Nikolaos C. Aggelopoulos, Leibniz Institute for Neurobiology.
Τα “sticky points” στις προτάσεις των δανειστών περί συντάξεων, ΦΠΑ και περικοπών εξοπλιστικών δαπανών στα οποία τα ξένα δίκτυα αναφέρονται δεν είναι τα πραγματικά ζητήματα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι προτάσεις επικεντρώνονται στη λιτότητα – ΜΟΝΟ. Δεν υπάρχουν διατάξεις για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης. Τα πραγματικά προβλήματα, που δεν θίγουν οι προτάσεις, είναι τα εξής:
1. Τα δάνεια των τελευταίων 6 χρόνων ήταν αρκετά για την εξόφληση των πιστωτών, αλλά όχι για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης. Λίγα ή καθόλου χρήματα δεν απομένουν μετά τις εκταμιεύσεις για να διοχετευθούν στην Ελληνική οικονομία. Υπάρχουν δε συνολικές αυξήσεις του χρέους λόγω των τόκων που καταβάλλονται για τα νέα δάνεια.
2. Ως αποτέλεσμα της λιτότητας, η ανεργία αυξάνεται, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται και ως εκ τούτου υπάρχουν λιγότερα χρήματα στον μέσο πολίτη να δαπανήσει καθημερινά για τη στήριξη της οικονομίας (αγοράζοντας πράγματα).
3. Ο ΦΠΑ αυξήθηκε από 18,5% ή και λιγότερο σε 23% και μπορεί να αυξηθεί σε 24% με τις νέες προτάσεις, μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, καθιστώντας τα εμπορεύματα ακόμα πιο ακριβά, μειώνοντας έτσι τα κέρδη των επιχειρήσεων από τα χρήματα που ο πολίτης μπορεί να να δαπανήσει.
4. Οι επιχειρήσεις δεν διαθέτουν κεφάλαια να επενδύσουν ενώ φορολογούνται βαρύτερα από ό,τι πριν την κρίση επί των μειωμένων εσόδων που έχουν.
5. Οι ελληνικές τράπεζες μείωσαν τις κεφαλαιακές επενδύσεις για την προώθηση των επιχειρήσεων.
6. Οι τράπεζες στερούνται ρευστότητας για την στήριξη της αγοράς.
7. Το ευρώ είναι ένα υπερτιμημένο νόμισμα, π.χ. σαν μια φτωχή χώρα που θα είχε το δολάριο ως νόμισμα της, με τοπικά προϊόντα να κοστολογούνται σε τιμές των ΗΠΑ.
Καμία από τις προτάσεις που διατυπώνονται στην τελευταία προσφορά των πιστωτών μας δεν αποτελεί λύση σε αυτά τα πραγματικά προβλήματα. Δεν υπάρχει καν μία ρητή αναφορά σε συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία οι προτάσεις να προσπαθούν να λύσουν, εκτός ημιμέτρων, όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς, φοροδιαφυγής και τα τοιαύτα. Ο κοινός παρονομαστής των προτάσεων είναι πώς θα ενισχυθεί η ικανότητα της Ελληνικής κυβέρνησης στην αποπληρωμή των δανείων των εξωτερικών της πιστωτών αλλά χωρίς καμία ουσιαστική πρόταση ή έστω εκδήλωση ενδιαφέροντος για την ανάκαμψη των ελληνικών επιχειρήσεων ή για την ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς.
