Apostolis Zois

Η ταινία μικρού μήκους «HIWA» της 27χρονης σκηνοθέτιδας Ζακλίν Λέντζου είναι η μοναδική ελληνική παρουσία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα Berlinale Shorts.Η 11λεπτη ταινία της 27χρονης Ζακλίν Λέντζου στο τμήμα Berlinale Shorts ξεκινά με ένα φιλιππινέζικο τραγούδι. Κάποια στιγμή ακούγεται η φωνή μιας γυναίκας που ρωτά έναν άνδρα στη φιλιππινέζικη διάλεκτο ταγκαλόγκ αν θέλει τσάι. «Όχι» απαντά «δεν θέλω». «Μα τι έχεις Τζαίη», τον ρωτά; «Έχω δει ένα όνειρο» λέει. «Μα τ έχεις δει; Κλείσε τη μουσική», της λέει. Και τότε ο Τζαίη εξιστορεί ότι ονειρεύτηκε πως βρισκόταν στην Αθήνα και ότι ο ήλιος εκεί ήταν χλωμός και «λίγος». Ονειρεύτηκε ότι τα παιδιά τους θα έπρεπε να κάνουν μια χειρουργική επέμβαση και ότι φοβόταν για αυτό. Κάποια στιγμή τα έχασε και τα αναζητούσε και ότι τελικά τα βρήκε ξανά. Θυμάται ακόμη ότι τους είχε επισκεφτεί η δική του μητέρα και πως του ανακοίνωσε ότι τα παιδιά δεν είναι άλλο δικά του επειδή απέτυχε ως πατέρας, επειδή αποδείχθηκε «λίγος». «Λίγος, όπως ο ήλιος στην Αθήνα», τον ρωτά η γυναίκα του. «Ναι» απαντά ο Τζαίη. Στην πραγματικότητα ο Τζαίη ουδέποτε είχε πάει στην Αθήνα και πιθανώς το παιδί που παίρνουν από τον πατέρα του να είναι ο ίδιος όταν ήταν μικρός. Όπως σε όλα τα όνειρα έτσι και σε αυτό επικρατεί ένα χάος όπου συνυπάρχουν παρόν και παρελθόν, επιθυμίες και φόβοι. Μια διαφορετική Αθήνα Αφορμή για το γύρισμα της τέταρτης ταινίας μικρού μήκους της Ζακλίν Λέντζου ήταν ένας διαγωνισμός του Athens Film Lab του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Όπως θυμάται, είχε κληθεί να κάνει μια ταινία που να δείχνει την Αθήνα διαφορετικά, με πολύ ελεύθερο τρόπο. Όπως εξηγεί, «σκέφτηκα ότι το όχημά μου θα είναι ένα όνειρο, μιας που και εγώ ήθελα ανέκαθεν να ασχοληθώ με τα όνειρα στο σινεμά αλλά και γενικά επειδή μου αρέσει η ψυχανάλυση. Έπειτα σκέφτηκα πόσο πιο ενδιαφέρον θα ήταν ένα όνειρο κάποιου από ένα πολύ εξωτικό μέρος, που να μην έχει αναφορές για το τι σημαίνει Ελλάδα, τι σημαίνει Αθήνα.» Το σενάριο της Ζακλίν Λέντζου βραβεύτηκε και με τα 7000 ευρώ που πήρε γύρισε την ταινία σε στενά χρονικά όρια. Πόσο δύσκολο είναι με ένα τόσο περιορισμένο χρηματικό ποσό να γυρίσεις ταινία; «Ναι, μεν δύσκολα,» απαντά, «αλλά παράλληλα παίρνεις μια φοβερή επιβράβευση, γιατί με το τίποτα έχεις καταφέρει κάτι τόσο σημαντικό και τόσο μεγάλο. Από τη δυσκολία και από τον περιορισμό καταλήγεις να σκέφτεσαι πολύ περισσότερο για πράγματα που δεν θα σκεφτόσουν σε άλλες συνθήκες, όταν όλα ήταν λυμένα, και γίνεσαι πολύ πιο εφευρετικός.» Το όνειρο Όλα τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Αθήνα. Πότε σε κοντινό πλάνο, πότε θολά, πότε σχεδόν στη νύχτα – η ταινία είναι γυρισμένη μέσα στην πόλη και το μόνο τοπίο που είναι κάπως αναγνωρίσιμο είναι η Βαρβάκειος Αγορά. Αλλά, βρισκόμαστε στον κόσμο του ονείρου, όπου τοπία και γεγονότα έχουν μόνο συμβολική σημασία για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Αλλά τι είναι το ζητούμενο σε αυτή την ταινία – ο φόβος του Τζαίη μην χάσει τα παιδιά του;«'Οχι», απαντά η Ζακλιν Λεντζου: «Του άγχος του δεν είναι αν τα χάσει, αλλά μήπως δεν είναι ο κατάλληλος πατέρας, ο καλός και ισορροπημένος πατέρας. Δίνει παραπάνω απ΄ όσα θα έπρεπε, δίνει λιγότερα; Εκεί είναι το πρόβλημα του.» Τα ερωτήματα αυτά είναι σαν μια πληγή που δεν κλείνει. Άλλωστε «ΗΙWA», ο τίτλος της ταινίας, δεν σημαίνει τίποτα άλλο από πληγή. Το γεγονός ότι η πλοκή της ταινίας διαδραματίζεται σε ένα φιλιππινέζικο περιβάλλον δεν είναι τυχαίο. Στους Αμπελόκηπους όπου ζει η Ζ. Λέντζου υπάρχει μια πολυπληθής φιλιππινέζικη κοινότητα και με μια από της οικογένειες διατηρεί εδώ και χρόνια στενές σχέσεις. Έχει διαπιστώσει πως το ενδιαφέρον των φιλιππινέζων γονέων για τα παιδιά τους είναι εξίσου μεγάλο, όπως και στις ελληνικές οικογένειες. Όμως, το δικό της ενδιαφέρον για αυτό το θέμα έχει ένα βιωματικό υπόβαθρο, παραδέχεται η Ζακλίν Λέντζου. Οι γονείς της είχαν χωρίσει όταν ήταν μικρή. Για μεγάλο διάστημα ζούσε με τη μητέρα της στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα, όπου ζούσε ο πατέρας της. Στα σκαριά ταινία μεγάλου μήκους Και αυτή η σχέση κόρης-πατέρα στην περίοδο της ενηλικίωσης θα είναι το θέμα της επόμενης της ταινίας της, η οποία θα είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους: «Με νοιάζουν τα οικογενειακά θέματα. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο ρόλος του καθενός στην οικογένεια. Προπαντός οι οικογένειες που δεν είναι ακριβώς οικογένειες με την κλασική έννοια, δεν είναι δηλαδή τριμελείς, δεν είναι τετραμελείς, αλλά είναι κάπως "σπασμένες”. Με ενδιαφέρει να δω τι συνέπειες έχει αυτό για τα παιδιά – αν βγαίνουν αλώβητα ή όχι από αυτές τις οικογένειες.» Το σενάριο της Ζακλίν Λέντζου επιλέχτηκε στα πρότζεκτ του φετινού Film Lab του Βερολίνου, που θεωρείται από τα σημαντικότερα εργαστήρια για νέους κινηματογραφιστές στον κόσμο. Εδώ θα της δοθεί η ευκαιρία να το δουλέψει με έναν έμπειρο σεναριογράφο. Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Συνέρχονται την Πέμπτη και την Παρασκευή στη Βόννη οι υπουργοί Εξωτερικών των G20. Κύρια θέματα των συζητήσεων είναι το ελεύθερο εμπόριο, η προστασία του κλίματος αλλά και η μετανάστευση με ιδιαίτερο βάρος στην Αφρική.Κρίσεις και ανασφάλεια κυριαρχούν στον κόσμο. Όχι μόνο από τότε που εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ ως Πρόεδρος των ΗΠΑ. Για το λόγο αυτό είναι χρήσιμο όταν υπάρχουν διεθνή φόρα που μπορούν να συζητηθούν τα μεγάλα πολιτικά θέματα ακόμα και εάν οι αποφάσεις του δεν είναι δεσμευτικές, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με την ομάδα των G20. Από την 1η Δεκεμβρίου η Γερμανία έχει την προεδρία στην ομάδα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών και των αναδυόμενων οικονομιών. Το Βερολίνο έχει βάλει μια σειρά θεμάτων στο τραπέζι, τα οποία θα συζητηθούν από τους υπουργούς Εξωτερικών την Πέμπτη και την Παρασκευή στη Βόννη. Αντικείμενο συζήτησης αποτελούν το ελεύθερο εμπόριο, το πλαίσιο λειτουργίας των αγορών, η προστασία του κλίματος αλλά και το θέμα της μετανάστευσης και της τρομοκρατίας. Σε σχέση με τα δυο τελευταία θέματα θα συζητηθεί διεξοδικότερα ο ρόλος της Αφρικής, μιας και η Γερμανία θέλει να ενισχύσει δράσεις που θα βοηθούν ώστε οι μετανάστες να μπορούν να παραμένουν στις χώρες τους. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2050 η Αφρική θα έχει δυο δισεκατομμύρια κατοίκους. Η γερμανική προεδρία σε μια δύσκολη συγκυρία Η Κλαούντια Σμούκερ, από την Γερμανική Εταιρεία για την Eξωτερική Πολιτική (DGAP) θεωρεί πάντως ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο η ατζέντα των συζητήσεων όσο η γνωριμία και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων: «Ένας από τους σημαντικούς στόχους είναι να γνωριστούν μεταξύ τους και να δουν πως αντιδρούν οι διάφορες χώρες. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση των ΗΠΑ. Να μάθουμε ποια είναι η θέση της χώρας μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εναντιώνεται σε όλα τα σημαντικά θέματα. Αντιτίθεται σε διμερείς συμφωνίες αλλά και διεθνείς οργανισμούς». Η γερμανική προεδρία πάντως γίνεται σε μια δύσκολη συγκυρία, επισημαίνει η Γερμανίδα ειδικός : «Η παγκόσμια οικονομία δεν πηγαίνει καλά. ‘Έχουμε έναν καινούργιο Αμερικανό Πρόεδρο αλλά δεν ξέρουμε πώς να συμπεριφερθούμε με τις ΗΠΑ σαν εταίρο. Η σύνοδος της ομάδας των G20 θα γίνει πολύ νωρίς τον Ιούλιο διότι στη Γερμανία θα διεξαχθούν εκλογές. Αυτό θα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα ώστε να ληφθούν αποφάσεις». Ωστόσο, ειδικοί όπως ο Χέριμπερτ Ντίντερ από το Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική στο Βερολίνο θεωρεί ότι δεν είναι τυχαίο που η Γερμανία έθεσε τώρα υποψηφιότητα για την προεδρία: «Σχετίζεται άμεσα με τον προεκλογικό αγώνα. Κατά την άποψη άλλων χωρών η σύνοδος των G20 θα χρησιμοποιηθεί απλά για να παρουσιαστούν ωραίες εικόνες εν μέσω γερμανικού προεκλογικού αγώνα. Και αυτό δεν ανταποκρίνεται οπσωσδήποτε στις προσδοκίες που έχουν οι υπόλοιπες χώρες από την γερμανική προεδρία». Εάν πράγματι υπάρξουν ωραίες εικόνες είναι ένα θέμα. Για αύριο και για μεθαύριο πάντως έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνουν διαδηλώσεις την ώρα που θα συνεδριάζουν οι υπουργοί Εξωτερικών. Τόσο ωραίες μάλλον δεν θα είναι οι εικόνες. Ματίας φον Χάιν / Μαρία Ρηγούτσου

Ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί απέσπασε το φετινό Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφικής Φωτογραφίας για την καταγραφή μέσα από τον φακό του της εν ψυχρώ δολοφονίας του ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα. Συνέντευξη στη Deutsche Welle.Ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί είναι φωτορεπόρτερ του Associated Press στην Άγκυρα. Είναι ο φωτογράφος που κατάφερε να τραβήξει την σοκαριστική φωτογραφία με την εν ψυχρώ δολοφονία του ρώσου πρεσβευτή Αντρέι Καρλόφ τον περασμένο Δεκέμβριο από εξτρεμιστή σε εγκαίνια εικαστικής έκθεσης στην Άγκυρα. Για τη φωτογραφία αυτή βραβεύθηκε με το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφικής Φωτογραφίας (World Press Photo Award 2017). Ο τούρκος φωτορεπόρτερ, που στο μεταξύ έχει γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο, παραχώρησε συνέντευξη στη Deutsche Welle. «Αυτό που έχει σημασία για μένα δεν είναι το βραβείο αυτό καθεαυτό, αλλά περισσότερο το να μπορώ να εξασκώ ελεύθερα το επάγγελμά μου», λέει ο ίδιος, τονίζοντας ότι σημαντικότερο από ένα βραβείο είναι η «ανεξάρτητη, ευσυνείδητη και υπεύθυνη δημοσιογραφία.» Όπως αναφέρει στη DW, πάντα εργαζόταν στην Τουρκία χωρίς να κάνει καμία έκπτωση σε αυτά που σκεφτόταν και ήθελε να εκφράσει. «Για πολλά χρόνια ασκούσα το επάγγελμά μου χωρίς να πρέπει να θυσιάσω τις αρχές μου, τις οποίες δεν πρόκειται άλλωστε να θυσιάσω ποτέ. Για μένα αυτό που αξίζει είναι τελικά να βλέπεις ότι υπάρχει ανεξάρτητη δημοσιογραφία και αυτή είναι που επιβραβεύεται. Αυτό με χαροποιεί», λέει ο τούρκος φωτορεπόρτερ. Η καταγραφή μιας αποτρόπαιας στιγμής Πώς θυμάται όμως ο ίδιος την φωτογραφία της εν ψυχρώ δολοφονίας του ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα; «Ήταν μια αποτρόπαια, γεμάτη θλίψη και τρόμο στιγμή». Όπως περιγράφει ο τούρκος φωτορεπόρτερ, από τη μια στιγμή στην άλλη επικράτησε πανικός, ο κόσμος άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. «Εγώ όμως, αν και θα μπορούσα να τρέξω για να σωθώ, έμεινα εκεί. Έκανα απλώς τη δουλειά μου ως δημοσιογράφος, επιτέλεσα το καθήκον μου», αναφέρει ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί. «Ήταν μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή. Μια ιστορική στιγμή», επισημαίνει, τονίζοντας την κρισιμότητα της πολιτικής περιόδου στην οποία βρίσκεται εδώ και καιρό η Τουρκία αλλά και η ευρύτερη Μέση Ανατολή, με τη Ρωσία πάντα στο βάθος. Για τον τούρκο δημοσιογράφο μια τέτοια στιγμή μπορεί να καταγραφεί μόνο από ανεξάρτητους ρεπόρτερ, οι οποίοι είναι ταγμένοι στην καταγραφή και μετάδοση της αλήθειας με κάθε μέσο, εν προκειμένω με τη φωτογραφία. Για την τωρινή πολιτική κατάσταση στην Τουρκία ο ο Μπουρχάν Εζμπιλιτσί απέφυγε να κάνει κάποιο σχόλιο στη συγκεκριμένη συνέντευξη. Αρκέστηκε μόνο να πει ότι ο σχολιασμός δεν είναι δουλειά του ρεπόρτερ, όπως όμως δεν είναι δουλειά των πολιτικών να υποδεικνύουν στους δημοσιογράφους τι πρέπει να λένε και να κάνουν. Θεωρεί ότι οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι θα πρέπει να έχουν υποστήριξη για το έργο που επιτελούν κι όχι να βρίσκουν εμπόδια από εξωγενείς παράγοντες. «Η ανεξάρτητη δημοσιογραφία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να κρατηθεί όρθια μια κοινωνία», λέει κλείνοντας ο βραβευμένος φωτορεπόρτερ. Χιλάλ Κοϋλού / Δήμητρα Κυρανούδη

Το ιταλικό κυβερνών κόμμα κινδυνεύει με διάσπαση. Ο Μ. Ρέντσι ζητά να συγκληθεί έκτακτο συνέδριο μέχρι τον Aπρίλιο. To Σαββατοκύριακο αναμένεται να παραιτηθεί από επικεφαλής για να επιταχύνει την σχετική διαδικασία.Μετά την ήττα στο δημοψήφισμα για την μεταρρύθμιση του Συντάγματος τον περασμένο Δεκέμβριο ο πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση. Να δείξει ότι συνεχίζει να ελέγχει το κόμμα, και ότι μπορεί, κατά συνέπεια, να επιστρέψει στην πρωθυπουργία. Οι βουλευτικές εκλογές είναι όλο και πιο πιθανό να γίνουν τον Οκτώβριο- ή και αργότερα- και όχι τον Ιούνιο, όπως πολλοί πίστευαν μέχρι πρόσφατα. Δεν το ζητά, πλέον, μόνον ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, της «Φόρτσα Ιτάλια», αλλά και ο ιδρυτής της «Συμμαχίας της Ελιάς», Ρομάνο Πρόντι. Σχεδόν βέβαιη η επανεκλογή του Μ. Ρέντσι Στο μεταξύ, ο Ματέο Ρέντσι θέλει να παραμείνει στο προσκήνιο και να καθορίσει το μέλλον των «Δημοκρατικών». Η αριστερή μειοψηφία του κόμματος, όμως, κάνει σαφή αναφορά σε κίνδυνο διάσπασης. «Η διάσπαση αυτή υπάρχει ήδη στους ψηφοφόρους μας», λέει ο πρώην γραμματέας, Πιερλουίτζι Μπερσάνι. Η αναφορά του είναι, κυρίως, στους απογοητευμένους, εκείνους ψηφοφόρους που έχουν πάψει να προσέρχονται στις κάλπες, και σε όσους επιλέγουν να στηρίξουν το κίνημα Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός Μάσσιμο Ντ΄Αλέμα ετοιμάζεται να κατέβει, στις επόμενες εκλογές, με δικό του αυτόνομο ψηφοδέλτιο και να προχωρήσει, στην συνέχεια, και σε συγκρότηση κόμματος. Η εμμονή, δηλαδή, του Ρέντσι, σε μια κεντρώα γραμμή, στην απόρριψη μιας πιο συλλογικής διοίκησης, και στην απομάκρυνση από τις αριστερές ρίζες των «Δημοκρατικών», oδήγησε το κόμμα ένα βήμα πριν την επίσημη διάσπαση. Στο συνέδριο θα επανεκλεγεί -πιθανότατα- γραμματέας, αλλά κινδυνεύει να χάσει μεγάλο αριθμό στελεχών και ψηφοφόρων. Αθανασία Συγγελλάκη, Ρώμη

Επιβεβαιωμένος αισθάνεται ο υπ. Εξωτερικών της Αυστρίας Κουρτς για την πρωτοβουλία του να κλείσει ο βαλκανικός διάδρομος. Θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν επλήγη περισσότερο από άλλες χώρες. "Η Τουρκία δεν έχει θέση στην ΕΕ".Ήρθε στον τόπο όπου πριν από ένα χρόνο χιλιάδες πρόσφυγες περνούσαν καθημερινά για να φτάσουν στη χώρα του και από εκεί βορειότερα. Σήμερα η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ έχει κλείσει με ένα συρμάτινο τείχος. Ο άνθρωπος που οργάνωσε το κλείσιμο της λεγόμενης βαλκανικής οδού, υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, Ζεμπάστιαν Κουρτς, ήρθε στη Γευγελή για να δει τη νέα κατάσταση περιτριγυρισμένος από τηλεοπτικές κάμερες, δημοσιογράφους και μεθοριοφύλακες. «Η ροή από τη Μεσόγειο συνεχίζεται» Αν και για τη στάση του επικρίθηκε τότε από τη γερμανική κυβέρνηση, σήμερα ο επικεφαλής της αυστριακής διπλωματίας αισθάνεται επιβεβαιωμένος και ζητά τη λήψη ακόμη πιο αυστηρών μέτρων και για άλλους δρόμους προσφυγικών ροών, όπως μέσω της Μεσογείου. Μιλώντας στη γερμανική εφημερίδα Die Welt εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι τους τελευταίους 4 μήνες ήρθαν τόσοι, όσοι πριν ένα χρόνο σε μια ημέρα. «Αλλά η πολιτική της διέλευσης προσφύγων συνεχίζεται μέσω της Μεσογείου προς την Ιταλία, όπου το 2016 αυξήθηκε κατά 20% ο αριθμός των προσφύγων σε σχέση με το 2015». Για τη συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία ο Κουρτς είναι της άποψης ότι λειτουργεί μερικώς γιατί «δεν λειτουργεί η διαδικασία επανεισδοχής των προσφύγων από την Ελλάδα στην Τουρκία, κάτι όμως που δεν είναι δραματικό δεδομένου ότι λόγω του ότι η βαλκανική οδός παραμένει κλειστή, δεν έρχονται πρόσφυγες προς την Ελλάδα». Ο γερμανός δημοσιογράφος θίγει το πρόβλημα των προσφύγων που κάτω από άθλιες συνθήκες διαμονής περιμένουν στην Ελλάδα και την Ιταλία την επαναπροώθησή τους σε άλλες χώρες της ΕΕ, όπως έχει συμφωνηθεί στην ΕΕ. «Είναι άδικο για χώρες όπως η Αυστρία, οι οποίες σε σχέση με την αναλογία πληθυσμού έχουν δεχθεί περισσότερους πρόσφυγες από ότι η Ελλάδα και η Ιταλία, να πάρουν ξαφνικά κι άλλους», παρατηρεί ο Ζεμπάστιαν Κουρτς. «Η Ιταλία και η Ελλάδα δεν υπήρξαν ποτέ χώρες που επλήγησαν περισσότερο από το προσφυγικό κύμα». Στην ερώτηση τι θα πρέπει να γίνουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα, ο Κουρτς έχει έτοιμη την απάντηση: «Να γυρίσουν πίσω, στην Τουρκία, στις χώρες από όπου ήρθαν ή σε ασφαλή κέντρα ασύλου εκτός ΕΕ» κάνοντας αναφορά στο Λίβανο, την Τυνησία ή ακόμη και τη Γεωργία . «Η Τουρκία δεν έχει θέση στην Ευρώπη» Ο αυστριακός υπουργός Εξωτερικών στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα για το πώς θεωρεί ότι πρέπει να είναι η πολιτική της ΕΕ στο προσφυγικό επικαλούμενος το αυστραλιανό πρότυπο. «Όποιος ξεκινά από τη χώρα του και θέλει να περάσει τα σύνορα παράνομα, θα ανακόπτεται στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και θα επιστρέφει είτε οικειοθελώς, είτε αναγκαστικά σε τρίτες χώρες ή στη χώρα από όπου ήρθε. Μόνο έτσι θα ανακοπεί η μαζική παράνομη μετανάστευση. Διότι η πλειοψηφία τους δεν αναζητεί μόνο ασφάλεια στην Λαμπεντούζα ή τη Λέσβο, αλλά και μια καλύτερη ζωή στην Αυστρία, τη Γερμανία ή τη Σουηδία, ανθρώπινα κατανοητό, αλλά ανέφικτο στην πράξη». Για τις σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία, ο Ζεμπάστιαν Κουρτς είναι προσεκτικός. Υποστηρίζει ότι υπό τις νυν συνθήκες λήψεις αποφάσεων στην ΕΕ και τις οικονομικές επιβαρύνσεις των οικονομικά ισχυρώς χωρών εμφανίζεται προβληματικό το ενδεχόμενο ένταξης χώρας με ένα τέτοιο μεγέθος και σημειώνει ότι τελευταία η χώρα έχει απομακρυνθεί από τις ευρωπαϊκές αξίες με τις μαζικές συλλήψεις πολιτικών και δημοσιογράφων. «Πρόκειται για μια αρνητική εξέλιξη που δεν προσφέρει τις προϋποθέσεις για τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Είναι η απαραίτητη αντίδραση για όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία. Όλα τα άλλα θα έδιναν ένα λάθος μήνυμα». Επιδιώκει η Αυστρία κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας; τον ρωτά ο δημοσιογράφος της Welt. «Δεν χρειαζόμαστε ούτε ωραιοποίηση της κατάστασης, αλλά ούτε υπερβολές στις αντιδράσεις μας», απαντά. «Πρέπει να γίνει σαφές ότι μια τέτοια Τουρκία δεν έχει θέση στην ΕΕ». Ο Κουρτς ζητά να μειωθεί το ανώτατο όριο όσων ζητούν άσυλο στη χώρα του, που βρίσκεται σήμερα στου 37.500. «Αυτό το ανώτατο όριο αποφασίστηκε τη χρονιά της κρίσης, το 2015, όταν ήρθαν στις Αυστρία 90.000 άνθρωποι. Πρέπει να πούμε καθαρά ότι δεν μπορούμε να δεχόμαστε ανθρώπους χωρίς όριο, αλλά αυτο έχει νόημα μόνο όταν το ανώτατο όριο δεν είναι τόσο υψηλό». Ειρήνη Αναστασοπούλου

Το κόμμα του ακροδεξιού Γκερτ Βίλντερς ενδέχεται να βγει πρώτο σε έδρες στις προσεχείς ολλανδικές εκλογές. Η γενέτειρά του, το επαρχιακό Λίμπουργκ είναι μια πολυπολιτισμική πόλη. Ποιοι τελικά είναι οι υποστηρικτές του;Στην επαρχιακή πόλη Λίμπουργκ της Ολλανδίας όλοι γνωρίζουν από παιδί τον Γκερτ Βίλντερς, τον ηγέτη του ακροδεξιού, ισλαμοφοβικού «Κόμματος για την Ελευθερία». Γνωστοί από παλιά θυμούνται ακόμη ότι ο μικρός Γκερτ είχε πέσει πολλές φορές θύμα ρατσιστικών σχολίων επειδή η μητέρα του καταγόταν από την Ινδονησία. Σήμερα ο ίδιος τάσσεται παραδόξως κατά των ξένων. Στη γενέτειρά του, παρά τα όσα θα πίστευε κανείς, οι υποστηρικτές του αποτελούν εξαίρεση. Ο Ματέους, παιδικός φίλος του, είναι ένας από αυτούς. «Να ξανακλείσουμε τα σύνορά μας ώστε να μην έρθουν άλλοι ξένοι. Ούτως ή άλλως εδώ έρχονται οικονομικοί μετανάστες», λέει ο ίδιος εκφράζοντας τη στήριξή του στο κόμμα του Βίλντερς. Στο Λίμπουργκ οι λευκοί Ολλανδοί σπανίζουν. Στους δρόμους βλέπει κανείς κυρίως άνδρες αφρικανικής ή ασιατικής καταγωγής και γυναίκες με μαντίλες. Ο Ματέους κατηγορεί ιδίως τους Μαροκινούς για επιθέσεις σε ηλικιωμένους και δε διστάζει να παραδεχθεί ότι πιστεύει την προπαγάνδα του ισλαμοφοβικού κόμματος. Μάλιστα λέει ευθαρσώς ότι θα ένιωθε πιο ασφαλής αν τα σύνορα με τη Γερμανία και το Βέλγιο ήταν κλειστά. Είναι επίσης κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία θεωρεί υπεύθυνη για την κρίση και την ανεργία στην Ολλανδία, ενώ θεωρεί επίσης ότι η επιστροφή στο ολλανδικό φιορίνι θα ήταν η καλύτερη λύση για τη χώρα. «Όχι άλλα χρήματα για την Ελλάδα» Απόψεις σαν αυτές του Ματέους δεν ακούγονται συχνά στην περιοχή του Λίμπουργκ. Οι ξένοι υπήκοοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία. Ωστόσο το «Κόμμα για την Ελευθερία » έχει εδώ ως εκπρόσωπο έναν από τους πιο κοντινούς ανθρώπους του Βίλντερς, τον οποίο πολλοί θεωρούν πιστό αντίγραφό του. Ο Ρόμπερτ Χάουσμαν έχει ήδη εκλεγεί στο τοπικό κοινοβούλιο του Λίμπουργκ και έχει μεγάλες πιθανότητες στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου να κερδίσει μια κοινοβουλευτική έδρα στο ολλανδικό κοινοβούλιο της Χάγης. «Θέλουμε την κυριαρχία μας πίσω» είναι το μότο του, όπως και το «Όχι άλλα χρήματα για την Ελλάδα». Είναι προφανώς κατά των μεταναστών και τάσσεται υπέρ πιο αυστηρών κανόνων παροχής ασύλου. Επίσης δεν θεωρεί πρόβλημα την έξοδο της Ολλανδίας από την ευρωζώνη. Το αντίθετο. Θεωρεί πιο συμφέρουσες μελλοντικά τις διμερείς συμφωνίες με τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Βέλγιο. Τέλος διατυμπανίζει με κάθε ευκαιρία την ισλαμοφοβία του. «Το Ισλάμ είναι μια ιδεολογία της κυριαρχίας, θέλει να κατακτήσει τον κόσμο», λέει χαρακτηριστικά. «Πρέπει να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη» «Πολλοί Ολλανδοί νιώθουν πληγωμένοι και απογοητευμένοι» ανέφερε από την άλλη πλευρά στην DW ο Μάρτιν φαν Χέλβερτ, υποψήφιος στο Λίμπουργκ με τους Χριστιανοδημοκράτες, οι οποίοι αυτή τη στιγμή σύμφωνα με δημοσκοπήσεις βρίσκονται γύρω στο 14%. Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η απογοήτευση των Ολλανδών οφείλεται κυρίως στη διάψευση των προσδοκιών για φορολογικές ελαφρύνσεις, εργασιακές ευκαιρίες, καλύτερη ασφάλιση. Όλες οι υποσχέσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων αποδείχθηκαν κενό γράμμα. Ο τοπικός υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών κάνει τα πάντα για να κερδίσει πίσω τους χαμένους ψηφοφόρους του κόμματός του. «Στο γραφείο μου δέχομαι πολίτες για να τους βοηθήσω, για να προσπαθήσω να βρω λύση στα προβλήματά τους», λέει χαρακτηριστικά. Δεν παραλείπει μάλιστα να τονίσει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα κατώτερα και μεσαία στρώματα στην Ολλανδία είναι μεγάλα, παρά το γεγονός ότι φαινομενικά η ανάπτυξη της χώρας αγγίζει το 2%. Για τον φαν Χέλβερτ οι χαμένοι της ολλανδικής οικονομικής ανάπτυξης είναι πολύ περισσότεροι από τους κερδισμένους, όπως και στις ΗΠΑ. Ο νυν πρωθυπουργός της χώρας Μαρκ Ρούτε προσπαθεί να μεταδώσει ένα κλίμα αισιοδοξίας. Υποστηρίζει ότι όσοι δουλεύουν σκληρά θα μπορέσουν αργά ή γρήγορα να τα πάνε καλά στη ζωή τους. «Αλλά αυτό δεν ισχύει», επισημαίνει ο φαν Χέλβερτ. Για τον ίδιο το μεγαλύτερο πρόβλημα των παραδοσιακών ολλανδικών κομμάτων είναι τελικά η κρίση αξιοπιστίας. Αυτή δίνει τροφή στις ακροδεξιές ιδεοληψίες. Oι απογοητευμένοι ψηφοφόροι των κομμάτων του ολλανδικού κατεστημένου είναι τελικά σήμερα οι ίδιοι που ενδέχεται να στηρίξουν με την ψήφο τους το κόμμα του Βίλντερς. Μπάρμπαρα Βέζελ / Δήμητρα Κυρανούδη

Οι ΗΠΑ είναι μια από τις σημαντικότερες αγορές για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Η πολιτική του απομονωτισμού που έχει προαναγγείλει ο νέος αμερικανός πρόεδρος προκαλεί ανησυχία στους κατασκευαστές.Κατά πόσον όμως είναι όντως εύλογες οι ανησυχίες αυτές; Τι σημαίνουν οι διαφαινόμενες τάσεις προστατευτισμού για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της γερμανικής οικονομίας; Όπως είπε προς τη Deutsche Welle ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Αυτοκινητοβιομηχανιών (VDA), Ματίας Βίσμαν: «Όποιος προσπαθεί να προστατευθεί από τον ανταγωνισμό χτίζοντας τεχνητά εμπόδια, ενδεχομένως να έχει ένα βραχυπρόθεσμο όφελος, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα όμως αποδυναμώνεται η ανταγωνιστικότητα της δικής του οικονομίας διότι δεν νοιώθει πλέον τον φρέσκο αέρα του ανταγωνισμού. Πιστεύω ότι σε βάθος χρόνου ο προστατευτισμός δεν είναι μια έξυπνη στρατηγική, ούτε για τις ΗΠΑ». «Πόσα Chevrolet βλέπετε στη Γερμανία»; Πού ακριβώς έγκειται το πρόβλημα; Ο νέος αμερικανός πρόεδρος Τραμπ διαμαρτύρεται για το γεγονός ότι ενώ στις ΗΠΑ υπάρχει υπερπληθώρα γερμανικών αυτοκινήτων, στην ίδια τη Γερμανία κυκλοφορούν ελάχιστα αμερικανικά: «Πόσα Chevrolet βλέπετε στη Γερμανία; Ίσως κανένα; Εντάξει, σίγουρα όχι πολλά. Δεν βλέπετε κανένα. Πρόκειται για μονόδρομο. Εμείς όμως θέλουμε δρόμο διπλής κατεύθυνσης. Να είναι δίκαιο». Οι αριθμοί ωστόσο μιλούν όπως πάντα τη δική τους «αμείλικτη» γλώσσα: το 2016 οι Volkswagen, BMW και Daimler πέτυχαν στις ΗΠΑ μερίδιο αγοράς μόλις 7,6%. Την ίδια χρονιά το μερίδιο των αμερικανικών General Motors και Ford στην Ευρώπη ανήλθε στο 13,5%. Συνεπώς οι Αμερικανοί δραστηριοποιούνται πιο ενεργά στην Ευρώπη απ' ό,τι οι Γερμανοί στις ΗΠΑ. «Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να βλέπουμε την Αμερική μόνον ως εξαγωγική αγορά, αντιθέτως έχουμε και εκεί μεγάλη παραγωγή», εξηγεί στη DW ο Ματίας Βίσμαν. «Προσφέρουμε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, είμαστε κομμάτι της αμερικανικής βιομηχανικής βάσης (…)». Πού παράγουν εντέλει οι Γερμανοί; Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία απασχολεί στις ΗΠΑ 110.000 υπαλλήλους, οι 77.000 εξ αυτών εργάζονται σε προμηθευτές. Εάν προσθέσει κανείς τους εμπόρους και τα συνεργεία που συνεργάζονται με τις γερμανικές εταιρίες, τότε ο συνολικός αριθμός των θέσεων εργασίας ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες. Την τελευταία χρονιά οι Γερμανοί παρήγαγαν στις ΗΠΑ 850.000 οχήματα. Εξ αυτών το 41% πουλήθηκε στις ΗΠΑ, το 25% εξήχθη στην Ευρώπη ενώ ένα ακόμη 25% σε ασιατικές χώρες. «Πριν από 20 χρόνια κατασκευάζαμε περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα στη Γερμανία και ένα στον υπόλοιπο κόσμο. Πέρσι, το 2016 κατασκευάσαμε 5,7 εκατομμύρια αυτοκίνητα στη Γερμανία αλλά 10 εκατομμύρια εκτός. Αυτό ωφέλησε και την παραγωγή στις ΗΠΑ», λέει ο κ. Βίσμαν. Όσον αφορά τις απειλές Τραμπ για την επιβολή δασμών ύψους 35% σε αυτοκίνητα που εισάγονται και δεν κατασκευάζονται στις ΗΠΑ, ο Ματίας Βίσμαν εμφανίζεται καθησυχαστικός, συνιστώντας ψυχραιμία. «Επιβάλλεται ηρεμία και να μην ποντάρει κανείς στην αντιπαράθεση. Η καλύτερη λύση είναι πάντα τα επιχειρήματα», και αυτά, όπως εκτιμά, θα βρουν ευήκοα ώτα και στην Ουάσιγκτον. Γιοάχιμ Έγκερς / Κώστας Συμεωνίδης

Νέα δημοσκόπηση για την Bild δείχνει ότι αθροιστικά το ποσοστό Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς ξεπερνά με 48% το ποσοστό συντηρητικών και Φιλελευθέρων κατά 13%! Στην αντεπίθεση βγαίνουν οι συντηρητικοί.Είναι εφικτός ένας κυβερνητικός συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς; Η νέα δημοσκόπηση του ινστιτούτου Insa για λογαριασμό της εφημερίδας Bild δείχνει πως αθροιστικά τα ποσοστά των τριών κομμάτων φθάνουν το 48% έναντι 47% που συγκεντρώνει σύσσωμος ο «συντηρητικός» χώρος με Χριστιανοδημοκράτες, Χριστιανοκοινωνιστές, Φιλελεύθερους συμπεριλαμβανομένης και της Εναλλακτικής για τη Γερμανία. Είναι σαφές ότι η διαφορά των δύο πολιτικών «στρατοπέδων» κυμαίνεται στο όριο του στατιστικού λάθους του +/- 2,5%. Έχει ωστόσο συμβολικό χαρακτήρα και επιβεβαιώνει μια τάση για τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων επτά περίπου μήνες πριν τις γερμανικές εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου. Το ινστιτούτο Insa δίνει τα εξής ποσοστά στα κόμματα ξεχωριστά: Σοσιαλδημοκράτες (31%), Χριστιανική Ένωση (30%), Εναλλακτική για τη Γερμανία (12%), Η Αριστερά (10%), Πράσινοι (7%), Φιλελεύθεροι (5%). Κριτική στον Σουλτς για τα «ευρωομόλογα» Παρά την πρωτιά των Σοσιαλδημοκρατών σε αρκετές δημοσκοπήσεις, ανώτατα στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών υπόσχονται ότι δεν θα επιτεθούν σε προσωπικό επίπεδο κατά του υποψήφιου των Σοσιαλδημοκρατών Μάρτιν Σουλτς. Καθιστούν ωστόσο σαφές ότι η σύγκριση με τον Ντόναλτ Τραμπ είναι θεμιτή. Σε δηλώσεις του χθες στο Βερολίνο ο ΓΓ του CDU Πέτερ Τάουμπερ υπερασπίστηκε μάλιστα τον Β. Σόιμπλε, που συνέκρινε τον προεκλογικό αγώνα του Μάρτιν Σουλτς και του Ντόναλτ Τραμπ: «Υπάρχουν κοινά στοιχεία με τον προεκλογικό αγώνα του Ντ. Τραμπ» δήλωσε ο κ. Τάουπερ προσθέτοντας ότι η Α. Μέρκελ, η οποία μέχρι σήμερα κρατά κλειστά τα χαρτιά της για τον Μ. Σουλτς, θα αντιπαρατεθεί το επόμενο διάστημα με τον κύριο αντίπαλό της. Παράλληλα ο ΓΓ των Χριστιανοδημοκρατών επιτέθηκε στον Μάρτιν Σουλτς για την πρότασή του για έκδοση των αποκαλούμενων ευρωομολόγων για να αντιμετωπιστεί η κρίση χρέους στην ευρωζώνη. «Ο Μ. Σουλτς επιδιώκει από κοινού με τους Πράσινους και την Αριστερά την αμοιβαιοποίηση των χρεών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και φορολογικές αυξήσεις», υπογράμμισε ο Πέτερ Τάουμπερ. Σε παρόμοιο κλίμα είναι και οι δηλώσεις του ΓΓ των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας Αντρέας Σόιερ: «Ο Μ. Σουλτς, ο οπαδός των χρεών, θα πρέπει να αναρωτηθεί πόσο δίκαιο είναι ο γερμανός φορολογούμενος να κληθεί να πληρώσει τα ελληνικά χρέη». Bild, dpa / Στέφανος Γεωργακόπουλος