Manheim: Γράφει ο Γιάννης Δελόγλου.

Έκαναν ότι μπορούσαν για να σκορπίσουν τον Ελληνισμό της Γερμανίας στους πέντε ανέμους. Δεν φτάνει που στη Γερμανία το κάθε Ομόσπονδο Κρατίδιο είναι αυτοδιοίκητο , με δικούς του κανονισμούς διοίκησης και δικό τους υπουργό Παιδείας που συνδιαμορφώνει την εκπαιδευτική πολιτική του Ομοσπονδιακού κράτους με τους ομολόγους του των άλλων Ομόσπονδων Κρατιδίων σε μια σταθερή εθνική πολιτική, έρχεται η Ελλάδα και με κάθε είδους διατάξεις ταράζει την ηρεμία των ελληνικών εκπαιδευτικών μονάδων που λειτουργούν σε αυτά χωρίς μέχρι τώρα στα 50 χρόνια ύπαρξής τους να είχε μια σταθερή εθνική εκπαιδευτική πολιτική.

Πώς λοιπόν να μην αναστατωθούν οι Έλληνες εργαζόμενοι στη Γερμανία όταν η «ξένη» πολιτεία που τους φιλοξενεί τους παρέχει νόμιμες διευκολύνσεις για τη μόρφωση των παιδιών τους και η Ελλάδα τους απομακρύνει από την αγκαλιά της, τους αποξενώνει από την γενέτειρα Πατρίδα και θυσιάζει τα παιδιά τους στους κόλπους της Παγκοσμιοποίησης; Τι θα πρέπει να που σε όλους αυτούς που πέρασαν από το Υπουργείο Παιδείας (ΥΠΕΠΘ), και στη συνέχεια Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Π.Λ.Β.Μ.Θ.) μετά την μεταπολίτευση; Γιάννης Βαρβιτσιώτης, Γεώργιος Ράλλης, Αθανάσιος Ταλιαδούρος, Απόστολος Κακλαμάνης, Δημήτριος Φατούρος, Κώστας Σημήτης, Γεώργιος Αν. Παπανδρέου, Μαριέττα Γιαννάκου, Ευριπίδης Στυλιανίδης, Άρης Σπηλιωτόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Πέτρος Ευθυμίου, Άννα Διαμαντοπούλου, Φώφη Γεννηματά κ.α.

Όλοι αυτοί δεν έκαναν αλλαγές μόνο στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας αλλά και στην εκπαίδευση των Ελληνοπαίδων του εξωτερικού με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν (κατά καιρούς), μεγάλα προβλήματα στον συντονισμό λειτουργίας των σχολείων αφού οι τοπικές Αρχές των κρατών δεν εναρμονιζόταν με τα πειράματα της Ελληνικής πλευράς. Ένας λόγος παραπάνω που στη Γερμανία είναι 16 Ομόσπονδα κρατίδια, στην Ελβετία τα καντόνια, το Βέλγιο και η Ολλανδία με διαφορετικά προγράμματα.

Έτσι λοιπόν έχουμε μια ελληνική πλευρά, που δεν φροντίζει για την πλευρά της και μια Γερμανία που περιμένει 50 χρόνια, να συνεννοηθούν μεταξύ τους οι ασυνεννόητοι αφέντες του Δια Βίου Μάθησης, Υπουργείου Παιδείας της χώρας εκείνης που καύχημα της είναι ο Πολιτισμός, τα γράμματα και η επιστήμη.

Ο εφιάλτης όμως που πέρασε μέσα από την απόγνωση των γονέων σε διάφορες πόλεις και περιοχές της Γερμανίας άρχισε να κάνει την εμφάνιση του και μέσα στα όργανα που εκφράζουν την αγωνία και τους προβληματισμούς τους. Συγκεντρώσεις, συσκέψεις, επαφές, κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες αλλά και εκκλήσεις προς κάθε κατεύθυνση κάνουν τόσο τα πρωτοβάθμια όσο και τα δευτεροβάθμια όργανα. Από ότι φαίνεται τελικά τίποτα δεν θα μείνει όρθιο. Τίποτα ελληνικό σε μια χώρα που κυμάτιζε υπερήφανα η Γαλανόλευκος σε κάθε σχολείο της Ελληνικής παροικίας. Κλείνουν τα σχολεία, αφαιρούν την σημαία και σαλαμοποιούν τα ελληνόπουλα κατά τα πρότυπα της Αμερικανοποίησης.

Και  ναι μεν για ορισμένα, για μερικά. Αλλά στο σύνολο τους, εκεί όπου τα ελληνόπουλα επιμενουν ελληΝΙΚΑ γιατί κωφεύουν οι αρμόδιοι; Και αν τώρα το επιβάλλουν οι κανόνες του όποιου παιχνιδιού γιατί δεν λένε τα πράγματα με το όνομά τους αλλά γκρεμίζουν τα όνειρα των ξενιτεμένων με τον πιο ύπουλο τρόπο; Τώρα που τελειώνει η σχολική σαιζόν, τώρα που σβήνουν τα φώτα της όποιας υπηρεσίας ασχολείται με το θέμα της Παιδείας είναι η ευκολότερη λύση στους νεκροθάφτες των ελληνικών σχολείων στη Γερμανία να ολοκληρώσουν το δικό τους προσφιλές μακάβριο τέχνασμα. Και μια και μιλάμε για τέχνασμα υπενθυμίζω ότι με κάθε είδους τεχνάσματα φτάσαμε να ζούμε το κλείσιμο των σχολείων χωρίς λυγμούς και δάκρυα. Γιατί αυτά τρέχουν από μάτια ανθρώπων που πονούν και λυγίζουν στο όνομα της Πατρίδος. Γνωρίσαμε πολλούς αγνούς εργαζόμενους στη Γερμανία. Ανθρώπους που εργάσθηκαν, που πρόκοψαν, που δημιούργησαν, οικογένειες, περιουσίες, που σπούδασαν τα παιδιά τους δημιουργώντας πυλώνες ίδρυσης ελληνικών Σχολείων και τώρα αντί να καμαρώσουν τα εγγόνια τους σε ένα ελληνικό σχολείο, σε μια εθνική γιορτή με την στολή του τσολιά, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις ψυχρές αποφάσεις κάποιων ειδικών στην ισοπέδωση των πάντων. Δίκαια λυγίζουν και πονούν, δίκαια φοβούνται την Γερμανοποίηση των παιδιών τους, δίκαια ανησυχούν για ένα κατάντημα που οδηγεί στην διάλυση των σχολείων.

Το πρόχειρο πέρασμα της κ. Άννας Διαμαντοπούλου από το υπουργείο Παιδείας και το φλύαρο πέρασμα της κ. Φώφης Γεννηματά από τη Γερμανία , στολισμένο με υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν ποτέ! Ψέματα και λαικισμό, οδήγησαν τα όργανα τους στο δρόμο της αγοράς λουκέτων για τα σχολεία των προδομένων από την επίσημη ελληνική πολιτεία μέτοικων στην Κεντρική Ευρώπη.

Σημάδι και αυτό της ανύπαρκτης πολιτικής των συνθημάτων «Ελλάς – Παιδεία – Ελευθερία» που βάζει σε σκέψεις μικρούς και μεγάλους. Ευτυχώς όμως τα κάθε είδους φερέφωνα των αναμεταδιδομένων συνθημάτων δεν συγκινούν την πλειοψηφία και δεν παρασέρνουν, όπως κάποτε, τις μάζες των ΕλληΝΙΚΗΤΩΝ της ξενιτειάς. Ευτυχώς για τους Απόδημους της Κεντρικής Ευρώπης που ζουν σε κοινωνίες δικαίου έχουν την παροχή της Παιδείας χωρίς διακρίσεις. Γιατί αν δεν είχαν και αυτή τότε θα οδηγούνταν τα παιδιά τους σε θυσίες υπέρ των «προοδευτικών» απόψεων του κάθε αποτυχημένου ένοικου του Υπουργείου Εθνικής; Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Τι μας λέει όμως η Ομοσπονδία Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της Βαυαρίας από το Μόναχo; «Εδώ και πολλά χρόνια τα σχολεία μας και η ελληνόγλωσση εκπαίδευση, δέχονται μόνιμα επίθεση από όλες τις κυβερνήσεις, το Υπουργείο Παιδείας ακόμα και από Πανεπιστημιακούς Κύκλους όπως ο κ. Δαμανάκης. Πριν ένα χρόνο η Κυβέρνηση προχώρησε στην συρρίκνωση τμημάτων σχολικών μονάδων και διευθύνσεων βάζοντας σε μόνιμη αβεβαιότητα το μέλλον των σχολείων.

Προχώρησαν στην εργασιακή ομηρία των εκπαιδευτικών και σε συνεχόμενη προμελετημένη υποβάθμιση της Ελληνόγλωσσης παιδείας . Ξεκίνησε στη Βουλή η συζήτηση για το ΤΕΛΟΣ της Ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης ,οδηγώντας ,ΟΧΙ σε αναβάθμιση αλλά σε μαρασμό και κλείσιμο των σχολείων μας που με τόσες θυσίες και όνειρα έχτισαν οι μετανάστες ,ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ.
Απόσυρση του Ν(τρο) μου στο σύνολό του. Η διατήρηση και αναβάθμιση των σχολείων μας είναι θέμα εθνικό γιατί :
Οι μαθητές μετέχουν της Ελληνικής παιδείας με φορέα το Ελληνικό κράτος και φέρουν στη συνείδησή τους ταυτότητα Ελληνική .
Τα σχολεία μας πρέπει να παρέχουν σύγχρονη Ελληνική , Γερμανική και Ευρωπαϊκή παιδεία στους μαθητές μας.
Τα σχολεία μας πρέπει να έχουν ισοτιμία τίτλων σπουδών σε όλες τις βαθμίδες .
Τα σχολεία μας πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα στα παιδιά μας να φοιτήσουν στα Γερμανικά πανεπιστήμια και όχι μόνο.
Τα σχολεία μας πρέπει να ενώνουν και όχι να διαχωρίζουν μαθητές.
Τα σχολεία μας πρέπει να αναγνωρισθούν και είναι ,εδώ και χρόνια δίγλωσσα.
Τα σχολεία μας πρέπει να είναι ενσωματωμένα στην Γερμανική κοινωνία ΟΧΙ όμως να κινδυνεύουν να αφομοιωθούν από αυτήν .

Τα σχολεία μας πρέπει να γίνουν πρότυπα ενσωμάτωσης με πλήρες κτηριακή και υλικοτεχνική υποδομή ,δωρεάν παιδεία και μόνο αν αγωνιστούμε όλοι μαζί θα το πετύχουμε ,γιατί : Όποιος αγωνίζεται μπορεί να χάσει-όποιος δεν αγωνίζεται έχει ήδη χάσει.

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της βόρειας Ρηνανίας –Βεστφαλίας από το Ντύσσελντορφ πέρα από διάφορα έγγραφα που δείχνουν την αγωνία των 110.000 Ελλήνων που ζουν εκεί ,μας δίνει την εικόνα που επικρατεί από κείμενο αγανακτισμένων ηλικιωμένων μεταναστών :  « 50 χρόνια πριν ,στη βαλίτσα με τα όνειρα για καλύτερη ζωή είχαμε και ένα αλφαβητάρι….Στα 25 χρόνια διεκδικήσαμε και κάναμε σχολεία…..Αγωνιστήκαμε να τα κάνουμε καλύτερα…..Να φέρουμε δασκάλους από την πατρίδα…….να φέρουμε βιβλία. Να έχουμε σχολικά κτήρια …να μορφώνονται τα παιδιά και τα εγγόνια μας για να μην αναγκαστούν ποτέ να γίνουν μετανάστες σαν εμάς. Καμαρώνουμε τους πρώτους επιστήμονες. Σήμερα δεν πιστεύουμε σε αυτά που ακούν τα αυτιά μας. Γκρίνια, φαγωμάρα….Άχρηστα λέει τα σχολεία….τραγικές φιγούρες τα παιδιά …Μας παίρνουν λέει τους δασκάλους γιατί είναι πολλοί …Από τον επόμενο χρόνο θα σταματήσουν οι εγγραφές στα λύκεια …λες και θέλουνε να καταστρέψουν σε μια νύχτα αυτό που πασχίζουμε χρόνια….Δεν έχουν λεφτά λέει…Μάλλον δεν περίσσεψαν από το μεγάλο φαγοπότι…..».
Ήταν Φεβρουάριος του 2012 όταν η ΣΤ΄τάξη του Ελληνικού σχολείου του Ντύσσελντορφ με μια επιστολή προς τον Γενικό Πρόξενο ξάφνιασε τους γονείς και συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.

Οι μαθητές στης ΣΤ΄τάξης γράφουν: «κ. Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος στο Ντύσσελντορφ, μετά την ενημέρωση ,που είχαμε σχετικά με την τύχη των Ελληνικών σχολείων και τη δική μας τύχη ,θα θέλαμε να σας εκφράσουμε την αγωνία μας και τις απόψεις μας σχετικά με αυτό το θέμα:

Οι γονείς μας ήρθαν στη Γερμανία ,για να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον. Τα Ελληνικά σχολεία μας βοήθησαν να κρατήσουμε την Ελληνική μας γλώσσα ,τη θρησκεία μας ,τις παραδόσεις ,τα ήθη και τα έθιμά μας ,την Ελληνικότητα μας.

Αν κλείσουν τα σχολεία πολλά παιδιά θα αναγκαστούν να φύγουν στην Ελλάδα και να μείνουν σε συγγενείς για να τελειώσουν το λύκειο. Γυρίζουμε ,έτσι στη δεκαετία του ’60 , που οι γονείς μετανάστες στη Γερμανία ,άφηναν πίσω τα παιδιά τους στους συγγενείς .
Τα παιδιά που θα μείνουν στη Γερμανία και θα μπούν στα Γερμανικά σχολεία ,θα υποβαθμιστούν σε μικρότερη τάξη.

Η πιθανότητα να σπουδάσουν θα χαθεί ,αφού το Γερμανικό σύστημα κατάταξης των μαθητών δεν επιτρέπει την  εγγραφή μας «στα καλά σχολεία»

Εμείς διεκδικούμε το δικαίωμά μας στη μόρφωση και την εκπαίδευση.
Αφήστε μας να τελειώσουμε το σχολείο που εσείς μας δώσατε το δικαίωμα να διαλέξουμε.

Το σχολείο μας που με κόπο, χαρά και αγάπη, από μακρινές αποστάσεις κάθε πρωί για χρόνια επισκεπτόμαστε.
Διεκδικούμε τα όνειρά μας!
Διεκδικούμε τη μόρφωσή μας!
Διεκδικούμε το σχολείο μας!
Είναι θέμα «καυτό» που αφορά όλους μας και χρειάζεται άμεση λύση. Γι΄αυτό προτείνουμε:
-Τη συνέχιση της ύπαρξης και λειτουργίας των σχολείων μας
-Το δικαίωμα νέων εγγραφών στην Α΄Λυκείου
– Να μη χάσουμε τη δυνατότητα να αποφοιτήσουμε από Λύκειο».
Αναστατωμένη από τα γεγονότα των τελευταίων μηνών είναι και η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Βάδης Βυρτεμβέργης που επισημαίνει από την Στουτγάρδη:
Η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της Βάδης – Βυρτεμβέργης μετά από αλλεπάλληλες επαφές με στελέχη του Υπουργείου Παιδείας και εκθέτοντας τους προβληματισμούς και την αγωνία των Γονέων και της μαθητικής κοινότητας για την κατάσταση που θα διαμορφωθεί στο κρατίδιό μας μετά την ισχύ του Νόμου 4027/04-11-2011 που αφορά την ελληνική Εκπαίδευση στο εξωτερικό ανακοινώνει τα εξής:
Το Υπουργείο Παιδείας προτίθεται να προβεί σε διορθωτικές αλλαγές και βελτιώσεις άρθρων του Νόμου για την Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στο Εξωτερικό.
Το Λύκειο της Στουτγάρδης θα δέχεται κανονικά εγγραφές μαθητών στην Ά Λυκείου το σχολ. έτος 2012 – 2013 όπως και όλα τα Λύκεια που λειτουργούν στη Γερμανία.
Σχεδιάζεται παράταση της μεταβατικής περιόδου πέραν του ενός έτους ώστε ακόμα και οι μαθητές που φοιτούν στην Έ τάξη να έχουν τη δυνατότητα να εγγραφούν στο Λύκειο και να ολοκληρώσουν τη φοίτησή τους.
Σύμφωνα πάντοτε με το Υπουργείο Παιδείας σχεδιάζεται να λειτουργήσουν περισσότερα των 14 ΤΕΓ που έχουν προγραμματιστεί για το σχολ. έτος 2012 – 2013 ώστε να εξυπηρετηθεί η πλειοψηφία των μαθητών της Βάδης – Βυρτεμβέργης.
Υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας μας διαβεβαίωσαν ότι η θέση του Συντονιστή Εκπαίδευσης θα καλυφθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.
Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι θα συνεχίσουμε με ζήλο τον κοινό μας αγώνα ώστε να υλοποιηθούν οι πάγιες θέσεις μας:
ü  Δημόσια και δωρεάν Παιδεία με φορέα αποκλειστικά και μόνο το Υπουργείο Παιδείας.
ü  Κάθε μαθητής στη Βάδη – Βυρτεμβέργη να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στην ελληνική Εκπαίδευση.
ü  Ύπαρξη όλων των τύπων Σχολείων (ΤΕΓ, ενταγμένα, αμιγή, δίγλωσσα κ.α.)
ü  Απρόσκοπτη λειτουργία του Λυκείου με παροχή υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικών υπηρεσιών.
ü  Συνέχιση της λειτουργίας των Νηπιαγωγείων.
ü  Η εκμάθηση της ελληνικής Γλώσσας να γίνεται σε επίπεδα με κριτήρια ηλικιακά και γνωστικά.
ü  Ύπαρξη μεταβατικού σταδίου τουλάχιστον 5 ετών με στόχο την ποιοτική αναβάθμιση και μετεξέλιξη των εκπαιδευτικών μονάδων και όχι για τη διακοπή της λειτουργίας τους.

Με συνέπεια, διαφάνεια και έντονη αγωνιστική διάθεση θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας διεκδικώντας μια ποιοτική ελληνική Εκπαίδευση για τα παιδιά μας».