Όλα της διακυβέρνησης δύσκολα… θα μπορούσε κανείς συνοπτικά να περιγράψει τον πρώτο χρόνο της κυβέρνησης Χριστιανικής Ένωσης και Σοσιαλδημοκρατών υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.
Συμπληρώνεται σήμερα, 6 Μαΐου, ένας χρόνος από την ημέρα που… παραλίγο να μην ορκιστεί καγκελάριος, διότι δεν τον ψήφισε η πλειοψηφία των βουλευτών στην ειδική κοινοβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται από το γερμανικό Σύνταγμα για την ανάδειξη καγκελαρίου, με διαρροές και από το κόμμα του, αν και ποτέ κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε. Έκτοτε όλα πάνε αν όχι λάθος, σίγουρα μετ' εμποδίων, και σε αυτό σίγουρα δεν βοηθά και η σύνθετη διεθνής γεωπολιτική συγκυρία.
Με 24% στις δημοσκοπήσεις, η CDU/CSU είναι πια δεύτερη. Πρώτο κόμμα σταθερά πια η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία, που στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αγγίζει το 28% σε ομοσπονδιακό επίπεδο, 38% στη Σαξονία-Άνχαλτ και 34% στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία, κρατίδια που έχουν κρίσιμες εκλογές τον Σεπτέμβριο.
Αυξανόμενη δυσαρέσκεια και κρίσεις
Η δυσαρέσκεια προς τον Μερτς αυξάνεται, με ιστορικό ναδίρ στις δημοσκοπήσεις, και μια πλειοψηφική τάση που εκτιμά ότι η συγκυβέρνηση δεν θα εκπληρώσει μέχρι τέλους τη θητεία της. Οι τριγμοί σε θέματα κυρίως κοινωνικής πολιτικής, επιδομάτων, συντάξεων αλλά και περικοπών επιφέρουν διαρκώς επεισόδια -μικρότερης ή μεγαλύτερης έντασης- εντός των τειχών της συγκυβέρνησης. Η συνεργασία συχνά αναδεικνύεται σε πεδίο σύγκρουσης και όχι συναίνεσης, με αποτέλεσμα καθυστερήσεις και επικοινωνιακά πισωγυρίσματα.
Ταυτόχρονα, η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με μια δομική κρίση στο βιομηχανικό μοντέλο παραγωγής της, που κλυδωνίζεται από τον διεθνή ανταγωνισμό κυρίως από την Κίνα, τις απειλές Τραμπ για υψηλούς δασμούς σε γερμανικά οχήματα και με μια νέα ενεργειακή κρίση προ των πυλών εξαιτίας του πολέμου με το Ιράν και της κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ.
Ρήξη με Ουάσιγκτον
Όμως ίσως το πιο βαρύ πλήγμα είναι το ρήγμα με τις ΗΠΑ και τον Τραμπ, παρά τις παραδοσιακά φιλοαμερικανικές θέσεις του Φρίντριχ Μερτς και κορυφαίων υπουργών του, όπως ο ΥΠΕΞ Γιόχαν Βάντεφουλ. Η ακύρωση της στάθμευσης Tomahawk και η ανακοίνωση για αποχώρηση Αμερικανών στρατιωτών, παρά την ψυχραιμία και τις διαβεβαιώσεις του Βερολίνου, είναι τομή για την ασφάλεια της Γερμανίας και το μέλλον του ΝΑΤΟ.
