Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Καυστική ανάλυση για τις εξελίξεις στο πρόβλημα της Ελλάδας και για τους χειρισμούς της ελληνικής Κυβέρνησης, αποτελεί το νέο άρθρο του γνωστού Αμερικανού δημοσιογράφου Ούγκο Ντίξον.
«Η Ελλάδα φαίνεται να στερείται μια στρατηγική απεμπλοκής από την οικτρή κατάσταση, στην οποία βρίσκεται», αναφέρει εισαγωγικά και από αυτή την πρώτη πρόταση του άρθρου του, ο Ούγκο Ντίξον βάλλει ευθέως κατά της ελληνικής Κυβέρνησης.
Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, που δημοσιεύει η εφημερίδα “New York Times”, «η ελληνική Κυβέρνηση και ο επικεφαλής της Αλέξης Τσίπρας, δεν διαθέτουν αξιόπιστο σχέδιο για την επίτευξη συμφωνίας με τους πιστωτές τους και δεν φαίνεται να έχουν προμελετημένο, εναλλακτικό σχέδιο, για το πώς θα οδηγηθούν σε χρεωκοπία. Μπορεί οι ελληνικές χρηματοπιστωτικές αγορές να έχουν τις τελευταίες εβδομάδες “τα ‘πάνω τους”, κυρίως, λόγω του παραγκωνισμού του Γιάννη Βαρουφάκη, αλλά η νέα σύνθεση της διαπραγματευτικής ομάδας, αν και έχει οδηγήσει σε πιο παραγωγικές συνομιλίες, δεν οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα στο Eurogroup, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει “ένα βουνό, που πρέπει να ανέβει η Ελλάδα”».
“Η ταμειακή θέση της Αθήνας είναι απελπιστική. Θα πρέπει να δώσει 750 εκατομμύρια ευρώ στο ΔΝΤ και 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ τον Ιούνιο”
Κατά τον Ντίξον, ο Αλέξης Τσίπρας υπέθεσε λανθασμένα, ότι θα καταφέρει να πάρει χρήματα από τους πιστωτές της χώρας του και να ανακουφίσει την Ελλάδα από τα χρέη, χωρίς να προβεί σε σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Επίσης, η Κυβέρνησή του δεν υπολόγισε και τον οικονομικό παράγοντα και το πόσο άσχημα θα πληγεί η Οικονομία της Ελλάδας, λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας και της κρίσης ρευστότητας. Αναφέρει, δε, πως ήδη η πρόβλεψη για αύξηση από μεριάς της Κομισιόν «κουτσουρεύτηκε» από το 2,5% στο 0,5%, αλλά και αυτή η πρόβλεψη μπορεί να είναι πολύ αισιόδοξη.
«Η επιδείνωση της Oικονομίας σημαίνει, ότι η Αθήνα δύσκολα θα καταφέρει να ισοσκελίσει τους λογαριασμούς της. Ακόμη και εάν οι πιστωτές της μειώσουν τους στόχους του προϋπολογισμού για το τρέχον έτος, η ελληνική Κυβέρνηση θα πρέπει να εισαγάγει περισσότερα μέτρα λιτότητας και αυτά θα βλάψουν ακόμη περισσότερο την οικονομία. Η ταμειακή θέση της Αθήνας είναι απελπιστική. Θα πρέπει να δώσει 750 εκατομμύρια ευρώ στο ΔΝΤ και 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ τον Ιούνιο. Ο Τσίπρας ελπίζει, πως θα καταφέρει να πείσει την Ευρωζώνη να τον δανείσουν κάποια μετρητά κατά τις προσεχείς εβδομάδες για να εξορκίσει την πτώχευση. Αλλά αυτό θα γίνει, μόνον αν διασχίσει τις κόκκινες γραμμές σε θέματα, όπως οι συντάξεις, η εργατική νομοθεσία και ο ΦΠΑ», αναφέρει ο Ντίξον.
“Υπάρχουν δύο λύσεις: Χρεωκοπία και συνάμα έξοδος από το ευρώ ή χρεωκοπία και παραμονή στο ευρώ. Η τελευταία θα είναι η λιγότερο κακή επιλογή”
Και συνεχίζει, τονίζοντας: «Ακόμη και αν η Αθήνα επιβιώσει από την άμεση κρίση χρέους, θα δυσκολευτεί να εξασφαλίσει μια μακροπρόθεσμη συμφωνία».
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, λαμβάνοντας υπόψη την επιδείνωση της οικονομίας στην Ελλάδα, το επόμενο πακέτο διάσωσης θα απαιτήσει περισσότερα από ό, τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί – ίσως περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα είναι δύσκολο για την Ελλάδα να πείσει άλλες χώρες της Ευρωζώνης να της δώσουν αυτά τα χρήματα – αν μη τι άλλο, επειδή η καλή θέληση απέναντι στην Ελλάδα έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
«Δεδομένης μια τέτοιας ζοφερής πρόγνωσης, είναι σημαντικό να εξεταστούν οι εναλλακτικές λύσεις. Υπάρχουν δύο λύσεις: Χρεωκοπία και συνάμα έξοδος από το ευρώ ή χρεωκοπία και παραμονή στο ευρώ. Η τελευταία θα είναι η λιγότερο κακή επιλογή, αν και μακριά από το να θεωρείται καλή. Για να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά, η Κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει σε ανακεφαλαίωση των τραπεζών και να τις θέσει σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Αν δεν το κάνει, τότε η ΕΚΤ θα κόψει την ρευστότητα και οι τράπεζες θα πτωχεύσουν, ενώ η οικονομία θα συρθεί περαιτέρω στην άβυσσο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
“Αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών, θα πρέπει να ζει, με όσα έχει”
Στην συνέχεια ο αρθρογράφος επισημαίνει:«Το θέμα είναι, ότι η Ελλάδα δεν έχει μετρητά για να σώσει η ίδια τις τράπεζές της και δεν μπορεί να πάρει χρήματα από το εξωτερικό. Η μόνη λύση, λοιπόν, θα είναι να πάρει τα χρήματα των καταθετών ως εγγύηση και να μετατρέψει ένα μέρος των αποταμιεύσεων σε νέες τραπεζικές μετοχές».
Το ζοφερό σενάριο ολοκληρώνεται ως εξής: «Αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών, θα πρέπει να ζει, με όσα έχει. Η Κυβέρνηση θα χρειαστεί να μειώσει τους μισθούς και τις συντάξεις, επειδή τα φορολογικά έσοδα θα μειωθούν.
«Ορισμένοι ειδήμονες, συμπεριλαμβανομένων του Martin Wolf, των “Financial Times”, δείχνουν, ότι η Αθήνα θα πρέπει να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις, με την έκδοση IOUs. Αυτό θα ήταν μια κακή ιδέα, διότι, ανεξάρτητα από το τι λέει η Κυβέρνηση, οι Έλληνες θα δουν αυτά τα IOUs ως πρόδρομο της νέας δραχμής και θα τα απορρίψουν σε μεγάλο βαθμό.
Τα φορολογικά έσοδα θα κατρακυλούν – εν μέρει, επειδή η οικονομία θα συρρικνώνεται και εν μέρει, διότι οι πολίτες θα είναι απρόθυμοι να πληρώσουν φόρους σε ευρώ, αν θα θεωρήσουν ότι η δραχμή θα “περιμένει στην γωνία”. Έτσι, η Κυβέρνηση θα πρέπει να εκδώσει ακόμη περισσότερο IOUs, κάτι που θα οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο, στον οποίο η εγκατάλειψη του ευρώ θα μπορούσε να γίνει ως μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
“Η ελληνική Κυβέρνηση δεν θα μπορεί να ασκήσει υπεύθυνη οικονομική πολιτική. Πιθανόν να εκτυπώσει χρήματα, τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο πληθωρισμού και υποτίμησης”
Πέραν από το γεγονός, ότι οι Έλληνες δεν θέλουν να εγκαταλείψουν το ενιαίο νόμισμα, η μετάβαση στην δραχμή θα ήταν εφιαλτική. Ακόμη και αν το νόμισμα εισαχθεί εκ νέου, θα υπάρχει μικρή πιθανότητα να τρέξει η ελληνική Κυβέρνηση μια υπεύθυνη οικονομική πολιτική. Θα ήταν πιθανόν να εκτυπώσει χρήματα, τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο πληθωρισμού και υποτίμησης».
Και ο Ούγκο Ντίξον καταλήγει στο άρθρο του με την εξής εκτίμηση: «Δεδομένου, ότι ακόμη και το καλύτερο σχέδιο Β είναι δύσκολο, ο κ Τσίπρας θα προσπαθήσει να βρει μια ρεαλιστική στρατηγική, για το πως πρόκειται να έρθει σε συμφωνία με τους πιστωτές του. Και θα το κάνει γρήγορα».
