Η Ενορία Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κολωνίας απέκτησε την παρακάτω ιστοσελίδα, όπως μας ενημερώνει η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας:
Σε αυτή διαβάζουμε τα παρακάτω ενδιαφέροντα στοιχεία:
Η ιστορία της ενορίας και του ιερού ναού της
Tο μεταναστευτικό ρεύμα προς την Γερμανία μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έφερε κυρίως τις δεκαετίες του 60 και του 70 πολλούς Έλληνες σε αυτήν, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα όπως ήταν και η πόλη της Κολωνίας. Αυτοί οι μετανάστες εκτός από την προθυμία για εργασία, έφεραν στη νέα τους πατρίδα και τα δικά τους ήθη και έθιμα, τα οποία προσπάθησαν να ενσωματώσουν στην καθημερινή τους ζωή. Η ανάγκη να εκφράσουν την πίστη τους, οδήγησε τους Έλληνες σύντομα και στην αναζήτηση μιας πνευματικής πατρίδας.
Τον Αύγουστο του 1961 ένας από τους πρώτους ιερείς που έφτασε στην Κολωνία ήταν ο αρχιμανδρίτης Στέφανος Κωττάκης, ο οποίος λειτουργούσε στην Ursulinenkirche. Μετά την αναχώρησή του τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ακολούθησε ο πατήρ Αντώνιος Αλεβιζόπουλος έως τον Ιανουάριο του 1968, ο οποίος επίσης λειτουργούσε στην Ursulinenkirche. Στο διάδοχό του πατήρ Μιχαήλ Σαρρή, ο οποίος είναι ο ιερατικός προϊστάμενος της ενορίας μέχρι σήμερα, παραχωρήθηκε ο ναός του Melatenfriedhof και γραφείο στο κτηριακό συγκρότημα του Caritasverband. Μετά από προσπάθειες πολλών προσώπων, απέκτησε η ενορία τον Νοέμβριο του 1994 για αποκλειστική χρήση το ναό του Αγίου Εριβέρδου (Alt Sankt Heribert).
Η επιλογή του συγκεκριμένου ναού έγινε μεταξύ άλλων για ιστορικούς λόγους, οι οποίοι ξεκινούν με το πέρασμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου απο την περιοχή πλησίον του ναού, όπου κτίστηκε η πρώτη γέφυρα για τη διάσχηση του Ρήνου ποταμού στην Κολωνία και καταλήγουν στη σύνδεση του κτίτορος του ναού Εριβέρδου Αρχιεπισκόπου Κολωνίας, με τον Όθωνα τον τρίτο, γιο της βυζαντινής πριγκίπισσας Θεοφανω.
Πλησίον του ναού κτίστηκε αρχικά το 1002 το μοναστήρι των Βενεδικτίνων και μερικά χρόνια αργότερα, το 1020 ακολούθησε και ο ναός, ο οποίος θα αποτελούσε το Καθολικό του μοναστηρίου. Ο ιδρυτής αφιέρωσε τον ναό στόν Σωτήρα του κόσμου και στήν Θεομήτορα, μέχρι που πήρε το όνομα του ιδρυτού του.
Πηγή φωτογραφιών: Ενορία Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κολωνίας
