Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Όταν κανείς δεν πιστεύει πια σε τίποτα, επειδή τον έχει απορροφήσει η καθημερινότητα της ύπαρξης και δεν βλέπει πια το μέλλον για τη ζωή του, τότε εμφανίζεται το θαύμα του Ελληνισμού. Αυτή η υπέρβαση, που άλλοι κατά καιρούς ονόμασαν άθλο, γιατί δεν μπόρεσαν να δουν πιο πέρα από την πραγματικότητα, γιατί ο ορίζοντας της κοινωνίας δεν τους επέτρεπε να ξεπεράσουν τα όριά τους, γιατί ο πόνος τους ήταν μεγαλύτερος από την αγάπη τους. 
Ο Ελληνισμός δεν είναι μόνο ένα αρχαίο στοιχείο, όπως θέλουν μερικοί επιτήδειοι, ο Ελληνισμός είναι διαχρονικός και γι’ αυτό δεν περιμένει τίποτα από τις κομματικές μόδες. Έχει δει πολλά και θα δει περισσότερα. Έτσι αυτήν την περίοδο επικεντρώνεται σ’ ένα μόνο στόχο, όταν όλοι οι άλλοι βυθίζονται μέσα στο γκρι της μιζέριας, αφού κοιτάζει και βλέπει το απέραντο γαλάζιο της Ελλάδας. Αυτό που τεχνικά ονομάζουμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Γιατί ξέρει ότι από αυτό, και μόνο από αυτό, θα γεννηθεί η Ελλάδα του μέλλοντος. Αναγνώρισε τα στοιχεία του διαχρονικού και ξέρει να τα αξιολογήσει με τα δικά του κριτήρια. Έτσι θεωρεί τα δεδομένα μ’ ένα στρατηγικό τρόπο που δεν περιορίζεται από την τωρινή οικονομική κατάσταση. Ετοιμάζεται, γιατί έχει προετοιμαστεί εδώ και χρόνια για να αξιοποιήσει αυτήν την πηγή ενέργειας, εκεί όπου κανείς από τους μίζερους ραγιάδες δεν σκέφτηκε ποτέ να επενδύσει λόγω άγνοιας κι αδιαφορίας. Το θαύμα του Ελληνισμού, όσο απίστευτο κι αν φαίνεται στους περισσότερους, θα γίνει και θα παραμείνει απίστευτο στους περισσότερους ακόμα και μετά. Όμως οι δικοί μας άνθρωποι που υποφέρουν πρέπει να το μάθουν για να το συνεχίσουν. Το θαύμα του Ελληνισμού είναι η ελληνική ΑΟΖ.
