Η περίπτωση του Σλοβάκου Φίτσο
Φίτσο και Όρμπαν περιγράφονται στον δυτικό τόπο ως οι «άνθρωποι του Πούτιν» κυρίως επειδή οι δύο χώρες εξαρτώνται από το πετρέλαιο της Ρωσίας και έχουν κατηγορήσει την Ουκρανία για το κλείσιμο του αγωγού Ντρούζμπα. Αυτό που πολλοί ξεχνούν να αναφέρουν είναι ότι και οι δύο είναι θαυμαστές του Τραμπ. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον πρωθυπουργό της Τσεχίας Αντρέι Μπάμπις, ο οποίος μαζί με τον Όρμπαν ήταν από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας της ακροδεξιάς ομάδας «Πατριώτες για την Ευρώπη» στο Ευρωκοινοβούλιο. Και ο Μπάμπις συνεχάρη τον Πέτερ Μάγκιαρ, εκφράζοντας όμως το θαυμασμό του για τον Όρμπαν: «Το να νικήσει έναν τόσο ισχυρό αντίπαλο, όπως ο Όρμπαν δείχνει ότι κατάφερε να δημιουργήσει στην πλειοψηφία των Ούγγρων μεγάλες προσδοκίες και ελπίδες. Τώρα δεν θα πρέπει να τις απογοητεύσει».
Ο Όρμπαν ήταν ο «μπροστάρης»
Βεβαίως ο Όρμπαν δεν είχε κανένα πρόβλημα να σηκώνει μόνος του το βάρος να μπλοκάρει αποφάσεις της ΕΕ και να επιτίθεται ανοικτά στην Ουκρανία, γνωρίζοντας ότι είχε κάποιους που κάλυπταν τα νώτα του. Το ερώτημα είναι αν τώρα που φεύγει αυτός από τη μέση οι άλλοι δύο θα δείξουν διάθεση να πάρουν την σκυτάλη και να τον διαδεχτούν σε αυτόν τον ρόλο.
Για τον Φίτσο από τη μικρή πληθυσμιακά Σλοβακία και χωρίς κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες σαν εκείνη, που είχε στο παρελθόν ο Όρμπαν, κάτι τέτοιο δεν θα είναι τόσο εύκολο, αν και φάινεται ότι θα επιμείνει για το ρωσικό πετρέλαιο που έχει ανάγκη η χώρα του. Πάντως για τον λαϊκιστή Σλοβάκο η ήττα του Ούγγρου συμμάχου φέρνει πρόσθετους πονοκεφάλους, αφού όπως δήλωνε ένας βουλευτής της σλοβακικής αντιπολίτευσης στην DW η εξέλιξη αυτή «δείχνει στους Σλοβάκους ότι αυτό που συνέβη εκεί είναι δυνατόν να συμβεί κι εδώ».
Ο Τσέχος λαϊκιστής Μπάμπις
Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάμπις ή αλλιώς «Τραμπ του Μολδάβα» που κυβερνά σε συνασπισμό με δύο άλλα κόμματα, ακροδεξιού προσανατολισμού βεβαίως, αλλά έχοντας πάντα κατά νου να αποφύγει λάθη, σαν εκείνα που του είχαν κοστίσει την απώλεια της πρώτης του πρωθυπουργίας. Στην Πράγα υπάρχει άλλωστε ένα διαφορετικό πολιτικό σύστημα από εκείνο της Βουδαπέστης, με ενισχυμένο ρόλο της Γερουσίας και με έναν πρόεδρο της Δημοκρατίας, που δεν έχει διστάσει να έρθει σε αντιπαράθεση με τη νέα κυβέρνηση. Αντίθετα ο Όρμπαν είχε να κάνει με έναν «δικό του» πρόεδρο Δημοκρατίας, τον 70χρονο Τάμας Ζούλιοκ. Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις πρώτες κινήσεις του Πέτερ Μάγκιαρ ήταν να ζητήσει την παραίτησή του. Συνεπώς ούτε για τον Τσέχο θα είναι εύκολο να μπει στα παπούτσια του ηττηθέντος Ούγγρου.
Αποστάσεις από τους Πολωνούς
Έτσι κι αλλιώς ο Μπάμπις θεωρείται πιο κοντά στον Τραμπ παρά στον Πούτιν. Αυτό δεν αποκλείει βεβαίως το ενδεχόμενο Σλοβακία και Τσεχία να παρεκκλίνουν σε κάποια ζητήματα από τις θέσεις των μεγάλων δυτικοευρωπαϊκών χωρών. Θα τους ήταν ίσως πιο εύκολο αν είχαν και την υποστήριξη της Πολωνίας. Αλλά εκεί μπορεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να ανήκει στο εθνικιστικό στρατόπεδο, αλλά η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τουσκ έχει ξεκάθαρα φιλικό προσανατολισμό προς τις Βρυξέλλες.
Έχει δείξει μάλιστα ελάχιστο ενθουσιασμό για τα σχέδια που εξύφαιναν μέχρι πρότινος Όρμπαν, Φίτσο και Μπάμπις για μια αναζωογόνηση της συνεργασίας, στο πλαίσιο της ομάδας του Βίζεγκραντ που είχαν συστήσει το 1991 στην ομώνυμη ουγγρική πόλη οι τέσσερις χώρες με αρχικό στόχο τότε την προσέγγισή τους με την ΕΕ. Τώρα ειδικά η Μπρατισλάβα, όπου βρίσκεται η έδρα του Ταμείου της οργάνωσης από το 2000 έδειχνε ιδιαίτερα θερμή στην ιδέα στενότερου συντονισμού των τεσσάρων Κεντροευρωπαίων ως ένα ισχυρό μπλοκ εντός της ΕΕ. Μένει να φανεί αν το σχήμα ενδιαφέρει καθόλου τον Πέτερ Μάγκιαρ.
Πηγές: DW, ARD
