Μιλάει στην Αντιγόνη Πόμμερ και στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ η συγγραφέας Μαρίτα Τυράκη
- Ο Μπλε Παπαγάλος είναι το πρώτο ατομικό σας μυθιστόρημα;
Είναι το πρώτο μου ατομικό μυθιστόρημα και ανήκει στο είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας. Πριν από τον Μπλε Παπαγάλο είχα συμμετάσχει στα συλλογικά βιβλία «Το καταραμένο βιβλίο» που βραβεύτηκε από το θεσμό Everly και το «Πέταγμα της Ίβιδας» με τα διηγήματα μου «Το μυστικό της γιαγιάς» και «Ένας μαύρος χαρτοφύλακας στο Κιότο». Επίσης, έχω γράψει διηγήματα που έχουν συμπεριληφθεί σε e-books. - Γιατί επιλέξατε το αστυνομικό είδος;
Πάντα με γοήτευε το μυστήριο στα βιβλία, στις ταινίες, στις σειρές. Αυτό το «ποιος είναι ο δολοφόνος;». Έμπαινα διαρκώς στη διαδικασία να παρατηρήσω πράγματα και να μαντέψω τον ένοχο. Κάποια στιγμή μου ήρθε στον νου μια αστυνομική ιστορία από το πουθενά και σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα να την γράψω και να αφήσω τους άλλους να μαντέψουν. - Πού εξελίσσεται η ιστορία σας;
Η ιστορία εξελίσσεται στο Ναύπλιο. Είναι ένα μέρος που έχω επισκεφθεί κάποιες φορές και το έχω λατρέψει. - Σας μαγεύει η ζωή των τσιρκολάνων; Πιστεύετε ότι έχετε κάτι κοινό μαζί τους και αν ναι τι είναι αυτό;
Ναι, σίγουρα θεωρώ πολύ ιδιαίτερο κι ελκυστικό τον τρόπο ζωής τους. Στα μάτια μου οι τσιρκολάνοι είναι ελεύθερα και παθιασμένα πνεύματα. Με τα ελαττώματα τους φυσικά. Πιστεύω πως αυτή η ελευθερία μου ταιριάζει. Ακόμη και το ότι μετακινούνται από μέρος σε μέρος για περιοδείες ίσως είναι ένα στοιχείο που έχουμε κοινό, μιας που τα τελευταία χρόνια έχω μείνει από επιλογή σε διαφορετικά μέρη λόγω της δουλειάς μου. Η μαμά μου με αποκάλεσε πρόσφατα νομά. Μπορώ να πω ότι μου αρέσει αυτός ο όρος. Οι τσιρκολάνοι είναι κατά κάποιον τρόπο νομάδες. - Ποιος είναι ο πρωταγωνιστής σας και τι στόχο έχει;
Ο πρωταγωνιστής μου είναι ο Χανς, ένας ιδιαίτερος ντετέκτιβ, ο οποίος αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση δολοφονίας του καλύτερου χορευτή του τσίρκου Μπλε Παπαγάλος. Παράλληλα με την υπόθεση που ερευνά, αναζητάει την μητέρα του, που τον εγκατέλειψε σε μικρή ηλικία. Υπάρχουν όμως κι άλλοι προσωπικοί στόχοι που έχει ο Χανς, στόχοι που δεν είναι ορατοί αμέσως. Ένας από αυτούς είναι ο βασικότερος και καθημερινός στόχος όλων μας, η αποδοχή. Τους υπόλοιπους θα σας αφήσω να τους ανακαλύψετε διαβάζοντας. - Ο ήρωας της ιστορίας είναι ιδιόρρυθμος, θα έλεγα.
Πράγματι έχει τις ιδιαιτερότητες του. Ορισμένες από αυτές οφείλονται στη διαταραχή αυτιστικού φάσματος του ήρωα, μια διαταραχή που δεν είναι γνωστή στην εποχή του. Ωστόσο πέρα από τα στοιχεία της διαταραχής είναι και η προσωπικότητα του ήρωα. Όπως κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του μοναδικά χαρακτηριστικά. Ο Χανς έχει εμμονή με το μπλε και κουβαλάει παντού μαζί του μια σβούρα, της οποίας η περιστροφή τον βοηθάει να χαλαρώνει και να βάζει τις σκέψεις του σε μια τάξη. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά του που τον κάνουν μοναδικό και ενίοτε να μοιάζει ιδιόρρυθμος. - Πείτε μου μια λέξη μόνο για τον πρωταγωνιστή σας.
Παιδικότητα. - Πείτε μου λίγα λόγια για την υπόθεση.
Ο ντετέκτιβ Χανς αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση δολοφονίας του καλύτερου χορευτή του τσίρκου «Μπλε Παπαγάλος». Ο ίδιος καλείται όχι μόνο να λύσει την υπόθεση αλλά και να αποδείξει την αξία του ως ντετέκτιβ. Στο πλευρό του σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας είναι ο πιστός του σκύλος Τσοπ και ο πατέρας του, ένας συνταξιούχος αστυνομικός που τον βοηθάει στη διαδικασία της έρευνας αλλά και στη συναναστροφή του με τους υπόλοιπους ανθρώπους. - Το μυθιστόρημά σας ανήκει στο είδος του μυστηρίου. Αν έπρεπε να γράψετε κάποιο άλλο είδος ποιο θα επιλέγατε και γιατί;
Θα επέλεγα το κοινωνικό και το ιστορικό, γιατί με τραβούν πολύ τα θέματα που μπορείς να προσεγγίσεις σε αυτά τα είδη. Μου αρέσουν οι κοινωνικοί προβληματισμοί αλλά και τα μηνύματα που μπορεί να περάσει ένας συγγραφέας μέσα από το κοινωνικό μυθιστόρημα. Από την άλλη, στο ιστορικό είδος υπάρχουν συγκεκριμένες χρονικοί περίοδοι που με γοητεύουν αρκετά. Ειδικά οι ιστορίες από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τραβούν πολύ την προσοχή μου. Γράφοντας ή διαβάζοντας ιστορικά μυθιστορήματα μαθαίνεις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες. - Πότε καταλάβατε πως είχατε κλίση για τη συγγραφή;
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μπορεί να γράψει μικρές ολοκληρωμένες προτάσεις προσπαθούσα να σκαρφιστώ και να αποτυπώσω στο χαρτί μικρές ιστορίες. Είχα καταλάβει από αρκετά μικρή ηλικία ότι με τραβάει ο κόσμος της συγγραφής και του βιβλίου γενικότερα. Πρέπει να ήμουν επτά ή οχτώ χρονών. - Ποιες ώρες γράφετε; Προτιμάτε τη νύχτα;
Παλιά έγραφα κυρίως τις νύχτες. Μπορούσα να συγκεντρωθώ καλύτερα, ίσως λόγω της ηρεμίας που επικρατεί αυτές τις ώρες. Πλέον γράφω σε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Το αν θα γράψω εξαρτάται περισσότερο από τη διάθεση και την όρεξη μου παρά από τη χρονική στιγμή. - Τι σας γοητεύει στη συγγραφή;
Νομίζω ότι το πιο μαγικό κομμάτι στη συγγραφή είναι ότι μπορείς να δημιουργήσεις έναν δικό σου κόσμο. Να φτιάξεις και να ζωντανέψεις χαρακτήρες ακριβώς όπως τους φαντάζεσαι. Επίσης κάτι που μου αρέσει πολύ στην όλη διαδικασία είναι οι ιδέες. Όσο γράφεις τόσο περισσότερο φαντάζεσαι. Μπορεί να είσαι κάπου και να κάνεις το οτιδήποτε και να σου έρχονται ξαφνικά στον νου ιδέες για ιστορίες που θα μπορούσες να γράψεις. Είναι συναρπαστικό να γεμίζει το μυαλό με ιδέες. Δεν βαριέσαι ποτέ. - Ποιος είναι ο αγαπημένος σας Έλληνας/Ελληνίδα συγγραφέας;
Το πρώτο όνομα που μου έρχεται στο μυαλό είναι Αντιγόνη Πόμμερ. Λατρεύω όλα σου τα βιβλία. Είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους αλλά όλα ανεξαιρέτως μου έχουν δημιουργήσει πολλά κι έντονα συναισθήματα διάβαζοντάς τα. Το «Κόκκινο μπάλωμα» και το «Πόσες θερμίδες έχει το αίμα» είναι μοναδικά βιβλία και πραγματικά τα έχω μέσα στην καρδιά μου. - Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ξένος συγγραφέας;
Λατρεύω τον Stephen King. Ο τρόπος που γράφει μου δημιουργεί πολύ συχνά κινηματογραφικές εικόνες και αυτό μου αρέσει πολύ. Και ο Sebastian Fitzek είναι αγαπημένος μου συγγραφέας. Τα βιβλία του έχουν πολλή αγωνία. Δεν θες να σταματήσεις να τα διαβάζεις μέχρι να φτάσεις στο τέλος. - Ποιον συγγραφέα θα θέλατε να γνωρίσετε.
Τον Stephen King χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα ήθελα να τον ρωτήσω τόσα πολλά πράγματα… - Περιγράψτε μου τα συναισθήματά σας όταν πήρατε στα χέρια σας το πρώτο σας βιβλίο.
Ένιωσα χαρά και συγκίνηση. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κρατώ στα χέρια μου ένα δικό μου δημιούργημα. Πραγματικά είναι απίστευτη ικανοποίηση να έχεις μπροστά σου ένα βιβλίο γραμμένο από τα δικά σου χέρια και γεμάτο με τις ιδέες σου. - Πού το έχετε αφιερώσει και γιατί;
Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στα τέσσερα παιδιά που είχα την τύχη να βρεθώ δίπλα τους στο σχολείο με τον ρόλο μου ως δασκάλα παράλληλης στήριξης. Έμαθα πάρα πολλά κοντά τους και πάντα θα έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Ο ήρωας μου διαθέτει αρκετά σκόρπια στοιχεία από το καθένα από αυτά τα παιδιά. - Έχετε παρακολουθήσει μαθήματα λογοτεχνίας. Πιστεύετε πως βοήθησαν στην εξέλιξή σας;
Τα μαθήματα δημιουργικής γραφής που παρακολούθησα στη σχολή Tabula Rasa με βοήθησαν πολύ στην εξέλιξη μου. Πάντα έγραφα αλλά πολλές φορές δεν είχα δομημένη σκέψη και δυσκολευόμουν να αποτυπώσω γραπτώς τις ιδέες μου. Τα μαθήματα με βοήθησαν να αντιμετωπίσω αυτές τις δυσκολίες. Ακόμη έμαθα πως να χτίζω ολοκληρωμένα τους χαρακτήρες μου. Όχι μόνο να τους παρουσιάζω, αλλά να τους δημιουργώ, να γνωρίζω γι’ αυτούς τα πάντα (ακόμη και όσα δεν γράφονται) σαν να πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα .
Προσωπικές ερωτήσεις
- Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσαστε μικρή;
Τα πάντα ήθελα να γίνω. Έλεγα πότε το ένα και πότε το άλλο. Θυμάμαι ότι για κανένα χρόνο περίπου μου είχε κολλήσει στο μυαλό ότι ήθελα να γίνω πυροσβέστης. Ήμουν αρκετά μικρή αλλά το θυμάμαι έντονα. - Με μια λέξη, ποια είναι η Μαρίτα Τυράκη;
Ονειροπόλα. - Το προτέρημά σας.
Η ηρεμία μου. - Το ελάττωμά σας.
Η αφηρημάδα μου. - Τι μουσική ακούτε;
Ακούω κυρίως έντεχνα. Αλλά μου αρέσει και η ροκ μουσική και η jazz. Και φυσικά λατρεύω τα πανηγύρια, έχοντας μια ιδιαίτερη αδυναμία στα κρητικά και στα ικαριώτικα. - Τι ταινίες σας αρέσουν;
Αστυνομικές, κοινωνικές, δραματικές. - Περιγράψτε μια συνηθισμένη μέρα σας μόνο με δύο προτάσεις.
Με ξυπνάει ο ήχος από το ξυπνητήρι και πραγματικά δεν θέλω να σηκωθώ με τίποτα. Ετοιμάζομαι, πηγαίνω στο σχολείο, γυρίζω, πηγαίνω βόλτα στη θάλασσα, ασχολούμαι με τα χόμπι μου και τελικά καταλήγω να μη θέλω να κοιμηθώ με τίποτα. - Πιστεύετε στη φιλία;
Φυσικά και πιστεύω. Όπως έχω πει είναι ευλογία να έχει κανείς καλούς φίλους. Και νιώθω πολύ τυχερή ως προς αυτό το κομμάτι. - Πιστεύετε στον έρωτα;
Αλίμονο αν δεν πίστευα στον έρωτα. Χωρίς τον έρωτα είμαστε χαμένοι. - Πείτε μου κάτι ακραίο που έχετε κάνει.
Δεν θεωρείται ακραίο ίσως, αλλά για εμένα ήταν. Το ταξίδι μου στην Ιαπωνία. Ήταν υπέροχη εμπειρία, αλλά αν φοβάσαι τα αεροπλάνα το λες κι ακραίο να φτάσεις μέχρι την Ιαπωνία. - Πείτε μου κάτι ακραίο που δεν τολμήσατε.
Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη ανάγκη να κάνω ακραία πράγματα. Οπότε δεν έμπαινα και στη διαδικασία του τολμώ δεν τολμώ. Τι να πω… Δεν τόλμησα να ανέβω στο Shock Tower στο Allou Fun Park. Πιάνεται; - Τι σας ενθουσιάζει;
Η φύση. Υπάρχουν συγκεκριμένα φυσικά τοπία που έχω δει και με έχουν μαγέψει. Πολλές φορές τα ανακαλώ στη μνήμη μου και κολλάει το μυαλό μου, τα σκέφτομαι συνέχεια. - Τι σας θυμώνει;
Η αγένεια και η εκμετάλλευση.
