Μιλά σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο Δρ. Στέφανος Παπαδάμου Επίκουρος Καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών.
Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη.
«Οι αριθμοί δείχνουν ότι το χρέος της Ελλάδας εκτροχιάστηκε και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας παρεμβαίνουν μέσω της δανειοδότησης της χώρας, ώστε να συμβάλλουν στην βελτίωση αυτών των αριθμών με επώδυνες αποφάσεις για τους κατέχοντες ελληνικό χρέος και επώδυνες θυσίες από μέρους του ελληνικού λαού. Αυτά όμως τα μέτρα θα έχουν αρκετά βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα αν παράλληλα δεν ληφθούν μέτρα τόνωσης της παραγωγής, καταπολέμησης της διαφθοράς και εξυγιάνσης του γραφειοκρατικού μηχανισμού και αξιοποίησης του ελληνικού εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού».
Αυτά επισημαίνει σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο Δρ. Στέφανος Παπαδάμου Επίκουρος Καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών, στο γνωστικό αντικείμενο «Νομισματική και Τραπεζική Οικονομική» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Ο Δρ. Στέφανος Παπαδάμου κατέχει Πτυχίο Εφαρμοσμένης Πληροφορικής από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Ανάλυση Έργου, τα Χρηματοοικονομικά και τις Επενδύσεις από το Πανεπιστήμιο York της Μ. Βρετανίας. Το 2002 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ολοκληρώνοντας την διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Ανάλυση Απόδοσης ενός Διεθνώς Διαφοροποιημένου Χαρτοφυλακίου –Ομολογιών – Μετοχών και Συναλλάγματος».
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται σε θέματα Νομισματικής και Τραπεζικής οικονομικής. Την περίοδο 1999-2003 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος στην Ανώνυμη Εταιρεία Λήψης Διαβίβασης Εντολών στο χρηματιστήριο Finaccor Analysis. Δίδαξε για πολλά χρόνια μαθήματα σχετικά με τη διεθνή τραπεζική, την Νομισματική Θεωρία και Πολιτική, τα χρηματοοικονομικά και τις επενδύσεις τόσο σε προπτυχιακό επίπεδο όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Μιλάει πολύ καλά Αγγλικά και Γαλλικά. Στην παρούσα φάση ο Δρ. Στέφανος Παπαδάμου είναι Επίκουρος Καθηγητής στο γνωστικό αντικείμενο Νομισματική και Τραπεζική Οικονομική στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στα ακόλουθα διεθνή επιστημονικά περιοδικά European Journal of Political Economy, Review of Quantitative Finance and Accounting, International Review of Economics and Finance, International Journal of Finance and Economics, Defence and Peace Economics, Managerial Finance, Applied Financial Economics, Applied Economic Letters, International Economic Journal, Research in International Business and Finance, International Journal of Monetary Economics and Finance.
-Τα 31,5 δις ευρώ ή τα 50 και 60 μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της χώρας; Αποτελεί λύση να δανειζόμαστε κάθε λίγο και λιγάκι;
«Δυστυχώς η χώρα αντιμετωπίζει μια σειρά προβλημάτων και όχι μόνο ένα. Θα απαλύνει σίγουρα το πρόβλημα ρευστότητας αλλά όχι το πρόβλημα φερεγγυότητας. Δηλαδή βραχυπρόθεσμα προβλήματα τα οποία έχουν να κάνουν με βασικές λειτουργίες του κράτους που καταρρέουν θα αντιμετωπιστούν αλλά θα ήταν αρκετά κοντόφθαλμο να πιστεύουμε ότι τα προβλήματα λύθηκαν.
Το σίγουρο είναι ότι η χώρα για αρκετά χρόνια παρουσίαζε τα λεγόμενα δίδυμα ελλείμματα. Τόσο δηλαδή στον δημόσιο τομέα όσο και στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Αυτά τα ζητήματα λύνονται μόνο με διαρθρωτικές αλλαγές κάνοντας την λειτουργία του κράτους περισσότερο αποτελεσματική και λιγότερο σπάταλη και αυξάνοντας την εξωστρέφεια της παραγωγικής διαδικασίας. Η παροχή ρευστότητας πρέπει να συνοδευτεί από διαρθρωτικές αλλαγές τόνωσης της παραγωγής και της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων αλλά και τόνωση της επιχειρηματικότητας και κατ’ επέκταση της παραγωγής».
– Μπορεί να επιβιώσει με αυτό τον τρόπο μια χώρα σε μια άγρια κρίση του καπιταλισμού;
«Πολλές φορές κατηγορούμε τα διάφορα οικονομικά συστήματα αλλά φοβάμαι ότι όπως σε αρκετά πράγματα την ευθύνη την έχουν οι ίδιοι οι άνθρωποι οι οποίοι κάνουν κακή χρήση κάποιων δυνατοτήτων που προκύπτουν από τα οικονομικά συστήματα και οδηγούμαστε σε φούσκες το σκάσιμο των οποίων οδηγεί σε κρίση και παρατεταμένη ύφεση εν προκειμένω. Μια μικρή χώρα σαν την δική μας θα πρέπει να νοικοκυρέψει τα δημόσια οικονομικά της να βοηθήσει την παραγωγική δραστηριότητα μειώνοντας δραστικά την φορολογία των επιχειρήσεων και δημιουργώντας κίνητρα επενδύσεων σε περισσότερα μέρη στην Ελληνική επικράτεια».
-Πού το πάει κατά τη γνώμη σας η Γερμανία; Έχει ξεκαθαρισει τι θέλει να κάνει με το ευρώ και την ευρωζώνη; Ή όλα αυτά γίνονται για να κερδιθεί ο απαραίτητος χρόνος;
«Νομίζω ότι η Γερμανία έχει αντιληφθεί αν και αρκετά αργοπορημένα την σημασία της σημερινής κρίσης και έχει πλέον ξεκαθαρίσει ότι θέλει την Ελλάδα μέσα στο Ευρώ. Το θέμα όμως είναι ότι η Ελλάδα είναι αυτή η οποία θα πρέπει να φανεί περισσότερο τολμηρή και να προχωρήσει σε θεσμικές και διαρθρωτικές αλλαγές με στόχο την ανάπτυξη και με μεσο-μακροπρόθεσμο σχέδιο. Κανείς δεν γνωρίζει τι πραγματικά θέλει η Γερμανία σχετικά με την ΕΕ, το σίγουρο είναι ότι όσο τα οφέλη από την ΕΕ είναι πιο πολλά από τα κόστη θα επιθυμεί μια ισχυρή ένωση. Στην αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να δούμε που θα οδηγηθεί η κατάσταση. Εμείς πάντως ανεξάρτητα από όλα αυτά θα πρέπει να κινηθούμε με σχέδιο κάτι που δεν κάναμε για πολλά χρόνια. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσουμε το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και δικαιοσύνης των πολιτών, για το καλό του τόπου και των παιδιών μας, αν μη τι άλλο, που δυστυχώς αποχωρούν από την χώρα σήμερα αναζητώντας εργασιακές προοπτικές στο εξωτερικό».
– Πού βαδίζει κατά τη γνώμη σας η Ευρώπη;
«Αν εννοείτε η Ευρωπαϊκή Ένωση πιστεύω ακράδαντα ότι εάν δεν υπάρξει περαιτέρω ολοκλήρωση, όχι μόνο νομισματική αλλά και δημοσιονομική δεν θα μπορέσει να σταθεί εύκολα στα πόδια του αυτό το οικοδόμημα. Επομένως νομίζω ότι είναι θέμα των λαών αν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν αυτή την περαιτέρω ολοκλήρωση η οποία σαφέστατα θα ενέχει αρκετές θυσίες και σίγουρα όχι μόνο από τους Έλληνες. Βεβαίως, η ευθύνη των πολιτικών σε αυτή την περίπτωση είναι τεράστια, δεδομένου ότι θα πρέπει να πείσουν τους λαούς ότι μια δημοσιονομική ενοποίηση θα είναι προς όφελος τους, αλλά θα πρέπει και να απαρνηθούν ουσιαστικά μέρος της εξουσίας και των προνομίων που τώρα απολαμβάνουν».
– Και η Ελλάδα; Εκτιμάτε ότι υφίσταται πραγματική πρόθεση από τους δανειστές μας για ουσιαστική πολιτική ανάπτυξης και προώθησης αντίστοιχων αναπτυξιακών μέτρων ή όλα αυτά γίνονται μονο για τυπικούς λόγους;
«Νομίζω ότι οι δανειστές μας, παρέχουν χρηματοδότηση για την αποφυγή κάποιου ατυχήματος (άτακτης χρεωκοπίας στην προκειμένη περίπτωση) που θα είχε οδυνηρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία όχι λόγω του μεγέθους της Ελλάδας, αλλά λόγω της παγκοσμιοποίησης και του συγχρονισμού των προσδοκιών όπως αυτές διαμορφώνονται στις αγορές. Εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει ενωμένοι να αναγνωρίσουμε τα λάθη του παρελθόντος και να προχωρήσουμε με θάρρος σε κινήσεις που θα είναι σε βάθος χρόνου αποδοτικές και ριζοσπαστικές σε σχέση με τις έως τώρα αντιδράσεις μας. Περιμένουμε από κάποιους άλλους να ασχοληθούν με την ανάπτυξη στην Ελλάδα όταν εμείς οι ίδιοι δεν κάνουμε κάτι;».
– Πιστεύετε, όπως θα σας έλεγε έτσι απλά και ο κάθε Έλληνας πολίτης οι αριθμοί τι δείχνουν; Μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας; Και να ναι με ποιες πολιτικές;
«Οι αριθμοί δείχνουν ότι το χρέος της Ελλάδας εκτροχιάστηκε και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας παρεμβαίνουν μέσω της δανειοδότησης της χώρας, ώστε να συμβάλλουν στην βελτίωση αυτών των αριθμών με επώδυνες αποφάσεις για τους κατέχοντες ελληνικό χρέος και επώδυνες θυσίες από μέρους του ελληνικού λαού. Αυτά όμως τα μέτρα θα έχουν αρκετά βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα αν παράλληλα δεν ληφθούν μέτρα τόνωσης της παραγωγής, καταπολέμησης της διαφθοράς και εξυγιάνσης του γραφειοκρατικού μηχανισμού και αξιοποίησης του ελληνικού εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Δυστυχώς, περαιτέρω καθυστερήσεις εκ μέρους των πολιτικών σημαίνουν ότι και άλλοι άξιοι έλληνες θα πρέπει να οδηγηθούν στο εξωτερικό, στερώντας τη χώρα από ανθρώπινο δυναμικό κρίσιμο για την επίτευξη ενός αξιοσέβαστου επιπέδου ανάπτυξης. Νομίζω ότι έστω και τώρα οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να κινηθούν με αξιοπιστία, αναλαμβάνοντας πρώτοι ένα μεγάλο κομμάτι της ευθύνης που τους αναλογεί και να πάνε την χώρα μπροστά και να πάψουν να κινούνται σε ρυθμούς προηγούμενων δεκαετιών. Δυστυχώς, η έλλειψη πρωτοβουλιών προς αυτή την κατεύθυνση θα πάει την χώρα όχι απλά προς τα πίσω, αλλά αρκετές δεκαετίες πίσω και εύχομαι να το αποφύγουμε».
