Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Η αξία του EuroAsia Interconnector δεν προέρχεται μόνο και μόνο από τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά του έργου, αλλά βέβαια και από τη γεωπολιτική του διάσταση, αφού δρουν συνεργατικά τρεις χώρες: η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος μέσα σ’ ένα πλαίσιο ευρωπαϊκό, που επιβεβαιώθηκε από τη δεύτερη αξιολόγηση ως Project of Common Interest με υψηλή βαθμολογία του έργου. Και επειδή ακολουθεί τους κανονισμούς αυτού του θεσμού, έχει απαραίτητα κοινωνικά οφέλη. Και με την μακρόχρονη χρήση του δημιουργεί μια σταθερή σχέση μεταξύ των τριών χωρών, αλλά και με την Ιταλία που θα είναι υπεύθυνη για ένα μεγάλο μέρος της υλοποίησης του έργου και τεχνικά και τεχνολογικά. Έτσι πάνω στον άξονα που ακολουθεί ένα οριζόντιο στρατηγικό σχήμα και δημιουργεί μια ισχυρή συμμαχία που σταθεροποιεί και την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, τουλάχιστον στο θαλάσσιο επίπεδο. 
Η ενίσχυση της Κύπρου και της Κρήτης ως νησιωτικοί χώροι είναι άκρως σημαντική, αφού τους απελευθερώνει από την ενεργειακή απομόνωση. Σε συνδυασμό με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρίσκονται στην περιοχή και την μελλοντική τους αξιοποίηση, αντιλαμβανόμαστε ότι βοηθά το EuroAsia Interconnector και την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού της δίνει τη δυνατότητα να είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις κλασικές πηγές. Δεν είναι λοιπόν μόνο ένα τεχνολογικό έργο που έχει βέβαια μία αξία από μόνο του. Διότι αποτελεί μια στρατηγική υποδομή που υποστηρίζει την ενέργεια, αλλά και μια ενέργεια που έχει στρατηγικά οφέλη για τους λαούς μας. Με άλλα λόγια, με αυτή τη διασύνδεση σε ολικό επίπεδο που ενεργοποιεί τοπικούς φορείς, οι οποίοι μπορούν να παίξουν επιτέλους ένα ρόλο και μάλιστα καθοριστικό για την υλοποίηση ενός οράματος της υψηλής στρατηγικής της αξιοποίησης των μεσογειακών αποκλειστικών οικονομικών ζωνών.
