Πρώτα ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της AfD, μετά η ανεξήγητη αφωνία του Μπόνο στη σκηνή. Οι φίλοι των U2 αγωνιούν και ελπίζουν σε γρήγορη ανάρρωση.΄Οταν βλέπαμε τον Μπόνο στην τελευταία του συναυλία στην Αθήνα έλεγε ότι στην Ιρλανδία συμπάσχουν με τους Έλληνες, γιατί είναι κι εκείνοι “broken”, κι εμείς χτυπιόμαστε από κάτω (το ίδιο θα κάναμε βέβαια κι αν δεν έλεγε τίποτα). Αλλά ούτε στο Βερολίνο, στη μεγάλη πρεμιέρα της Παρασκευής για τη νέα ευρωπαική περιοδεία των U2, έλειψαν τα πολιτικά μηνύματα. Με τα πρώτα τραγούδια να ξεσηκώνουν τον κόσμο, ο Μπόνο ξαφνικά εμφανίζεται ντυμένος σατανάς, για να μας προειδοποιήσει ότι “ο διάβολος κάνει τη δουλειά του καλύτερα, όταν δεν τον περιμένεις”. Ταυτόχρονα ξεδιπλώνεται σε γιγαντοοθόνη το σύνθημα #wirsindmehr, σήμα κατατεθέν των αντιφασιστικών διαδηλώσεων στο Κέμνιτς.
Ο Μπόνο τα έχει βάλει με την “Εναλλακτική για τη Γερμανία” (AfD). “Αυτοί οι άνθρωποι δεν εχουν σχέση με αυτή τη χώρα, δεν έχουν σχέση με την Ευρώπη”, φωνάζει. Πανζουρλισμός στο πλήθος. Μόνο ένας φίλος των U2 δεν φαίνεται να ενθουσιάζεται. Είναι ο Ρον, που ήρθε από το Κέμνιτς για τη συναυλία μαζί με τον γιο του και κάπου αγανακτεί, γιατί η πόλη του διασύρεται διεθνώς ή τουλάχιστον έτσι το βλέπει εκείνος. Αλλά ο Μπόνο επιμένει. Στο Get out of your own way ξετυλίγεται μία τεράστια ευρωπαϊκή σημαία. Θα μπορούσε να ακολουθήσει το Lights of Home, αλλά όχι, αυτό έπαιξε στην αρχή, όταν οι U2 ανέβαιναν στη σκηνή, με το σύνθημα #metoo να συνοδεύει τα πρώτα ακόρντα. Άλλο πολιτικό μήνυμα εκεί.
eXPERIENCE + iNNOCENCE
Έρχονται στιγμές που κατακτούμε τον ιδανικό συνδυασμό ενθουσιασμού και εμπειρίας. Μάλλον αυτό υπανίσσονται οι U2 με το κεντρικό σύνθημα της περιοδείας τους eXPERIENCE + iNNOCENCE. Κι έτσι η εμφάνιση στο Βερολίνο είναι ένα είδος απολογισμού, δικαιολογημένου άλλωστε, γιατί τα μεγάλα παιδιά από το Δουβλίνο συμπληρώνουν 40 χρόνια καριέρας (συν άλλα δύο χρόνια προηγουμένως με το όνομα Feedback). Συγκίνηση λοιπόν με το Hold Me Close και το Cedarwood Road, ιδιαίτερα όταν ντύνουν τα τραγούδια ασπρόμαυρα πλάνα εποχής. Το πλήθος αναπολεί, κάποιοι κλείνουν τα μάτια τους, είναι αλλού, ΟΚ. Έχει έρθει η ώρα για εκτόνωση και Sunday, Bloody Sunday με τη σκηνή να μετατρέπεται σε μία τεράστια ιρλανδική σημαία.
Και ξαφνικά …αφωνία
Μία συναυλία δεν είναι ποτέ αρκετή όταν μιλάμε για Βερολίνο. Το Σάββατο οι U2 επιστρέφουν στη σκηνή, αλλά από την αρχή φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο Μπόνο έχει θέμα με τη φωνή του, κάθε τόσο πίνει νερό. Δυσκολεύεται να βγάλει το Beautiful Day. “Φοβάμαι ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε, δεν έχει νόημα…” λέει. Ακολουθεί δεκάλεπτο διάλειμμα. Τελικά η συναυλία θα μείνει στη μέση. Achtung baby. Τί συνέβη; Κανείς δεν ξέρει. Ούτε το Σάββατο, ούτε την Κυριακή. Στην ιστοσελίδα τους οι U2 εκφράζουν τη λύπη τους για το περιστατικό, λένε ότι ο Μπόνο ήταν εντάξει πριν από την εμφάνιση του Σαββάτου.
Αναμένεται ιατρική γνωμάτευση για να δούμε τί θα γίνει από δω και πέρα. Βαρύ το πρόγραμμα: 4 και 5 Σεπτεμβρίου οι φίλοι των U2 περιμένουν στην Κολωνία, sold out φυσικά, λίγο αργότερα στο Αμβούργο, ακολουθεί το Παρίσι και η τελευταία συναυλία της ευρωπαϊκής περιοδείας έχει προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο στο Δουβλίνο, πού αλλού; In the name of love, ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά.
DPA, Γιάννης Παπαδημητρίου
