Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Τα ψηφίσματα της Παμποντιακής Νεολαίας, για την διεθνή αναγνώριση και ποινικοποίηση, κατά των επιθέσεων των Χριστιανών στη Συρία και στο Ιράκ, κατά της απόσυρσης του κεφαλαίου της γενοκτονίας των Ποντίων από τα σχολικά βιβλία, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ασσυρίων, δείχνουν ξεκάθαρα και με έμπρακτο τρόπο ότι υπάρχει μια ωριμότητα. Και αυτή οφείλεται και στην προσαρμογή της Νεολαίας λόγω ζητημάτων που αγγίζουν το διεθνές επίπεδο αυτής της προσφοράς. 
Με άλλα λόγια η Παμποντιακή Νεολαία δεν είναι μόνο και μόνο αυτή που θα οργανώσει τους χορούς, όχι, θα πάρει και ενεργό μέρος στις συζητήσεις και στις διαπραγματεύσεις για την εξέλιξη της πορείας του αγώνα της διαδικασίας διόρθωσης. Και η θέση της με καθαρό τρόπο θα έρθει να ενισχύσει τον αγώνα των ανθρώπων που έδωσαν την ψυχή τους για το Ποντιακό και όχι μόνο. Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται και η θέληση δημιουργίας εδρών σε πανεπιστημιακό επίπεδο για τον τομέα γενοκτολογίας.
Διότι δεν είναι δυνατόν να παλεύεις μόνο και μόνο με τα δεδομένα των συλλόγων. Η Νεολαία που έχει μέσα της παιδιά με διπλώματα αξίας, πρέπει να τα αξιοποιήσει ορθολογικά και με στρατηγική προσέγγιση, έτσι ώστε να έχει πρώτα μια δράση αποτελεσματική και να αφήσει ένα ίχνος μέσω του έργου της. Διότι και η Παμποντιακή Νεολαία ανήκει στην Ανθρωπότητα και πρέπει να αγωνίζεται ενάντια στη βαρβαρότητα για να έχει μια ανθρώπινη υπόσταση. Γιατί η διπλωματία και η απραξία είναι για τους διαχειριστές όχι για τους μαχητές.
