Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Η θάλασσα δεν είναι μόνο το παρελθόν του Ελληνισμού, αλλά και το μέλλον του. Αυτή δίνει την έννοια τους στα νησιά μας, αφού τα μετατρέπει σε μεσοθάλασσα με την ενέργειά της. Μην δίνεις, λοιπόν, σημασία σε όσους σου μιλούν για άγονες γραμμές και απάντησέ τους με όλη σου τη δύναμη ότι ο Ελληνισμός είναι από μόνος του αγώνας, γιατί ποτέ τίποτα δεν του δόθηκε και πάντα έπρεπε να παλέψει για να κρατήσει ένα κομμάτι γης, ουρανού και θάλασσας για τη βάρκα του και την ελιά του. 
Ως χρονοασπίδα δεν άφησε ποτέ αθώους να πεθάνουν μετά από επιθέσεις της βαρβαρότητας χωρίς να δώσει μάχη για να τους προστατέψει, για να υψώσει τη σημαία της ελευθερίας με το αίμα των ηρώων. Έτσι έδειξε το ζωντανό παράδειγμα της αντίστασης και έμαθαν οι ήρωες να παλεύουν σαν Έλληνες. Έτσι το εφήμερο έγινε και διαχρονικό για να πολεμήσουν αυτούς που έλεγαν αθάνατους σε άλλες περιοχές του κόσμου. Έτσι τους έμαθαν τι σημαίνει να αγαπάς τη γη σου που έγινε πατρίδα, γιατί θυσιάστηκαν άνθρωποι για να παραμείνει ελεύθερη δίχως να πεθάνει. Γιατί το σημαντικό δεν είναι να ζεις, αλλά να μην πεθαίνεις για να είσαι εδώ και στην επόμενη μάχη. Αυτό διδάσκει η Χρονοστρατηγική και το εφαρμόσαμε στην πολιορκητική κάθε φορά που μας χτύπησε η βαρβαρότητα. Είμαστε λαός της θάλασσας και του Χρόνου, όχι επειδή γεννηθήκαμε εδώ, αλλά γιατί με τον Ελληνισμό αποφασίσαμε να είμαστε μαζί τους όλους αυτούς τους αιώνες, γιατί μάθαμε ότι ο Χρόνος είναι μαζί μας και ότι η θάλασσα είναι η γη μας. Κι εσύ τώρα που βλέπεις το απέραντο γαλάζιο με άλλο βλέμμα, μπορείς να δεις το φως της θάλασσας του Ελληνισμού.
