Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Η απελευθέρωση της Θράκης δεν πρόκειται να γίνει με μικροπολιτικές και συμβιβασμούς. Και κάθε Έλληνας πολίτης που περιορίζεται σε συμβατικές σκέψεις είναι ανίκανος να δει το μέλλον γιατί δεν αντιλαμβάνεται το παρελθόν και την αξία του. Η Θράκη δεν είναι περιορισμένη σ’ έναν τεχνητό χώρο. Εδώ και αιώνες λειτουργεί ως σημείο επαφής με τις δυο θάλασσες και ως γεωστρατηγική γωνία έχει ενισχυθεί σημαντικά από τις εντάξεις της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας το 2007. Δεν αποτελεί πια μόνο και μόνο μία περιθωριακή ζώνη, όπως θα ήθελαν μερικοί ειδικοί του συμβιβασμού και του ραγιαδισμού. Έχουμε αφήσει πολλές πρωτοβουλίες χωρίς στρατηγική αξιοποίηση κι αναρωτιόμαστε ακόμα τι πρέπει να κάνουμε για να δούμε αποτελέσματα. Στη Θράκη χρειάζεται η ΑΟΖ, ο ζεόλιθος και η καινοτομία για να δημιουργήσουμε μία αλλαγή φάσης και να ξεπαστρέψουμε τη μιζέρια. Κανένας δεν γεννιέται θύμα και καταπατημένος. Μόνο αν δεν υπάρχει θέληση αποδέχεται τις καταστάσεις και τις συνθήκες. Εξετάζουμε τη Θράκη μόνο μέσω των υποδομών και των ελλείψεων και δεν μελετάμε τη δομή της, για ν’ ανακαλύψουμε τη διαχρονική της υπερδομή. Η Θράκη είναι μια γωνία ανάπτυξης για τη στρατηγική. Το βλέπουμε και τοποστρατηγικά και χρονοστρατηγικά. Και οι αναλύσεις δείχνουν και την εξέλιξη του μέλλοντος. Υπάρχει και μία αναλογία με το ζεόλιθο αφού είναι η πρώτη φορά που έχουμε τη δυνατότητα να καλυτερέψουμε τη γη μας κι όχι μόνο να τη συντηρήσουμε. Αυτοί που επιμένουν να περιορίσουν τη Θράκη δεν θα δικαιωθούν από την ιστορία. Η Θράκη έχει κοιτάσματα, εύφορη γη, σιδηρόδρομο, λιμάνι, αεροδρόμιο και σε λίγο σταθμό αεριοποίησης που θα συνδεθεί με το εθνικό δίκτυο. Έχει πλούσια παράδοση και χριστιανικά στοιχεία που την ενώνουν και με τα Βαλκάνια. Αποτελεί λοιπόν έναν ουσιαστικό κόμβο κι όχι ένα γόρδιο δεσμό. Είναι ελληνική σ’ ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο και δεν πρόκειται να παραμείνει κατεχόμενο μέρος.
