ΣτΕ: “Δεν αποτελούν νεώτερα «συμπληρωματικά στοιχεία» για την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου ή για την παράταση της παραγραφής, τα στοιχεία των τραπεζικών καταθέσεων των φορολογουμένων στις ελληνικές τράπεζες”!
-Στον αέρα βρίσκονται οι αναδρομικοί έλεγχοι της Εφορίας, που γίνονται για την λίστα των εμβασμάτων από ελληνικές τράπεζες προς το εξωτερικό, αλλά και για τα στοιχεία των CD για τα 1,3 εκατομμύρια ΑΦΜ, με στοιχεία από κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών!
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου
Τα στοιχεία των τραπεζικών καταθέσεων του φορολογουμένου στις ελληνικές τράπεζες, δεν αποτελούν νεώτερα «συμπληρωματικά στοιχεία» για την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου ή για την παράταση της παραγραφής, έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας! Έτσι, βρίσκονται πλέον στον αέρα μετά την απόφαση αυτή, οι αναδρομικοί έλεγχοι της Εφορίας, που γίνονται για την λίστα των εμβασμάτων από ελληνικές τράπεζες προς το εξωτερικό, αλλά και τα στοιχεία των CD για τα 1,3 εκατομμύρια ΑΦΜ, με στοιχεία από κινήσεις τραπεζικών λογαριασμών.
Η τύχη των αναδρομικών ελέγχων για τις περίφημες λίστες εμβασμάτων εξετάστηκε σε βάθος σε συνεδρίαση του Β΄Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου, υπόθεση, που την χειρίστηκαν οι νομικοί, κ.κ. Ήρα Κοτσαλά και Γιώργος Μυλογιαννάκης
Οι φορολογικές Αρχές, όταν ενημερωθούν για το περιεχόμενο της Απόφασης, θα πρέπει να επανεξετάσουν τους ελέγχους, που έχουν ξεκινήσει για την περίοδο πριν το 2011, καθώς για τις περισσότερες περιπτώσεις θα ισχύει πλέον κανονικά η πενταετής παραγραφή, που προβλέπεται για όλους τους φορολογουμένους.
Κατά την συζήτηση στο ΣτΕ αποκαλύφθηκε, ότι τα στοιχεία από τις ελληνικές τράπεζες ήταν πάντοτε διαθέσιμα και προσβάσιμα στην φορολογική Διοίκηση, βάσει μιας σειράς Νόμων, που είχαν εκδοθεί πριν ξεσπάσει η κρίση και πολύ πριν το 2012, οπόταν ξεκίνησαν οι αναδρομικοί έλεγχοι.
ΣτΕ: Η αδυναμία του Κράτους να εφαρμόσει Νόμους, που το ίδιο ψήφιζε, δεν του επιτρέπει μετά από τόσα χρόνια να επεκτείνει μονομερώς και κατά το δοκούν τα νόμιμα όρια παραγραφής, αιφνιδιάζοντας τους πολίτες με αναδρομικούς ελέγχους «από το πουθενά»!
Ήδη, από το 1994, επί θητείας του Αλέκου Παπαδόπουλου στο Υπουργείο Οικονομικών, ο Νόμος 2114 και το άρθρο 25 επέβαλαν «υποχρέωση παροχής πληροφοριών προς τις φορολογικές Αρχές» από τις ελληνικές τράπεζες –ενώ ακολούθησε και πλειάδα άλλων Νόμων για την άρση του τραπεζικού απορρήτου και την υποχρεωτική διαβίβαση στοιχείων των καταθετών στις φορολογικές Αρχές.
Καταλυτική, όμως, ήταν και η παραδοχή εκ μέρους του εκπροσώπου του Δημοσίου, ότι εδώ και δεκαετίες υπήρχαν οι Νόμοι, με τους οποίους το Δημόσιο μπορούσε και όφειλε να κάνει έγκαιρα ελέγχους για τις τραπεζικές κινήσεις. Υποστήριξε, όμως, ότι «επί της ουσίας» τα στοιχεία δεν ήταν διαθέσιμα πριν το 2012, επειδή δεν ήταν αξιοποιήσιμα με τα μέσα, που διέθετε το ελληνικό
δημόσιο ως τότε.
Το ΣτΕ ουσιαστικά αποφάσισε, ότι η αδυναμία του
Κράτους να εφαρμόσει Νόμους, που το ίδιο ψήφιζε, δεν του επιτρέπει μετά από τόσα χρόνια να επεκτείνει μονομερώς και κατά το δοκούν τα νόμιμα όρια παραγραφής, αιφνιδιάζοντας τους πολίτες με αναδρομικούς ελέγχους «από το πουθενά», αφαιρώντας τους δικαιώματα άμυνας που από τον νόμο έχουν, αλλά και φορτώνοντάς τους μεταχρονολογημένα με ευθύνες που πριν δεν είχαν από τον Νόμο!
