«Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα»
(Ἀπ. 21,5)
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι τῆς Γερμανίας!
Ὁ παλαιὸς χρόνος πέρασε. Οἱ χαρὲς καὶ οἱ λύπες του, οἱ ἐπιτυχίες καὶ τὰ λάθη του, ἔχουν πλέον καταγραφεῖ ὁριστικὰ στὶς σελίδες τοῦ βιβλίου τῆς ζωῆς μας καὶ διασώζονται στὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Καὶ τώρα, καθὼς στεκόμαστε στὸ κατώφλι τοῦ νέου χρόνου, βλέπουμε πὼς οἱ ἑπόμενες σελίδες εἶναι λευκές, σὰν τὸ ἀπάτητο χιόνι.
Εἶναι δελεαστικὸ νὰ σκεφτοῦμε τὴν Πρωτοχρονιὰ ὡς μιὰ εὐκαιρία γιὰ ὑποσχέσεις, ἀποφάσεις καὶ λίστες μὲ πράγματα ποὺ ἐλπίζουμε νὰ γεμίσουν ἀκριβῶς αὐτὲς τὶς ἑπόμενες σελίδες τοῦ βιβλίου τῆς ζωῆς μας στὴ νέα χρονιά. Ἀλλὰ πρὶν βιαστοῦμε νὰ γεμίσουμε τὴν εἰρηνικὴ σιωπὴ τῆς σημερινῆς ἡμέρας μὲ τὰ δικά μας σχέδια, ἂς ἀφουγκραστοῦμε τί μᾶς λέει ὁ Θεὸς μέσα στὴν ἡσυχία. Καταγράφω καὶ σᾶς μεταφέρω μὲ πατρικὴ ἀγάπη τρία πράγματα.
Τὸ πρῶτο εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς δὲν παύει νὰ δημιουργεῖ. Ἡ ἴδια φωνή, ποὺ εἶπε «νὰ γίνει φῶς», μιλᾶ καὶ σήμερα: «Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα» – «Νά, τὰ κάνω ὅλα καινούργια»! Ὄχι μερικὰ πράγματα. Ὄχι μόνο τὰ εὔκολα πράγματα. Τὰ πάντα! Τὴν κουρασμένη καρδιά. Τὴ ραγισμένη σχέση. Τὸ ὄνειρο ποὺ ἀναβλήθηκε. Τὸ σχέδιο ποὺ ματαιώθηκε. Τὴν πίστη ποὺ τρεμοπαίζει σὰν φλόγα στὸν ἄνεμο. Στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, ὅλα ἀποκτοῦν νόημα, ἀνακαινίζονται καὶ σώζονται.
Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι τὸ καινούργιο δὲν σημαίνει σβήσιμο τοῦ παλαιοῦ. Ὁ χρόνος ποὺ ἀφήσαμε πίσω μας ἔχει σημασία. Κάθε βῆμα, ἀκόμα καὶ τὸ στραβοπάτημα, μᾶς ἔφερε στὸ σημεῖο ποὺ βρισκόμαστε. Ὁ Θεὸς δὲν ἀπορρίπτει τὸ παρελθόν· τὸ μεταμορφώνει, καὶ τὸ λυτρώνει. Ἐκεῖνος ποὺ ζήτησε νὰ μαζευτοῦν τὰ περισσεύματα μετὰ τὸν χορτασμὸ τῶν πεντακισχιλίων, ἐξακολουθεῖ νὰ μαζεύει ἀκόμα καὶ τὰ θραύσματα τῆς ζωῆς μας, ὥστε τίποτε νὰ μὴ χαθεῖ ἀλύτρωτο ἢ ἀσυγχώρητο.
Καὶ τὸ τρίτο εἶναι ὅτι τὸ ἔργο τῆς ἀνανέωσης ἀρχίζει ἁπαλὰ καὶ ἀθόρυβα. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μοιάζει μὲ κόκκο σινάπεως, μικρὸ στὴν ὄψη, ποὺ κρύβει ὅμως σπουδαία δύναμη. Ἡ νέα δημιουργία τοῦ Θεοῦ δὲν ξεκινᾶ, λοιπόν, μὲ ἠχηρὲς ἀντίστροφες μετρήσεις ἢ μέσα στὸν θόρυβο ἐντυπωσιακῶν πυροτεχνημάτων, ἀλλὰ στὴν εἰρηνικὴ ἐκείνη τόλμη κάθε φορὰ ποὺ συγχωροῦμε, ποὺ στεκόμαστε ἀλληλέγγυοι ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, ποὺ στὰ φαινομενικὰ ἀδιέξοδα βλέπουμε καὶ βάζουμε μιὰ νέα ἀρχή. Μία μόνο προσευχὴ ψιθυρισμένη μὲ πίστη μπορεῖ νὰ μεταμορφώσει ὁλόκληρο τὸ τοπίο τῆς ζωῆς μας.
Ἔτσι, καθὼς θὰ προχωροῦμε μέσα στὸ νέο ἔτος, ἂς μὴν εἴμαστε σαστισμένοι ἢ φοβισμένοι. Ἂς ἐμπιστευτοῦμε βαθιὰ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἂς ἐμπιστευτοῦμε τὴν ἀνεξάλειπτη σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ λάβαμε καὶ τὶς δυνατότητες ποὺ αὐτὴ σημαίνει γιὰ μᾶς – μιὰ σειρὰ ἀπὸ καταπληκτικὰ χαρίσματα, ποὺ μποροῦμε νὰ ἐνεργοποιήσουμε, ἀφήνοντας τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ νὰ φωτίζει τὸν κόσμο μέσα μας καὶ γύρω μας.
Ἂς πορευτοῦμε, λοιπόν, στὸ 2026 ὄχι μὲ ἄγχος, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη ὅτι ὁ Κύριος τὰ κάνει ὅλα καινούρια καὶ ὅλα ὄμορφα!
Σ᾽ αὐτὸ τὸ πνεῦμα: εὐλογημένο τὸ νέο ἔτος!
Βόννη, 1 Ἰανουαρίου 2026
Ὁ Μητροπολίτης σας
+ ὁ Γερμανίας Αὐγουστῖνος
