Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Φαίνεται ότι για την Τουρκία η χρήση των NAVTEX αποτελεί παίγνιο επί χάρτου για να προκαλέσει μια κλιμάκωση, ενώ βέβαια παράλληλα συνεχίζουμε να μιλούμε για ελληνοτουρκική φιλία. Όλοι πια έχουν καταλάβει ότι οι δεσμεύσεις της Τουρκίας δεν γίνονται για κάποια συγκεκριμένη στρατηγική χρήση, αλλά απλώς για να φαίνεται ότι επικρατεί μια ένταση που δικαιολογεί τα μέτρα που παίρνει τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Η Ελλάδα αποτελεί για την Τουρκία τον αδύναμο κρίκο όλων των γειτόνων της κι επειδή έχει σοβαρά προβλήματα τόσο με τους Αρμένιους όσο και με τους Κούρδους, προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα μέσω της εκμετάλλευσης του θεσμού των NAVTEX. Όμως αυτό το τακτικό παίγνιο είναι μάταιο, γιατί δεν ακολουθεί κανένα στρατηγικό υπόβαθρο. Αν η Ελλάδα απαντούσε πιο αποτελεσματικά σε αυτές τις τεχνητές προκλήσεις δεν θα ήταν τόσες πολλές. Απλώς επειδή αποφεύγει κάθε απάντηση, έχουμε να διαχειριστούμε όλο πιο πολλές υποθέσεις τέτοιου τύπου. Όμως επί της ουσίας τίποτα δεν αλλάζει για την ΑΟΖ από την οποία η Τουρκία έχει αποκλειστεί λόγω ιδεολογικής αδιαλλαξίας.
