Γράφει για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο Δημήτρης Τσαρδάκης, διδάκτωρ φιλοσοφίας του Johann Wolfgang Goethe-Universitaet Φραγκφούρτης και Ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου έδειξε την κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθήσει η νέα κυβέρνηση συνεργασίας των τριών κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Που σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει μέσα στο Ευρώ και να προσπαθήσει, μέσα σε μία Ευρώπη που δείχνει να κατανοεί ότι η μέχρι σήμερα οικονομική πολιτική τα ήταν αδιέξοδη, να αλλάξει τους δυσμενείς όρους της δανειακής σύμβασης. Η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει υπό ορισμένες προϋποθέσεις: Στο επίπεδο της πολιτικής διακυβέρνησης της χώρας όλα τα κόμματα (δεξιά και αριστερά) πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους, να σταματήσουν τις άγονες κοκορομαχίες και να μάθουν να συνεργάζονται, για να προωθήσουν τα προβλήματα που βασανίζουν την ελληνική κοινωνία. Η νέα κυβέρνηση οφείλει άμεσα να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στο ασφαλιστικό, στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια ασφάλεια των πολιτών.

Πρέπει άμεσα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανάπτυξης, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να σταματήσει να κόβει μισθούς και συντάξεις. Η Ελλάδα έχει το πλεονέκτημα, από την ίδια τη γεωγραφική της θέση, αλλά και τον πολιτισμό της, και πρέπει να αναπτύξει περαιτέρω τις τουριστικές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις (είναι αδιανόητο να μην υπάρχει υπουργείο Ναυτιλίας), τις νέες γεωργικές τεχνολογίες, τις τουριστικές επιχειρήσεις και τον πολιτισμό της (πανεπιστήμια – έρευνα). Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με σεβασμό στο περιβάλλον και στη φύση, με κοινωνική συνοχή και προπαντός με ασφάλεια για τους Έλληνες πολίτες και τους ξένους, έτσι ώστε να δημιουργηθεί επιτέλους ένα κατάλληλο και σταθερό κλίμα για την προσέλκυση επενδύσεων στη χώρα μας.

Όλα αυτά προϋποθέτουν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει και στις νοοτροπίες και συμπεριφορές των συνδικάτων και των διαφόρων συντεχνιών. Είναι καταστροφικό για την ελληνική οικονομία, παραδείγματος χάριν, να γίνονται 200 απεργίες και κινητοποιήσεις κάθε χρόνο και να διαλύεται η χώρα κάθε φορά που μία συντεχνία θεωρεί ότι θίγονται τα συμφέροντά της. Είναι καταστροφικό για την ελληνική οικονομία και την κοινωνική συνοχή, οι διάφορές συντεχνίες να κλείνουν τους εθνικούς δρόμους, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα μουσεία και να προκαλούν Blackout στους εργασιακούς ρυθμούς της ελληνικής κοινωνίας. Ας καταλάβουμε ότι αν δεν υπάρξει ένα κλίμα σταθερότητας και ασφάλειας, επενδύσεις την Ελλάδα δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ. Τέλος, μέσα από μια σειρά μεταρρυθμίσεων και παρεμβάσεων της Δημόσιας Διοίκησης θα μπορούσε να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης των πολιτών με το κράτος, έτσι ώστε και το κράτος να ανταποκρίνεται στα προβλήματα των πολιτών κα οι πολίτες να αντιλαμβάνονται ότι ζούνε μέσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Η νέα κυβέρνηση συνεργασίας οφείλει τέλος να δώσει δείγμα γραφής και να αποκαταστήσει την διαταραγμένη σχέση των πολιτών με την πολιτική εν γένει. Αυτό μπορεί να το καταφέρει, υπό τον όρο ότι θα κλείσει την πόρτα οριστικά και αμετάκλητα στο κομματικό πελατειακό σύστημα, το οποίο υπονόμευσε τους ίδιους τους δημοκρατικούς θεσμούς και μετέτρεψε την ελληνική κοινωνία σε κυνηγούς κεφαλών. Πολιτικοί και λαός πρέπει επί τέλους να συνεργαστούμε, για να προχωρήσουμε τη χώρα με ασφάλεια μπροστά. Η ιστορία θα μας κρίνει όλους, από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο πολίτη, για την συνεισφορά μας στην κοινή προσπάθεια να ξαναβρεί η χώρα μας τον βηματισμό της.