Η πολιτική των Εργατικών αρχίζει να σκιαγραφείται,δύο μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Άντι Μπέρναμ, στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος: από τη μια πλευρά εξισορρόπηση μεταξύ συμφερόντων και αξιών και από την άλλη, μια εξωτερική πολιτική πλήρως συνυφασμένη με την εσωτερική πολιτική της χώρας.
Το δόγμα του νέου κυβερνητικού σχήματος επιθυμεί μια Βρετανία εξωστρεφή και πρωταγωνίστρια. Με συνεργασίες με χώρες «μεσαίου μεγέθους» που μοιράζονται πάνω από όλα τις ίδιες αξίες αλλά και μια ισορροπία εντός και εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων.
Έγινε άλλωστε ξεκάθαρο δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Εντ Μίλιμπαντ, ο οποίος ανέβηκε σήμερα το πρωί στο βήμα του συνεδρίου. «Δεν είμαστε εδώ για να αποδεχτούμε το status quo, αλλά για να το αλλάξουμε».
Στροφή προς την ΕΕ
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του τα χειροκροτήματα και οι επευφημίες προκάλεσαν αίσθηση. Πρόκειται για μια νέα εποχή στη βρετανική διπλωματία με σαφείς θέσεις.
Ένα πρώτο δείγμα είναι οι σαφείς αναφορές προς τις Βρυξέλλες: «Το μέλλον μας στηρίζεται σε μια ισχυρότερη, βαθύτερη σχέση με την ΕΕ», μια κίνηση που μεταφράζεται ως μήνυμα προς τις ΗΠΑ.
Ακόμα και ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ έχει ξεκαθαρίσει ότι επιθυμεί έστω και μικρότερες επιμέρους διμερείς συνεργασίες με απώτερο σκοπό να «αποτάξει» την εξάρτησή του από τον Λευκό Οίκο. Με γλώσσα πιο «διπλωματική», η Ντάουνινγκ Στριτ ανοίγει το δρόμο παρόμοιων πρακτικών.
Αλλαγή στάσης προς το Ισραήλ
Πρώτη μεγάλη πολιτική απόφαση του Μίλιμπαντ, πλήρως αντίθετη με την στάση των ΗΠΑ, ήταν άλλωστε να αλλάξει την μέχρι τώρα «προσεκτική» προσέγγιση του Ηνωμένου Βασιλείου προς το Ισραήλ. Πριν από λίγες εβδομάδες, είχε ανακοινώσει σαρωτικές κυρώσεις και διακοπή του εμπορίου με τους ισραηλινούς εποικισμούς που βρίσκονται στην παράνομα κατεχόμενη Δυτική Όχθη, κάτι που οδήγησε ακόμα 12 χώρες να προχωρήσουν σε ίδια μέτρα.
«Το Ισραήλ και η Παλαιστίνη μας έδωσαν ένα θεμελιώδες μάθημα με ευρύτερες προεκτάσεις (…) για το πώς θα είμαστε πετυχημένοι όχι ενάντια αλλά χαρη σε μια δυναμική εξωτερική πολιτική».
Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση των Εργατικών υπό την ηγεσία Στάρμερ είχε δεχτεί στο παρελθόν αλλεπάλληλα χτυπήματα και κριτική σχετικά με τη μετριοπαθή στάση της στην εξωτερική πολιτική. Πηγή κοντά στον Μίλιμπαντ, την οποία επικαλείται σήμερα ο Guardian, επισημαίνει ότι βασική προσδοκία για τη θητεία του είναι η Βρετανία να «υψώσει ανάστημα» στη διεθνή πολιτική σκηνή.
