Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
«Έχουν αναδειχθεί πολυάριθμες περιπτώσεις εσφαλμένης καταγραφής των γαιών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν μελέτες, που εμφανίζουν τα ακίνητα κτηματογραφημένων περιοχών «αλλού για αλλού»! Αυτό επισημαίνουν οι συμβολαιογράφοι, αλλά και πολλοί μηχανικοί, τοπογράφοι, συμβολαιογράφοι
κ.α., που αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στην άσκηση της εργασίας τους, λόγω των σοβαρών λαθών, που υπάρχουν στο Κτηματολόγιο της χώρας μας.
Τα μεγάλα αυτά προβλήματα και τα λάθη, που αντιμετωπίζονται στην 21χρόνη πορεία και λειτουργία του Κτηματολογίου στην χώρας μας ήταν το αντικείμενο ημερίδας, που διοργάνωσε στην Αθήνα η Συντονιστική Επιτροπή των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδος, ενώ παράλληλα διατυπώθηκαν προτάσεις για λύσεις στα προβλήματα, που παρουσιάζει το Κτηματολόγιο.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής, διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλών και σοβαρών λαθών στις μελέτες κτηματογράφησης, τόσο κατά το πιλοτικό στάδιο της λειτουργίας των μεταβατικών κτηματολογικών γραφείων, όσο και στις νεότερες μελέτες.
“Υπάρχει σημαντικό ποσοστό ακινήτων, που δεν έχουν δηλωθεί, παρά την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης της περιοχής, στην οποία βρίσκονται, ενώ και τα λάθη στις αρχικές δηλώσεις είναι πάρα πολλά”!
Όπως αναφέρουν οι συμβολαιογράφοι, στις αρχικές εγγραφές τα λάθη οφείλονται κυρίως σε δομικά προβλήματα του Κτηματολογίου. Βασικότερο όλων είναι το γεγονός, ότι οι πολίτες, εντελώς ξένοι προς την νοοτροπία του Κτηματολογίου και με έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με την υποχρέωσή τους να δηλώσουν εγκαίρως και σωστά, -δηλαδή αξιοποιώντας τους υφιστάμενους μετεγγραμμένους τίτλους ιδιοκτησίας-, τα εμπράγματα δικαιώματά τους, κλήθηκαν να υποβάλλουν δηλώσεις οι ίδιοι, για τα ακίνητα των κτηματογραφούμενων περιοχών.
Παράλληλα, αναφέρουν, ότι υπάρχει σημαντικό ποσοστό ακινήτων, που δεν έχουν δηλωθεί, παρά την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης της περιοχής, στην οποία βρίσκονται, ενώ τα λάθη στις αρχικές δηλώσεις είναι πάρα πολλά (π.χ. στην Ανατολική Αττική και στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης το ποσοστό των συνολικών λαθών ανέρχεται σε 70%).
Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν οι συμβολαιογράφοι, «στο αρχικό στάδιο, ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης της χώρας, το Ελληνικό Δημόσιο, εξαιρέθηκε της δήλωσης των εμπραγμάτων δικαιωμάτων του με την –τουλάχιστον– επιπόλαιη, αποδεδειγμένα, όμως, επικίνδυνη σκέψη των υπευθύνων για την οργάνωση του έργου, ότι, ούτως ή άλλως τα μη δηλωμένα ακίνητα, φερόμενα ως αγνώστου ιδιοκτήτη, θα περιέλθουν στο Δημόσιο, όταν εκπνεύσει η προθεσμία της διόρθωσης των αρχικών εγγραφών».
“Τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δήλωσαν, όπως θα έπρεπε, τα εγγεγραμμένα υπέρ αυτών βάρη επί των κτηματογραφούμενων ακινήτων, με συνέπεια να γεννάται σοβαρότατο ζήτημα ασφάλειας δικαίου για τις αρχικές εγγραφές”!
Κατά συνέπεια, συνεχίζει η Συντονιστική Επιτροπή, «πολλές από τις εσφαλμένες αρχικές εγγραφές βασίστηκαν σε ψευδείς ή ελλιπείς δηλώσεις των δικαιούχων ή των φερόμενων ως δικαιούχων, οι οποίοι, είτε δήλωσαν εσφαλμένα ή και αναληθή δικαιώματα επί ακινήτων, τα οποία δεν τους ανήκαν, είτε υπέδειξαν εσφαλμένες θέσεις ή όρια των ακινήτων τους, είτε δεν δήλωσαν καθόλου την ακίνητη περιουσία τους, αδιαφορώντας για την διαδικασία της σύνταξης Κτηματολογίου και θεωρώντας, ότι είναι «καλυμμένοι» νομικά από την ύπαρξη των μετεγγραμμένων στο Υποθηκοφυλακείο τίτλων τους».
Μάλιστα, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ελλιπούς οργάνωσης, σημειώνεται «το γεγονός, ότι τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δήλωσαν, όπως θα έπρεπε, τα εγγεγραμμένα υπέρ αυτών βάρη επί των κτηματογραφούμενων ακινήτων, με συνέπεια να γεννάται σοβαρότατο ζήτημα ασφάλειας δικαίου για τις αρχικές εγγραφές».
Ακόμη, αναφέρει η Συντονιστική, ότι από την εμπειρία της λειτουργίας των μεταβατικών κτηματολογικών γραφείων, «έχουν αναδειχθεί πολυάριθμες περιπτώσεις εσφαλμένης καταγραφής των γαιών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν μελέτες, που εμφανίζουν τα ακίνητα κτηματογραφημένων περιοχών «αλλού για αλλού», με συνέπεια αστικά ακίνητα να φέρονται ως αγροί, ενώ παραθαλάσσια ακίνητα να εμφανίζονται στα όρη της νησιωτικής Ελλάδος. Συνέπεια αυτού ήταν να απαιτηθεί ακόμη και επανακτηματογράφηση ολοκλήρων περιοχών, όπως έγινε στην Λευκάδα, την Χίο και την Λέσβο».
“Η λειτουργία του ελληνικού Κτηματολογίου συνοδεύεται από μια ιδιότυπη ηλεκτρονική γραφειοκρατία, η οποία επιβαρύνει οικονομικά τον συναλλασσόμενο πολίτη, καθιστώντας όλο το έργο χρονοβόρο, αναξιόπιστο και μη ευέλικτο”!
Ακόμη, γίνεται λόγος για:
-Κακή ποιότητα των κτηματογραφήσεων,
-έλλειψη βασικής εκπαίδευσης και τεχνογνωσίας στο προσωπικό, που υποδέχεται τις δηλώσεις δικαιωμάτων στα γραφεία των μελετητών,
– περιορισμένη δυνατότητα διορθώσεων με την διαδικασία του προδήλου σφάλματος, που αφαιρεί από τον Υποθηκοφύλακα την ευκαιρία να διευκολύνει την συναλλαγή με μια ευρύτερη δυνατότητα διόρθωσης,
-τα υπερφορτωμένα πινάκια των ελληνικών δικαστηρίων και
-την σωρεία καινούργιων ζητημάτων για τους Κτηματολογικούς δικαστές, που καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες να αντιμετωπίσουν δυσεπίλυτα προβλήματα.
Την ίδια στιγμή, προσθέτουν οι συμβολαιογράφοι, «η ύπαρξη κυρωμένων δασικών χαρτών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την νόμιμη σύνταξη και λειτουργία του Εθνικού Κτηματολογίου, προϋπόθεση, η οποία δεν τηρήθηκε, με αποτέλεσμα σήμερα να κινδυνεύουν να τιναχθούν πολλές μελέτες κτηματογράφησης κυριολεκτικά στον αέρα».
Τέλος, αναφέρει η Συντονιστική Επιτροπή των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδος, ότι η λειτουργία του ελληνικού Κτηματολογίου συνοδεύεται από μια ιδιότυπη ηλεκτρονική γραφειοκρατία, η οποία επιβαρύνει οικονομικά τον συναλλασσόμενο πολίτη και έτσι, το έργο, που όφειλε να είναι γρήγορο, ασφαλές και φιλικό στον χρήστη, αποδείχθηκε χρονοβόρο, αναξιόπιστο και μη ευέλικτο.
