Apostolis Zois

Πλεόνασμα-ρεκόρ, συνολικού ύψους σχεδόν 24 δισεκατομμυρίων ευρώ, καταγράφουν τα δημόσια έσοδα στη Γερμανία για το 2016. Πώς θα μπορούσαν να διατεθούν όλα αυτά τα χρήματα;Το γερμανικό Δημόσιο "κολυμπάει" στο χρήμα. Το 2016 η κεντρική κυβέρνηση της Γερμανίας, τα ομόσπονδα κρατίδια, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία είχαν συνολικά έσοδα που ξεπέρασαν τις δαπάνες τους κατά σχεδόν 24 δις ευρώ. Μεγάλος ο πειρασμός για... αξιοποίηση του κουμπαρά και μάλιστα σε εκλογική χρονιά. Ωστόσο, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, με διπλωματικό τρόπο, επιχειρεί να βάλει φρένο στις ορέξεις που έχουν εκδηλώσει ουκ ολίγοι ενδιαφερόμενοι: "Δεν ανησυχώ καθόλου μήπως τυχόν δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε με αυτά τα χρήματα που ίσως υπάρχουν" δήλωσε πρόσφατα. Υπάρχουν όμως ουσιαστικά περιθώρια για μία δημοσιονομική στροφή του Βερολίνου σε υψηλότερες κρατικές επενδύσεις, για παράδειγμα στις υποδομές και στη δημόσια υγεία; Ή τουλάχιστον για κάποιες φοροαπαλλαγές, που θα ανακουφίσουν τους πολίτες; Στην παρούσα φάση, το σίγουρο είναι ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης βγαίνει κερδισμένη από τη θετική εικόνα στην αγορά εργασίας και τους θετικούς δείκτες ανάπτυξης. Τα υψηλότερα έσοδα από τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές γεμίζουν τα κρατικά ταμεία, παρά το συνεχώς αυξανόμενο κόστος για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Κέρδη και από την παρέμβαση της ΕΚΤ Πρόσθετη ανακούφιση προσφέρει στη γερμανική οικονομία η "χαλαρή" νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Λόγω των χαμηλών επιτοκίων το γερμανικό Δημόσιο μπορεί να δανείζεται με πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα οι επενδυτές καλούνται να πληρώσουν κιόλας, όταν τοποθετούν τα χρήματά τους σε κρατικά γερμανικά ομόλογα, τα οποία θεωρούνται σίγουρο καταφύγιο. Ο Τίμο Βόλμερσχοιζερ, συνεργάτης στο Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών ΙFΟ του Μονάχου, υπολογίζει την εξοικονόμηση του γερμανικού Δημοσίου λόγω χαμηλότερων τοκοχρεολυσίων από το 2010 σε περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο ίδιος προτείνει να "επιστραφούν" τα πλεονάσματα στους πολίτες μέσω φοροαπαλλαγών, ιδιαίτερα για τα πιο χαμηλά εισοδήματα. Άλλωστε κατ΄αυτόν τον τρόπο η Γερμανία θα μπορούσε να αντισταθμίσει, εν μέρει έστω, τις απώλειες που υφίστανται οι αποταμιευτές λόγω χαμηλών επιτοκίων. Ο Άντον Μπέρνερ, διευθυντής του Γερμανικού Συνδέσμου Εξωτερικού Εμπορίου (BGA), κάνει μία παρεμφερή πρόταση: Η Γερμανία, υποστηρίζει, πρέπει να παραμείνει ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας και για τον λόγο αυτόν οφείλει να επενδύσει στις δημόσιες υποδομές, σε κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις, αλλά πρωτίστως σε φοροαπαλλαγές για τα νοικοκυριά. Πρόσφατη μελέτη του Ιδρύματος Μπέρτελσμαν επισημαίνει ότι οι αυξημένες δαπάνες για έργα οδοποιίας, σχολεία ή παιδικούς σταθμούς μπορεί να επιβαρύνουν σε πρώτη φάση τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά μακριπρόθεσμα ενισχύει τους δείκτες ανάπτυξης, ωφελώντας τελικά τη γερμανική οικονομία. "Με την επενδυτική στασιμότητα που επικρατεί σήμερα, η Γερμανία ουσιαστικά δεν αξιοποιεί το δυναμικό της και θέτει σε κίνδυνο την ευημερία των επόμενων γενεών" προειδοποιεί ο Άαρτ ντε Γκέους, CEO της Μπέρτελσμαν. Προειδοποιεί μάλιστα ότι μία βιώσιμη δημοσιονομική πολιτική δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στον περιορισμό του χρέους, αλλά πρέπει να στοχεύει "και στην αξιοποίηση του αναπτυξιακού δυναμικού της Γερμανίας". Πολιτική κόντρα για το πλεόνασμα Στον "μεγάλο συνασπισμό" του Βερολίνου οι απόψεις διίστανται για τις επόμενες κινήσεις: οι σοσιαλδημοκράτες (SPD) θέλουν να χρηματοδοτήσουν περισσότερες δημόσιες επενδύσεις, ενώ οι χριστιανοδημοκράτες της Άγκελα Μέρκελ (CDU) προτιμούν να αξιοποιήσουν το πλεόνασμα για να μειώσουν το δημόσιο χρέος, που φτάνει σήμερα το 1,27 τρισεκατομμύρια ευρώ. Καθώς δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν τα δύο μεγάλα κόμματα που συγκυβερνούν, τα πρώτα 6,2 δισεκατομμύρια πήγαν σε άλλη χρήση και συγκεκριμένα στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν θέλει να προχωρήσει σε νέο δανεισμό φέτος, ούτε του χρόνου, και επιπλέον προειδοποιεί ότι δεν προτίθεται να κάνει προεκλογικά "δωράκια". Άλλωστε, επισημαίνει, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται με αργούς ρυθμούς, οι δαπάνες για άμυνα και ανθρωπιστική βοήθεια αναμένεται να αυξηθούν προσεχώς, ενώ η γήρανση του πληθυσμού επιφυλάσσει δυσάρεστες εξελίξεις για τα ασφαλιστικά ταμεία. Πρόσθετη ανησυχία στην παραδοσιακά εξωστρεφή γερμανική οικονομία προκαλούν οι εξελίξεις εκτός συνόρων. Η προστατευτική πολιτική που φαίνεται να ακολουθεί ο νέος αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η επικείμενη έξοδος της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ θα μπορούσαν να επιφέρουν δασμούς και άλλους εμπορικούς φραγμούς με οδυνηρές συνέπειες για το γερμανικό εξαγωγικό εμπόριο. Τις ανησυχίες του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε φαίνεται να συμμερίζεται και ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας Γενς Βάιντμαν: η κατάσταση της γερμανικής οικονομίας είναι γενικά καλή, επισημαίνει, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από το γεγονός ότι η χώρα "βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες οικονομικές προκλήσεις". Friederike Marx, Jörn Bender (DPA) / Γιάννης Παπαδημητρίου

Νέα αντιπαράθεση με το Μεξικό δρομολογεί η απόφαση των αμερικανικών αρχών να απελάσουν στη γειτονική χώρα μετανάστες από την κεντρική Αμερική. Στην Πόλη του Μεξικού μεταβαίνει ο αμερικανός υπ.Εξωτερικών Τίλερσον.Οι αμερικανικές αρχές αποφάσισαν ότι θα απελαύνουν, υπό προϋποθέσεις, στο γειτονικό Μεξικό τους μετανάστες από τη Γουατεμάλα, τον Παναμά και άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, οι οποίοι δεν διαθέτουν τα απαραίτητα νόμιμα έγγραφα. Ο νέος επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, Ρεξ Τίλερσον, επισκέπτεται σήμερα το Μεξικό μαζί με τον υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας, Τζον Κέλι, για να συζητήσει τις λεπτομέρειες. Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών του Μεξικού, Λουίς Βιντεγκαράι, έχει προειδοποιήσει τον αμερικανό ομόλογό του, δηλώνοντας τα εξής: «Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η κυβέρνηση και ο λαός του Μεξικού δεν έχουν καμία υποχρέωση να αποδεχθούν διατάξεις, τις οποίες μία άλλη κυβέρνηση θέλει να επιβάλει μονομερώς…». Παρουσία αξιωματούχων της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ο υπουργός Εξωτερικών του Μεξικού υπόσχεται πλήρη σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και δηλώνει ότι θα θέσει το θέμα των απελάσεων προς συζήτηση στα αρμόδια όργανα των Ηνωμένων Εθνών. Σε κάθε περίπτωση, ο Λουίς Βιντεγκαράι ξεκαθαρίζει ότι οι αρχές του Μεξικού δεν πρόκειται να δεχθούν στην επικράτειά τους και να παραλάβουν από τις αμερικανικές αρχές πολίτες που δεν έχουν την υπηκοότητα της χώρας. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι και το Μεξικό έχει δεχθεί παλαιότερα τα «πυρά» ΜΚΟ για τη στάση του απέναντι σε μετανάστες που προέρχονται από χώρες της Κεντρικής Αμερικής και διασχίζουν το Μεξικό στην προσπάθειά τους να εισέλθουν στις ΗΠΑ. Εκστρατεία ενημέρωσης για τους Μεξικανούς Όσο για τους ίδιους τους μεξικανούς πολίτες, ο Λουίς Βιντεγκαράι δηλώνει ότι τα προξενεία της χώρας στις ΗΠΑ θα τους ενημερώσουν αρμοδίως, ώστε να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους απέναντι στις αμερικανικές αρχές. «Θα γίνει μία προσπάθεια χωρίς προηγούμενο για να ενημερώσουμε τους Μεξικανούς, ώστε να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν απέναντι σε όσους επιβουλεύονται την αξιοπρέπειά τους και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Περίπου έντεκα εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς νόμιμα έγγραφα ζουν σήμερα στις ΗΠΑ. Οι μισοί από αυτούς προέρχονται από το Μεξικό. Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, οι αρχές θα μπορούν να απελαύνουν όλους όσους έχουν καταδικαστεί από την αμερικανική δικαιοσύνη, ακόμη και για ένα και μοναδικό ποινικό αδίκημα. Εξαιρέσεις θα επιτρέπονται σε ελάχιστες περιπτώσεις, για παράδειγμα σε ανήλικους μετανάστες. Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ασκήσει έντονη κριτική στη νέα, αυστηρή γραμμή των ΗΠΑ και απειλούν με προσφυγές στη δικαιοσύνη και σε διεθνείς οργανισμούς. Ο πρόεδρος του Μεξικού, Ενρίκε Πένια Νιέτο, δήλωσε την Πέμπτη στην εφημερίδα La Jornada ότι η χώρα του «δεν πρόκειται να δεχθεί προκλήσεις από καμία χώρα στο ζήτημα της μετανάστευσης». Ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Τζον Κέλι, δήλωσε χθες στη Γουατεμάλα ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν μαζικές απελάσεις από τις ΗΠΑ. Επανέλαβε ωστόσο, ότι οι νέες οδηγίες θα τηρηθούν και δήλωσε με έμφαση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ «του έχει αναθέσει την αποστολή να αποκαταστήσει τον έλεγχο των συνόρων». DPA / DW / Γιάννης Παπαδημητρίου

Ο συντηρητικός Φρανσουά Φιγιόν άρχισε να ανακάμπτει ενώ ο Φρανσουά Μπαϊρού ανακοίνωσε ότι υποστηρίζει τον ανεξάρτητο, αν και ενίοτε συμπορευόμενο με τους Σοσιαλιστές, Εμανουέλ Μακρόν.Μόλις μισή μέρα ήταν αρκετή χθες για να σφραγίσουν τη συμμαχία τους οι δύο πολιτικοί: ο Μακρόν και ο Μπαϋρού. Μια συμμαχία που έρχεται να δώσει νέα δυναμική στον Εμμανουέλ Μακρόν που την τελευταία εβδομάδα είχε χάσει 5 μονάδες, εξ’αιτίας κάποιων άστοχων δηλώσεών του. Ο Φρανσουά Μπαϋρού είναι για τους Γάλλους ο πατριάρχης του κέντρου, ο οποίος παρά τη δεξιά παράδοση, ο ίδιος έχει χαράξει δική του πορεία. Υπήρξε 3 φορές υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα. Το 2002 μάλιστα είχε συγκεντρώσει το 18,5 % των προτιμήσεων, το 2012 όμως έπεσε κάτω από 10% και τελικά υποστήριξε τον Ολάντ, προκαλώντας το μένος της δεξιάς. Μπαϋρού – πολιτικός με αρχές Σήμερα το κόμμα του είναι εντελώς εξασθενισμένο χωρίς βουλευτές ή οικονομική επιφάνεια. Στην πολιτική ζωή της χώρας όμως ο Μπαϋρού έχει μεγάλη βαρύτητα. Έχει από χρόνια παραμείνει σταθερός στις αρχές του. Διακρίνεται από τιμιότητα και ειλικρίνεια. Ήταν μάλιστα ο πρώτος που μίλησε για το γαλλικό χρέος. Ενσαρκώνει με λίγα λόγια την ηθική στην πολιτική ζωή. Άλλωστε μια από τις προϋποθέσεις για τη συμμαχία, την οποία και αποδέχθηκε ο Μακρόν, είναι η σύνταξη νόμου, ο οποίος να αφορά την ηθική στην πολιτική ζωή. Οι σφυγμομετρήσεις πάντως του έδιναν γύρω στο 6% και έτσι πολλοί τον κατηγορούν για οπορτουνισμό, για το γεγονός ότι δεν κατέβηκε ως υποψήφιος. Ο ίδιος μίλησε για «αυταπάρνηση» λόγω της κρίσιμης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα. Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι

«Η Αlitalia κινδυνεύει να βυθιστεί σαν τον Τιτανικό», προειδοποιούν τα συνδικάτα. Άλλη μια σοβαρή οικονομική κρίση. Σήμερα το προσωπικό της απεργεί για τέσσερις ώρες. Ακυρώσεις και καθυστερήσεις στις πτήσεις.Η εταιρία άφησε να διαρρεύσει ότι υπάρχουν δυο χιλιάδες υπεράριθμοι εργαζόμενοι. Κάτι που σημαίνει ότι μετά το ταμείο ανεργίας, υπάρχει κίνδυνος απολύσεων. Η εργοδοσία, στο μεταξύ θα προσπαθήσει φέτος να μειώσει τα έξοδα κατά εκατόν εξήντα εκατομμύρια ευρώ. Είναι ενδεικτικό, όπως αναφέρουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ότι με το νέο συμβόλαιο στις αεροσυνοδούς και στους ιπτάμενους θα ζητείται να καθαρίζουν και τις τουαλέτες των αεροπλάνων. «Στην Αlitalia έγινε κακή διαχείριση. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για υπεράριθμους υπαλλήλους αν δεν κατατεθεί πρώτα, ένα λεπτομερές σχέδιο αναδιάρθρωσης», δηλώνει ο υπουργός οικονομικής ανάπτυξης, Κάρλο Καλέντα. O δε υπουργός μεταφορών, Γκρατσιάνο Ντελρίο, ο οποίος συνάντησε τους εκπροσώπους των συνδικάτων, παραδέχθηκε πως «η κατάσταση είναι σοβαρή και προκαλεί μεγάλη ανησυχία». Πτήσεις μόνο μέχρι την άνοιξη Tο παθητικό της εταιρίας, το 2016, άγγιξε τα εξακόσια εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ρευστό χρήμα που υπάρχει στα ταμεία της, στη φάση αυτή, είναι αρκετό για να συνεχισθούν οι πτήσεις μόνον μέχρι την άνοιξη. Στις πιθανές λύσεις που μελετώνται, συμπεριλαμβάνεται και η δημιουργία μιας παράλληλης, χαμηλού κόστους εταιρίας, η οποία να μπορεί να διαχειριστεί τις πιο κοντινές αεροπορικές συνδέσεις. Η Alitalia, έως τώρα, κινδύνευσε τρεις φορές να χρεοκοπήσει και άλλες τόσες κατάφερε να σωθεί. Δεν είναι όμως ένα παιχνίδι που μπορεί να συνεχισθεί αιωνίως, λένε οι σχολιαστές. Οι επενδυτές των Αραβικών Εμιράτων, πριν δυο χρόνια, είχαν αναγγείλει ότι θα μπορούσαν να εξυγιάνουν την εταιρία. Αλλά δεν τα κατάφεραν. Και τώρα, τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν, πιθανότατα, οι ιταλοί φορολογούμενοι. Αθανασία Συγγελλάκη, Ρώμη

Η ζήτηση για διακοπές στην Ελλάδα βρίσκεται στο ζενίθ, ανακοινώνουν οι μεγαλύτερoι γερμανικοί τουριστικοί όμιλοι. Για πολύ καλή ζήτηση κάνει λόγο o All Tours, για διπλασιασμό κρατήσεων σε σχέση με πέρυσι η DER Touristik.Λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν ανοίξει τις πύλες της στις 7 Μαρτίου η ITB, η μεγαλύτερη έκθεση τουρισμού στον κόσμο, οι γερμανικοί τουριστικοί όμιλοι καταγράφουν για μια ακόμα χρονιά άνοδο των κρατήσεων. Ο ειδικός σε ζητήματα τουρισμού Μάρτιν Λόνμαν αναμένει σταθερή ζήτηση για την φετινή καλοκαιρινή περίοδο, σε αντίθεση με την περσινή, όταν τρομοκρατικές επιθέσεις και πολιτικές κρίσεις σε αγαπημένους τουριστικούς προορισμούς προκαλούσαν μεγάλη αβεβαιότητα στους γερμανούς τουρίστες. Προς το παρόν όμως από τον τουριστικό κλάδο ακούγονται μόνο καλές ειδήσεις. Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ενώ την ίδια στιγμή Τυνησία και Αίγυπτος δείχνουν να ανακάμπτουν αργά, αλλά σταθερά από την κρίση των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τον Ρενέ Χέρτσογκ επικεφαλής του τουριστικού ομίλου DER Touristik Central Europe, τα γεγονότα του 2016 δεν αποθαρρύνουν τους γερμανούς που επιθυμούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Μόνο οι κρατήσεις για την Τουρκία είναι ακόμα περιορισμένες, προσθέτει. Στην κορυφή των προτιμήσεων ελληνικοί προορισμοί Ο μεγαλύτερος γερμανικός τουρ οπερέιτορ TUI κατέγραψε την τρέχουσα χειμερινή περίοδο, αλλά για την ερχόμενη καλοκαιρινή σεζόν αύξηση των κρατήσεων 4% σε σχέση με την περυσινή χρονιά. Ο δεύτερος σε τζίρο Τhomas Cook, στον οποίο ανήκουν, Neckermann Reisen και Last Minute, κάνει λόγο για μεγάλη ζήτηση που αντισταθμίζει και με το παραπάνω τις απώλειες από την μείωση των κρατήσεων για την Τουρκία. Ευχαριστημένος με την κίνηση της αγοράς ενόψει καλοκαιριού εμφανίζεται και ο τουριστικός όμιλος All Tours, που καταγράφει «πολύ καλή ζήτηση» για την Ελλάδα και «καλή» για την Ισπανία. Την ίδια στιγμή όμως διαπιστώνει υποχώρηση των κρατήσεων για την Τουρκία. Παρόμοια είναι η εικόνα και στον οπερέιτορ DER Touristik, που κάνει λόγο για διπλασιασμό των κρατήσεων για Ελλάδα σε σχέση με το 2016 με ταυτόχρονη άνοδο των κρατήσεων για χώρες της δυτικής Μεσογείου, όπως η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία. Εκτός αυτού διαπιστώνει δυναμική επιστροφή της Αιγύπτου στην τουριστική αγορά. Την διάθεση των Γερμανών για ταξίδια στο εξωτερικό και αυτό το καλοκαίρι ενισχύουν, η καλή κατάσταση της αγοράς εργασίας στη Γερμανία και φυσικά ο χαμηλός πληθωρισμός κάτω του 3%. Οι Γερμανοί προτίθενται να δαπανήσουν χρήματα και ο τουριστικός κλάδος ελπίζει να είναι ο μεγάλος κερδισμένος αυτής της εξέλιξης. Ανοιχτό παραμένει ωστόσο αν θα αυξηθούν και τα κέρδη των γερμανικών τουρ οπερέιτορ, μιας και όπως λέει ο γερμανός ειδικός Μάρτιν Λόνμαν ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι αδυσώπητος και η μάχη για την χαμηλότερη δυνατή τιμή «ροκανίζει» τον τζίρο. Dpa / Στέφανος Γεωργακόπουλος

Στο Ευρωπαϊκό Αστυνομικό Συνέδριο στο Βερολίνο ο επικεφαλής της γερμανικής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος Χανς-Γκέοργκ Μάασεν προειδοποιεί ότι η τρομοκρατική απειλή έχει γίνει πιο σύνθετη.Η Αραβική Άνοιξε εξελίχθηκε σε «Αραβικό Παγετώνα». Ένα εκατομμύριο άνθρωποι, κυρίως άνδρες αραβικής καταγωγής, το 70 έως 80% εξ αυτών χωρίς διαβατήριο, ήρθαν στη Γερμανία στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει δώσει ξεκάθαρα δείγματα γραφής στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με τη Ρωσία, η Γερμανία βιώνει μια αντιστροφή της αλλοτινής προσέγγισης που είχε μετατρέψει τη Ρωσία από εχθρό σε εταίρο και φίλο. Σε αυτά προστίθενται λαϊκιστικά κόμματα που «μισούν την ευρωπαϊκή πολιτική». Αυτή την κάθε άλλο παρά αισιόδοξη εικόνα σκιαγράφησε στο Ευρωπαϊκό Αστυνομικό Συνέδριο που ολοκληρώθηκε χθες στο Βερολίνο ο επικεφαλής της γερμανικής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος Χανς-Γκέοργκ Μάασεν. Ο ίδιος έκανε λόγο για μια διαδικασία μετασχηματισμού κατά την οποία σταθερές του παρελθόντος, όπως οι διατλαντικές σχέσεις, έχουν μετατραπεί σε μεταβλητές. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνιστούν το συνθετότερο πλαίσιο στο οποίο η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος καλείται να συνεχίσει τη μάχη της κατά της τρομοκρατίας, επισήμανε ο κ. Μάασεν, υπογραμμίζοντας ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι ήδη εξαιρετικά σύνθετη, δεδομένου ότι έχουν αλλάξει πολλά και σε αυτό το πεδίο. Η Δυτική Ευρώπη στο στόχαστρο Ο γερμανός αξιωματούχος επισήμανε ότι μετά το 2001 οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες είχαν να αντιμετωπίσουν τρομοκράτες κομάντος, για παράδειγμα από το Αφγανιστάν. Πλέον τη σκυτάλη παίρνουν κατά κύριο λόγο μεμονωμένοι δράστες και μικρές ομάδες που πραγματοποιούν τρομοκρατικές επιθέσεις. Από τις 15 τέτοιες στην Ευρώπη το 2016 μόλις τρεις έγιναν από κομάντος, παρατήρησε ο Χ.Γκ. Μάασεν, τονίζοντας ότι ένα ακόμη νέο στοιχείο είναι ότι πολλοί δράστες διαθέτουν εμπειρία από μάχες στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους και έτσι ξέρουν πλέον να «χειρίζονται τα καλάσνικοφ πιο επαγγελματικά από πολλούς αστυνομικούς». Σύμφωνα με τον επικεφαλής της υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, η αποκαλούμενη ισλαμιστική-τρομοκρατική σκηνή διευρύνθηκε σημαντικά. «Στο μεταξύ μετράμε 1.600 εν δυνάμει ισλαμιστές τρομοκράτες», δήλωσε. Ένας δυσδιάκριτος παράλληλος κόσμος έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με τον κ. Μάασεν και στο διαδίκτυο. Εκεί βρίσκουν στέγη «ισλαμιστικές κοινότητες», ενώ δράστες λαμβάνουν οδηγίες μέσω WhatsApp, λέει ο ίδιος. Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος επισήμανε ότι πέρσι υπήρξαν πέντε επιθέσεις στη Γερμανία. Πολλές άλλες αποτράπηκαν, όπως είπε. Περιγράφοντας την κατάσταση που διαμορφώνεται την συνόψισε ως εξής: «Ζούμε σε μια κατάσταση που δεν είναι πλέον κανονική». Ως εκ τούτου, η Γερμανία χρειάζεται νέα εφόδια και πόρους προσαρμοσμένα στις σημερινές συνθήκες. Όπως υπογράμμισε, η υπάρχουσα αρχιτεκτονική ασφαλείας έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1950 και ως εκ τούτου επανεξετάζεται καθημερινά. Ο Χανς-Γκέοργκ Μάασεν καλωσόρισε τις προτάσεις του γερμανού υπουργού Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ για μια νέα διάρθρωση στον μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας στη χώρα και επιχείρηση να κλείσει την τοποθέτησή του με μια νότα αισιοδοξίας. Όπως είπε, «μπορούμε να θέσουμε την κατάσταση υπό έλεγχο». Κάι Αλεξάντερ Σόλτς / Άρης Καλτιριμτζής

Με τα γεγονότα τον Φεβρουάριο του 1917 τερματίζεται, στην ουσία, η τσαρική κυριαρχία στη Ρωσία. Ήταν το προστάδιο της Οκτωβριανής Επανάστασης ένα εξάμηνο αργότερα που έφερε τους μπολσεβίκους του Λένιν στην εξουσία.Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει αυτή την ιστορική ημερομηνία. Στις 23 Φεβρουαρίου με το ιουλιανό και στις 8 Μαρτίου με το γρηγοριανό ημερολόγιο, ξεκίνησε η λεγόμενη Φεβρουαριανή Επανάσταση. Σήμερα όμως 100 χρόνια μετά, σχεδόν κανείς στη Ρωσία δεν ενδιαφέρεται να τιμήσει την επέτειο. Αν και ο πρόεδρος Βλ. Πούτιν έδωσε εντολή να εορταστεί η συμπλήρωση 100 ετών, πολλοί Ρώσοι φαίνεται να αρνούνται να γιορτάσουν την ημέρα, που συνδέουν, όχι άδικα, με μια από τις πιο αδύναμες ιστορικές περιόδους της πατρίδας τους. Στη Ρωσία η επικρατούσα άποψη δείχνει να είναι ότι οι Ρώσοι θυμούνται ευχαρίστως ότι έκανε την πατρίδα τους μεγάλη και ισχυρή, είτε είναι οι τσάροι, είτε ο Στάλιν, ενώ αδιαφορούν για επαναστάσεις που διακόπτουν τη συνέχεια του κράτους. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιούρι Πιβοβαρόφ από το Πανεπιστήμιο Λομονοσόφ της Μόσχας, οι περισσότεροι Ρώσοι δεν ξέρουν τίποτα για το προστάδιο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Υπό κατάρρευση η Ρωσία του 1917 Τα αίτια για την επανάσταση του Φεβρουαρίου ήταν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η πείνα και η οικονομική κρίση. Από το 1915 οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονταν σε υποχώρηση στα μέτωπα του πολέμου. Ενδεικτικό ότι μόνο το 1916 λιποτάκτησαν 1,5 εκ. Ρώσοι στρατιώτες. Ο χειμώνας του 1916-1917 ήταν σκληρός, με ελλείψεις σε καυσόξυλα και κάρβουνα. Η βιομηχανία παρήγαγε κυρίως στρατιωτικό υλικό για το μέτωπο. Ο πληθωρισμός κάλπαζε, φθάνοντας στα τέλη του 1916 το 400%. Η ρωσική οικονομία εξαρτιόταν κατά 85% από την γεωργική παραγωγή. Στα λίγα βιομηχανικά κέντρα της αχανούς χώρας οι απεργίες και οι ριζοσπαστικοποίηση των εργαζομένων έγιναν καθημερινό φαινόμενο. Η Φεβρουαριανή Επανάσταση επικεντρώθηκε στο Πέτρογκραντ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Λένινγκραντ και σήμερα ονομάζεται Αγ. Πετρούπολη. Πολύ πριν την 23η Φεβρουαρίου, κυρίως εργάτριες των οποίων οι άνδρες πολεμούσαν στο μέτωπο, είχαν ξεκινήσει τις διαδηλώσεις. Στις 23 Φεβρουαρίου όμως η αστυνομία αντιμετώπισε βίαια τους διαδηλωτές με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν βίαια επεισόδια. Λάδι στη φωτιά έριξε και ένα τηλεγράφημα του τσάρου, με το οποίο ζητούσε την καταστολή της εξέγερσης. Την επομένη 60 διαδηλωτές έπεφταν νεκροί από τα πυρά της αστυνομίας. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για τη δημιουργία της ΕΣΣΔ Την ώρα όμως που η τσαρική κυβέρνηση επέβαλλε την κατάσταση έκτακτης στο Πέτρογκραντ, ο στρατός καλούσε σε στήριξη των εξεγερθέντων. Η σπίθα της εξέγερσης μεταπήδησε ακόμα και στη Μόσχα. Εργάτες και στρατιώτες κατέλαβαν σιδηροδρομικούς σταθμούς και τηλεγραφικές υπηρεσίες. Τις εξεγέρσεις στις πόλεις στήριξε και η ρωσική διανόηση. Δάσκαλοι, γιατροί, δικηγόροι και νομικοί αποπειράθηκαν να απελευθερωθούν από τους περιορισμούς που τους επέβαλε το τσαρικό καθεστώς. Στην προσπάθεια του τσάρου Νικολάου Β΄ να διαλύσει τη Βουλή, η Δούμα απάντησε με σύσταση επιτροπών για την αποκατάσταση της δημόσιας τάξης. Βουλευτές ανέλαβαν κυβερνητικές θέσεις ενώ ορίστηκε νέος αρχηγός ενόπλων δυνάμεων. Η ρωσική βουλή διεκδικούσε την εξουσία, όπως είχε γίνει και το 1789 στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Όμως ήταν η Οκτωβριανή Επανάσταση έξι μήνες αργότερα που έφερε τελικά στην εξουσία τους μπολσεβίκους. Έπρεπε να περάσουν πέντε χρόνια μέχρι να δημιουργηθεί το 1922 το πολυεθνικό κράτος της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Μια ημερομηνία, την οποία οι Ρώσοι προτιμούν να τιμούν πολύ περισσότερο από ότι την Φεβρουαριανή Επανάσταση. Φόλκερ Βάγκενερ / Στέφανος Γεωργακόπουλος

Ορισμένοι εκ των γάλλων υποψηφίων για την προεδρία υποστηρίζουν την έξοδο της Γαλλίας από το ευρώ. Μερίδα οικονομολόγων προβλέπουν ότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε οικονομική καταστροφή.Ορισμένοι εκ των υποψηφίων στις επικείμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές εκτιμούν ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα είναι η ρίζα πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα τους, όπως είναι η υψηλή ανεργία και η αναιμική ανάπτυξη. Το τι θα σήμαινε όμως η υλοποίηση ενός τέτοιου εγχειρήματος για την ισχυρή εξαρτημένη από εισαγωγές και βαριά χρεωμένη χώρα, δεν είναι ξεκάθαρο. Πιο ένθερμη υπέρμαχος του λεγόμενου Frexit είναι η πρόεδρος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν, η οποία προβλέπεται βάσει δημοσκοπήσεων να κατακτήσει την πρώτη θέση στον πρώτο εκλογικό γύρο, χάνοντας τελικά κατά πάσα πιθανότητα στον κρίσιμο δεύτερο γύρο των προεδρικών. Στην άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, ο επικεφαλής της Αριστεράς Ζαν-Λυκ Μαλανσόν συντάσσεται επίσης στην ευρωσκεπτικιστική γραμμή, ωστόσο προτείνει τουλάχιστον επαναδιαπραγμάτευση του ευρωπαϊκών συνθηκών. Εφόσον αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει, τότε προτείνει έξοδο από την ευρωζώνη. Οι υπόλοιποι σημαντικότεροι υποψήφιοι -ο σοσιαλιστής Μπενουά Αμόν, ο ρεπουμπλικάνος Φρανσουά Φιγιόν και ο πρώην υπουργός Οικονομίας και ανεξάρτητος υποψήφιος Εμανουέλ Μακρόν- εκφράζονται σαφώς υπέρ του κοινού νομίσματος σε μια περισσότερο ή λιγότερο στενά συνδεδεμένη Ευρώπη. Το επιχείρημα τόνωσης της ανταγωνιστικότητας Βασικό επιχείρημα της Λεπέν υπέρ του Frexit είναι η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας της. Η οποία επαναφέροντας και υποτιμώντας το εθνικό της νόμισμα θα καθιστούσε αυτομάτως πιο ανταγωνιστικά τα γαλλικά προϊόντα, κάνοντάς τα πιο προσιτά στο εξωτερικό. Η μείωση των μισθών δεν θα ήταν η μόνη επιλογή για ισότιμη παρουσία της Γαλλίας στις διεθνείς αγορές, υποστηρίζει η Λεπέν. Επίσης, όπως υποστηρίζει, χωρίς τα κελεύσματα των Βρυξελλών η χώρα θα είχε περισσότερες ελευθερίες στο πεδίο του κρατικού ελλείμματος και θα ήταν έτσι σε θέση να βοηθήσει περισσότερο την εγχώρια βιομηχανία με επιδοτήσεις. Οι γαλλικές εξαγωγές θα γίνονταν όντως αρκετά φθηνότερες σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, εκτιμά στην DW η Αν-Λορ Ντελάτ, υποδιευθύντρια του ερευνητικού Ινστιτούτου για την παγκόσμια οικονομία CEPII, λόγω του ασθενέστερου εθνικού νομίσματος. Ωστόσο, το ασθενέστερο νόμισμα θα συνεπαγόταν ταυτόχρονα και ακριβότερες εισαγωγές. Η Γαλλία έκανε πέρσι εισαγωγές που ξεπέρασαν σε αξία κατά 48,1 δις ευρώ την αντίστοιχη αξία των εξαγωγών. Η χώρα εισήγαγε πολλά βασικά είδη διατροφής, αλλά και πετρέλαιο, αέριο και ενδύματα. «Αν το γαλλικό νόμισμα υποτιμάτο τόσο, θα πλήττονταν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δηλαδή ακριβώς εκείνοι στους οποίους απευθύνονται οι ευρωσκεπτικιστές υποψήφιοι», τονίζει στην DW ο Ολιβιέ Παστρέ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο Paris VIII. Υψηλότερα επιτόκια, αύξηση πληθωρισμού Τα επιτόκια δανεισμού της Γαλλία θα αυξάνονταν, δεδομένου ότι η χώρα θα καλείτο με ένα ασθενέστερο εθνικό νόμισμα να διευθετήσει το υπέρογκο κρατικό της χρέος, το οποίο κατά το μεγαλύτερο μέρος του θα παρέμενε σε ευρώ. Η αποπληρωμή του χρέους, που υπερβαίνει πλέον τα 2 τρις ευρώ αγγίζοντας 100% του ΑΕΠ, θα απαιτούσε υπερπροσπάθεια, μαζική μετατροπή γαλλικών φράγκων σε ευρώ και πιθανότατα δανεισμό του κράτους από τους πολίτες του. Ειδάλλως θα μπορούσε η Γαλλία να τυπώσει χρήματα εφόσον έχει νομισματική ανεξαρτησία. Αυτό θα έπληττε όμως και πάλι κυρίως τους ασθενέστερους, λόγω της πιθανότατης αύξησης του πληθωρισμού και ως εκ τούτου της αύξησης των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Κατά την άποψη του Φιλίπ Κρεβέλ, καθηγητή Μακροοικονομίας και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Cercle de l' Etude, οι προαναφερθείσες επιπτώσεις δεν θα ήταν οι μόνες που θα επέφερε το Frexit. Όπως εκτιμά στην DW, η έξοδος της Γαλλίας από το ευρώ θα προκαλούσε απόλυτη οικονομική καταστροφή στη χώρα. Και κατ' επέκταση και στην ΕΕ, η οποία δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τον δεύτερο σε ισχύ οικονομικό της κρίκο, λέει και σχολιάζει σε προειδοποιητικό τόνο: «Θα ήταν ένα συστημικό σοκ που θα οδηγούσε σε απόλυτη αναρχία στον χρηματοοικονομικό κόσμο της Ευρώπης. Μετά από αυτό τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο». Λίζα Λουίς / Άρης Καλτιριμτζής