. Δεν είναι, εξάλλου, η πρώτη φορά, που έρχονται στο φως της δημοσιότητας στοιχεία, που αποδεικνύουν περίτρανα τον ρόλο, που παίζουν, τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι ΗΠΑ, αναφορικά με τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας.
Αυτήν τη φορά, γερμανικά δημοσιεύματα προχωρούν σε μία κυνική ομολογία: “Το φυσικό αέριο και η επιθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βγάλει εκτός παιχνιδιού την Ρωσία κρατά την Ελλάδα στην ευρωζώνη, παρά τα σοβαρά οικονομικά της προβλήματα”.
“Για τους περισσότερους Έλληνες δεν θα επιφέρει καμία πραγματική βελτίωση των συνθηκών ζωής. Αυτοί θα εξακολουθήσουν να απασχολούνται με προγράμματα λιτότητας”
Μάλιστα, σε δημοσίευμά της, που αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, η οικονομική ιστοσελίδα “Deutsche Wirtschafts Nachrichten” υποστηρίζει, πως η διάσωση της Ελλάδας «δεν είναι πολιτικό πρότζεκτ». Αντίθετα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει να κάνει με το φυσικό αέριο και την επιθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποδεσμευτεί από την εξάρτησή της από την Ρωσία, μέσω του αγωγού ΤΑΡ, ο οποίος θα περνά από την Ελλάδα.
«Προκειμένου να μη διακυβευθεί το έργο, εξαιτίας μίας κατάρρευσης της Ελλάδας, η χώρα διατηρείται στο ευρώ. Η πικρή αλήθεια για τους Έλληνες είναι, ότι το ζητούμενο είναι η χώρα τους και όχι οι άνθρωποι», αναφέρει, μεταξύ άλλων, το δημοσίευμα.
Παράλληλα, η γερμανική ιστοσελίδα υποστηρίζει, πως, παρ’ όλο, που οι εταιρείες, οι οποίες θα εκμεταλλευτούν τον TAP, υπόσχονται νέες θέσεις εργασίες στην Ελλάδα, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. «Για τους περισσότερους Έλληνες δεν θα επιφέρει καμία πραγματική βελτίωση των συνθηκών ζωής. Αυτοί θα εξακολουθήσουν να απασχολούνται με προγράμματα λιτότητας».
Αντιθέτως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της “Deutsche Wirtschafts Nachrichten”, αυτοί, που θα επωφεληθούν από την κατάσταση, όπως πάντα, θα είναι μόνον κάποιοι ολιγάρχες.
“Οι ενεργειακοί πόροι είναι στο επίκεντρο των κρίσεων στην περιοχή μας, αλλά και το μοναδικό, ίσως, ισοδύναμο της χώρας ενάντια σε όσα οικονομικά πλαίσια την αλυσοδένουν”
Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ήταν πρόσφατα στην Νέα Υόρκη, στην έδρα του ΟΗΕ, και έκανε την παρθενική του ομιλία από το βήμα, όπου μίλησαν τα τελευταία 70 χρόνια μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του πλανήτη μας. Στην ίδια αίθουσα, πριν 33 χρόνια, την Παρασκευή 30 Απριλίου 1982, έγινε η ιστορική ψηφοφορία για την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας ((UNCLOS), που δημιούργησε τους νέους κανόνες της παγκόσμιας κοινωνίας για το 71% της γης, που είναι οι θάλασσες και οι ωκεανοί.
Εκείνη την ημέρα μόνον 4 κράτη ψήφισαν κατά της νέας σύμβασης και δύο από αυτά τα κράτη ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία. Δυστυχώς, το επιτελείο του Πρωθυπουργού, παρότι ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έχει απόλυτη γνώση του θέματος, δεν του υπέδειξε, ότι έπρεπε να αναφερθεί σε αυτή την σπουδαία σύμβαση (UNCLOS), που είναι τόσο σημαντική για τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου. Ιδίως σήμερα, που οι ενεργειακοί πόροι είναι, όχι μόνον στο επίκεντρο των κρίσεων στην περιοχή μας, αλλά και το μοναδικό, ίσως, ισοδύναμο της χώρας ενάντια σε όσα οικονομικά πλαίσια την αλυσοδένουν.
“Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών συζήτησε το θέμα αγωγών και μεταφοράς φυσικού αερίου μέσω LNG και έμμεσα έδειξε, ότι η Αμερική δεν θέλει την δημιουργία του αγωγού “East Med””
Ο “πατέρας” της υπόθεσης ΑΟΖ για την Ελλάδα, δηλαδή ο πρώτος, που από το 1980 ασχολήθηκε με το θέμα αυτό, ήταν ο πανεπιστημιακός δάσκαλος κ. Θεόδωρος Καρυώτης. Σε πρόσφατο άρθρο του για το θέμα αυτό ο κ. Καρυώτης είναι εξόχως αποκαλυπτικός.
Γράφει, ότι κατά την διάρκεια της συνομιλίας του Έλληνα Πρωθυπουργού κ.Τσίπρα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο κ. Κέρι πίεσε τον κ. Τσίπρα για το Κυπριακό και το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Ο κ. Τσίπρας δεν του ανέφερε καθόλου το θέμα της ΑΟΖ και δεν ζήτησε την υποστήριξη των ΗΠΑ για την τριεθνή οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Κύπρο και την Αίγυπτο.
Αντίθετα ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών συζήτησε το θέμα αγωγών και μεταφοράς φυσικού αερίου μέσω LNG και έμμεσα έδειξε, ότι η Αμερική δεν θέλει την δημιουργία του αγωγού “East Med”. Όμως, ο Έλληνας Πρωθυπουργός δεν κατάλαβε, τι ακριβώς έγινε και συμφώνησε με τον κ. Κέρι στις προτάσεις του. Ο κ. Καρυώτης τονίζει, μάλιστα, τα εξής:
«Ο κ. Τσίπρας θα μπορούσε να αναφέρει στον κ. Κέρι την δήλωση, που είχε κάνει στην Ουάσινγκτον στις 23 Ιανουαρίου 2013, όταν είπε τα εξής: “Στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου, η Ελλάδα δεν πρόκειται και δεν πρέπει να διαπραγματευτεί με κανέναν το δικαίωμά της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και μάλιστα πιστεύουμε, ότι αυτό το δικαίωμα, το αναφαίρετο δικαίωμα, πρέπει να υποστηριχθεί και από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής”.
Βέβαια, δεν σκέφτηκε να μιλήσει για το θέμα της ΑΟΖ ούτε με τον Πρόεδρο της Κίνας και να του ζητήσει την συμβουλή του, μια και είναι παγκοσμίως γνωστές οι προσπάθειες της Κίνας για να αποκτήσει όσον το δυνατό μεγαλύτερη ΑΟΖ στην περιοχή της».
“Η Ελλάδα έχει αποφασίσει να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτήν της Ιταλίας και η οριοθέτηση αυτή είναι θεωρητικά η ευκολότερη, γιατί ήδη, από το 1977, υπάρχει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δυο κρατών και η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ πάντα συμπίπτει”
Η αξία των κοιτασμάτων ανέρχεται σε περίπου, 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια και, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας μια μέση τιμή των 10 δολαρίων /1.000 κυβικά πόδια, το ελληνικό μερίδιο ανέρχεται στα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια
Η Ελλάδα έχει αποφασίσει να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτήν της Ιταλίας από την περίοδο, που στο Υπουργείο Εξωτερικών ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αλλά τελικά ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθεί τώρα και πολύ σύντομα πρόκειται να ανακοινωθεί. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ιταλία είναι θεωρητικά η ευκολότερη, γιατί ήδη, από το 1977, υπάρχει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δυο κρατών και η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ πάντα συμπίπτει. Η οριοθέτηση αυτή έγινε από την Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 24 Μαΐου 1977 και ετέθη σε ισχύ μετά την επικύρωσή της από τα δύο Κοινοβούλια στις 12 Νοεμβρίου 1980.
Σύμπτωση ιστορική αποτελεί το γεγονός, ότι, ο πατέρας του κ. Ηλία Κονοφάγου, που σήμερα δίνει μάχη για να πείσει για τους υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, ο Κωνσταντίνος Κονοφάγος, ήταν ο Υπουργός, που συμφώνησε για την μοναδική αυτή οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας της χώρας μας, που είναι με την Ιταλία. Είναι σημαντικό, ότι η μέθοδος οριοθέτησης ήταν αυτή της “μέσης γραμμής” και έχει μήκος 268 ναυτικά μίλια, ενώ το βάθος κυμαίνεται από 800 μέχρι 4.000 μέτρα. Υπάρχουν, επίσης, τρία σημεία απόκλισης από την μέση γραμμή. Στα δύο από αυτά, η Ιταλία έχει μεγαλύτερη έκταση από ό,τι η Ελλάδα και σε ένα σημείο η Ελλάδα έχει μεγαλύτερη έκταση από την Ιταλία.
“Εάν η Ελλάδα δημιουργήσει μια τμηματική ανακήρυξη της ΑΟΖ, μόνον για το Ιόνιο, αυτό θα είναι εθνικά επιζήμιο και απαράδεκτο”
Πρόσφατα ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ανέφερε, ότι, εάν δεν είχαν μεσολαβήσει οι εκλογές, η συμφωνία οριοθέτησης των δύο κρατών θα είχε ήδη υπογραφεί. Βέβαια, για να γίνει αυτό, ο κ. Κοτζιάς γνωρίζει, ότι πρέπει πρώτα να υπάρξει η πολυπόθητη ανακήρυξη της ΑΟΖ της Ελλάδας. Το Δίκαιο της Θάλασσας ξεκάθαρα αναφέρει, ότι πρώτα έρχεται η ανακήρυξη και μετά η οριοθέτηση.
Διατυπώνονται, όμως, εκτιμήσεις αναλυτών, ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα δεν επιθυμεί να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ σε ολόκληρη την επικράτειά της, αλλά να δημιουργήσει μια τμηματική ανακήρυξη της ΑΟΖ, μόνον για το Ιόνιο! Κατά τους αναλυτές αυτούς, εάν συμβεί αυτό, θα είναι εθνικά επιζήμιο και απαράδεκτο. Το μόνο κράτος στον πλανήτη Γη, που έχει κάνει τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ, είναι η Τουρκία και αυτό ήταν ένα μεγάλο λάθος της, που θα μπορούσε η Ελλάδα να το αξιοποιήσει, σε περίπτωση, που η διαφορά τους έφτανε σε ένα από τα δυο Διεθνή Δικαστήρια, που θα ασχολείτο με αυτή την υπόθεση. Εάν, όμως, η Ελλάδα κάνει μια τμηματική ανακήρυξη, χάνει αμέσως αυτό το πλεονέκτημα.
Κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει προβεί σε μια τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ, κάτι που δεν προβλέπεται και από την Συνθήκη του Δίκαιου της Θάλασσας
Εδώ πρέπει να αναφερθούμε στα γεγονότα, που έλαβαν μέρος πριν σχεδόν 30 χρόνια για να καταλάβουμε, για τι είδους πρόβλημα μιλάμε. Το 1986, η τότε Σοβιετική Ένωση ήθελε να οριοθετήσει την ΑΟΖ της στην Μαύρη Θάλασσα και ζήτησε από τα τότε γειτονικά της κράτη, την Ρουμανία, την Βουλγαρία και την Τουρκία, να ανακηρύξουν ΑΟΖ για να μπορέσουν μετά να τις οριοθετήσουν στην Μαύρη Θάλασσα, πράγμα που έγινε. Εκείνο, όμως, που ελάχιστοι γνωρίζουν, είναι, ότι και η Τουρκία έκανε μια ιδιότυπη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ μόνον στην Μαύρη Θάλασσα, φοβούμενη να προβεί σε ανακήρυξη ολόκληρης της ΑΟΖ της.
Κατά τους αναλυτές, αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα διπλωματικά λάθη της Τουρκίας, διότι, επιπλέον, οριοθέτησε την ΑΟΖ με βάση την μέθοδο της “μέσης γραμμής”, που τόσο αντιπαθεί. Η Τουρκία, για περισσότερα από 30 χρόνια, επιμένει, ότι η ελληνοτουρκική διαφορά στο Αιγαίο δεν μπορεί να βασιστεί στην μέθοδο της “μέσης γραμμής”, διότι το Αιγαίο χαρακτηρίζεται απο “ειδικές περιστάσεις”, μια και είναι μια ημίκλειστη θάλασσα, ξεχνώντας, όμως, ότι η Μαύρη Θάλασσα, για την οποία εφάρμοσε την μέθοδο της “μέσης γραμμής” είναι πιο κλειστή από το Αιγαίο Πέλαγος. Η ανακήρυξη ΑΟΖ της Τουρκίας είναι ιδιότυπη, διότι αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία. Κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει προβεί σε μια τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ, κάτι που δεν προβλέπεται και από την Συνθήκη του Δίκαιου της Θάλασσας.
“Η συνεργασία της Ελλάδας με την Τουρκία στο θέμα της Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο Πέλαγος σημαίνει, ότι η Τουρκία θα συμμετάσχει σε τέτοιες επιχειρήσεις, όπου θα πραγματοποιεί έρευνες μέσα στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, στην υφαλοκρηπίδα της και την μελλοντική της ΑΟΖ”
Επειδή στις ημέρες μας, με τα κύματα προσφύγων από την Συρία, όλοι αναφέρονται στον ρόλο της FRONTEX και το εγχείρημα συνεργασίας μέσω αυτής, με προμετωπίδα το προσφυγικό μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, υπάρχει και μία παράμετρος, που ο πανεπιστημιακός καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης έφερε στο προσκήνιο, αλλά, εντούτοις, επιχειρείται να κρατηθεί στα “χαμηλά”. Η παράμετρος αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη, μετά το “τελεσίγραφο” που απέστειλε η Γερμανία στην Ελλάδα για την διενέργεια κοινών ελληνο-τουρκικών περιπολιών στο Αιγαίο, το οποίο απέρριψε η ελληνική Κυβέρνηση.
Ο “πατέρας” της ανάλυσης για την ελληνική ΑΟΖ εξηγεί: «Ο κίνδυνος προέρχεται από το γεγονός, ότι η FRONTEX επιζητά την συνεργασία της Ελλάδας με την Τουρκία στο θέμα της Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο Πέλαγος και αυτό σημαίνει, ότι η Τουρκία θα συμμετάσχει σε τέτοιες επιχειρήσεις, όπου θα πραγματοποιεί έρευνες μέσα στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, στην υφαλοκρηπίδα της και την μελλοντική της ΑΟΖ.
“Η Ελλάδα θα “αυτοκτονήσει”, εάν αποδεχτεί την συνδιοίκηση στο Αιγαίο με την Τουρκία, μια και θα αρχίσει μια πλήρη αμφισβήτηση του ελληνικού θαλάσσιου χώρου και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο Πέλαγος”
Η Ελλάδα, πριν από πολλά χρόνια, είχε δώσει έναν χάρτη στο ΙΜΟ (International Maritime Organization), που έδειχνε ξεκάθαρα τον χώρο, που ανήκει στην Ελλάδα για Έρευνα και Διάσωση, που κάλυπτε το FIR Αθηνών, και ο χάρτης αυτός είναι παρόμοιος με τον χάρτη, που δείχνει την ΑΟΖ της Ελλάδας. Βέβαια, έναν τέτοιο χάρτη παρέδωσε και η Τουρκία στον διεθνή Οργανισμό, αλλά αυτός ο χάρτης δείχνει, ότι στην Τουρκία ανήκει το μισό Αιγαίο, όπως πάντα κάνει και σε άλλες περιπτώσεις.
Η Τουρκία δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επομένως δεν μπορεί η FRONTEX να συνομιλεί με την Τουρκία για θέματα, που άπτονται των θαλάσσιων συνόρων της και να θέλει να τη φέρει στο τραπέζι λες και είναι πλήρες μέλος της Ε.Ε. Η FRONTEX θέλει η Τουρκία να συμμετέχει σε κοινές περιπολίες με την ελληνική Ακτοφυλακή στο ανατολικό τμήμα του Αιγαίου. Η Ελλάδα θα “αυτοκτονήσει”, εάν αποδεχτεί την συνδιοίκηση στο Αιγαίο, μια και θα αρχίσει μια πλήρη αμφισβήτηση του ελληνικού θαλάσσιου χώρου και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο Πέλαγος. Η Κυβέρνηση πρέπει, άμεσα και σθεναρά, να αντιδράσει, διαφορετικά η Τουρκία μακροπρόθεσμα θα δημιουργήσει ένα πολύ κακό προηγούμενο, όταν θα έρθει η ώρα να συζητήσει μαζί μας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο».
“Όσο δεν έχουμε ΑΟΖ και αμέσως μετά οριοθετήσεις, τυπικά ακόμη και έρευνες να ξεκινούσαμε, πολλές από αυτές θα γίνονταν σε διεθνή ύδατα, όπου κάλλιστα η κάθε πολυεθνική θα μπορούσε να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων”
Είναι προφανές, ότι η ανακάλυψη του κοιτάσματος “Zohr” στην αιγυπτιακή ΑΟΖ, σε γεωφυσικό-γεωλογικό περιβάλλον, πανομοιότυπο με 5 αντίστοιχες περιοχές νότια της Κρήτης, θα έπρεπε κανονικά να έχει σημάνει επιστημονικό, ερευνητικό και πολιτικό συναγερμό στην Ελλάδα, θέτοντας επί τάπητος και την άμεση ανακήρυξη ΑΟΖ. Γιατί, έτσι το θέμα, έστω και θεωρητικά, έχει και μία άλλη διάσταση, που έχει ήδη αναδείξει με δημοσιεύσεις του και ο Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής στην Ιαπωνία, κ. Γεώργιος Ζουγανέλης.
Όσο δεν έχουμε ΑΟΖ και αμέσως μετά οριοθετήσεις, τυπικά ακόμη και έρευνες να ξεκινούσαμε, πολλές από αυτές θα γίνονταν σε διεθνή ύδατα, όπου κάλλιστα η κάθε πολυεθνική θα μπορούσε να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων ή ακόμη χειρότερα να επιχειρήσει μονομερώς με άλλοθι τα διεθνή ύδατα, άνευ υπάρξεως ΑΟΖ, η οποία ακόμη και με στίγματα απλά περιγραφόμενη δεν αποτελεί πράξη ανακήρυξης, που είναι και το βασικό πρωτεύον για να ακολουθήσει η οριοθέτησή της.
Ταυτόχρονα, είμαστε στο παράδοξο, εξαιτίας της αδυναμίας πολιτικού συστήματος και υπηρεσιακών παραγόντων της χώρας να αντιληφθούν τα νέα δεδομένα, όπως λέει μία άλλη εξαίρετη επιστήμονας, η κ. Τερέζα Φωκιανού, για του ίδιου τύπου κοιτάσματα, που βρίσκονται μέσα στην ίδια λεκάνη της νοτιοανατολικής Μεσογείου, στην Αίγυπτο και στην Κύπρο, να υπάρχουν προσφορές για έρευνα και εκμετάλλευση και ακριβώς για τον ίδιο τύπο κοιτασμάτων νότια της Κρήτης να μην έχουμε ούτε μία προσφορά!
