Μίλησε στην παρουσίαση του βιβλίου «Εξεγερμένες πόρνες – Ο αγώνας για τα δικαιώματα των σεξεργαζομένων» των Molly Smith και Juno Mac, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα από τις εκδόσεις Εκτός Γραμμής.
Η Ήβη Καίσερλη έχει δεχθεί και η ίδια βία το 2016 κοντά στα Νεώρια στην Παλιά Πόλη Χανίων και ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Μιλώντας στην DW, η Ήβη Καίσερλη έκανε λόγο για μια ζωή σημαδεμένη από αποκλεισμούς. Μεγάλωσε στην επαρχία και στα 18 της μετακόμισε στην Αθήνα, όπου σπούδασε σχέδιο μόδας και εφαρμοσμένες τέχνες χωρίς να καταφέρει να ολοκληρώσει τις σπουδές της.
«Στη δική μου την εποχή δεν υπήρχε υποστηρικτικό πλαίσιο, δεν υπήρχαν ακόμη οργανώσεις, δεν υπήρχε όλο το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα με τη δομή και τη μαχητικότητα που έχει τώρα. Ήταν λοιπόν μονόδρομος για μένα η χρηματοδότηση της μετάβασής μου με αυτόν τον τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ίδια ζητά την πλήρη αποποινικοποίηση και θεσμική κατοχύρωση της σεξεργασίας, με δυνατότητα αυτοαπασχόλησης, συνεταιρισμών και κοινωνικής ασφάλισης. Παράλληλα, περιέγραψε ένα περιβάλλον, όπου η ανασφάλεια και ο στιγματισμός συνεχίζουν να επηρεάζουν καθημερινά τις ζωές των εργαζομένων, ενώ δήλωσε πως πολλές από τις ιερόδουλες που πριν από 15 περίπου χρόνια είχαν στιγματιστεί ως οροθετικές αυτοκτόνησαν από ντροπή.
«Να μιλήσουν οι ίδιες οι εργαζόμενες»
Για τη σημασία της ελληνικής έκδοσης μίλησε η Δέσποινα Παρασκευά-Κοντογιάννη από τις εκδόσεις Εκτός Γραμμής, η οποία εξήγησε γιατί το βιβλίο θεωρείται επίκαιρο σήμερα. «Μιλάει για την εργασία και γράφεται από εργαζόμενες του σεξ. Είναι από τις λίγες φορές που ακούμε, διαβάζουμε και μαθαίνουμε γι’ αυτό το θέμα από τις καθ’ ύλην αρμόδιες», σημείωσε.
Όπως εξήγησε, η έκδοση επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από τις ηθικές αξιολογήσεις στην εργασία και τα δικαιώματα. «Το βιβλίο εξηγεί γιατί η σεξεργασία είναι εργασία και γιατί στο επίκεντρο του αγώνα είναι τα δικαιώματα των εργαζομένων που μοχθούν για να επιβιώσουν και όχι οποιαδήποτε ιδέα μπορεί να έχουμε για το σεξ και τα χρηστά ήθη», ανέφερε. Κατά τη δική της ανάγνωση, το βιβλίο τοποθετεί τη συζήτηση στο πλαίσιο της ιστορίας των κοινωνικών και εργατικών αγώνων.
Μπορεί να υπάρχει και η εικόνα των ιερόδουλων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα πολλά χρήματα και την πολυτελή ζωή στο Ντουμπάι, στην πλειονότητά τους, όμως πρόκειται για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες.
Όπως αναφέρθηκε και στη συζήτηση που ακολούθησε, εύκολα δίνονται συμβουλές όπως «πήγαινε να βρεις μια άλλη δουλειά», αλλά στην πράξη πολύ δύσκολα ανοίγουν οι πόρτες. Ωστόσο, όπως παράλληλα τονίστηκε, και η οποιαδήποτε «ρομαντικοποίηση» επίσης δεν συνάδει με την πραγματικότητα.
Η νομική διάσταση και η συζήτηση για την πλήρη αποποινικοποίηση
Η μεταφράστρια του βιβλίου και λέκτορας Νομικής στο Manchester Metropolitan University, Αθηνά Μιχαλακέα, εξήγησε ότι οι συγγραφείς επιλέγουν συνειδητά να μην εγκλωβιστούν στη διάκριση ανάμεσα στην «πορνεία» και τη «σεξεργασία». «Χρησιμοποιούν εναλλάξ τους όρους πορνεία και σεξεργασία. Είναι μια τάση που συμβαίνει στο κίνημα για τα δικαιώματα των εργαζομένων εδώ και δεκαετίες», είπε, προσθέτοντας ότι ο όρος «σεξεργασία» υιοθετήθηκε ακριβώς για να τοποθετήσει τη δραστηριότητα στο πλαίσιο των εργασιακών δικαιωμάτων.
Στην Ελλάδα η πορνεία είναι νόμιμη υπό προϋποθέσεις.Στο ερώτημα για πλήρη αποποινικοποίηση, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη. «Κατά την άποψή μου ναι, σαφώς και πρέπει να αποποινικοποιηθεί η σεξεργασία. Αυτό προτάσσουν και οι συγγραφείς και είναι ένα πάγιο αίτημα των σωματείων των εργαζομένων παγκοσμίως», λέει.
Η ίδια υποστήριξε ότι σε ένα καθεστώς πλήρους αποποινικοποίησης τα ζητήματα που προκύπτουν αντιμετωπίζονται ως εργασιακές διαφορές και όχι ως αντικείμενο καταστολής. «Οποιοδήποτε ζήτημα μπορεί να ανακύψει εντός της εργασίας, είτε με αφεντικά είτε με μάνατζερ είτε με πελάτες, είναι ζήτημα εργασιακών δικαιωμάτων», υπογράμμισε.
Αναφέρθηκε επίσης στην έλλειψη αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων για τον αριθμό των ανθρώπων που εργάζονται στο σεξ, επισημαίνοντας ότι η απουσία συστηματικής καταγραφής καθιστά εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε ασφαλή εκτίμηση.
Η μεγάλη αίθουσα δίπλα σε κεντρικό καφέ της Αθήνας ήταν κατάμεστη και το ενδιαφέρον του κόσμου πολύ μεγάλο. Η παρουσίαση του βιβλίου εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την εργασία, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τις παρεμβάσεις των ομιλητριών αναδείχθηκε η ανάγκη να ακουστούν οι φωνές των ίδιων των ανθρώπων που ζουν αυτή την πραγματικότητα καθημερινά. Στη συζήτηση συμμετείχε και η Άννα Κουρουπού, πρόεδρος της Transgender Greece και τον συντονισμό είχε η Δανάη Μαραγκουδάκη, δημοσιογράφος από το Solomon.
