-Ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, και το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του “Το όνομα του Ρόδου”.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Πέθανε στα 84 χρόνια του, στο Μιλάνο της Ιταλίας, ο διάσημος Ιταλός πανεπιστημιακός και λογοτέχνης, Ουμπέρτο Έκο.
Ο Ουμπέρτο Έκο γεννήθηκε στην Αλεσάντρια του Πιεμόντε στις 5 Ιανουαρίου του 1932. Φημολογείται, ότι το επώνυμο Έκο είναι το αρκτικόλεξο των λέξεων Ex Caelis Oblatus, που σημαίνει «θεϊκό δώρο».
Ακολούθησε σπουδές μεσαιωνικής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας και έκανε το διδακτορικό του στην φιλοσοφία το 1954, ολοκληρώνοντας τη διατριβή του για τον Θωμά Ακινάτη. Από το 1988 ήταν Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο του Σαν Μαρίνο. Το 1965 εξελέγη καθηγητής Οπτικών Επικοινωνιών στην Φλωρεντία και το 1966 καθηγητής της Σημειολογίας στο Μιλάνο.
Άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματα του στην δεκαετία του ’70, κάνοντας την αρχή με “Το όνομα του Ρόδου”, που τιμήθηκε με το βραβείο “Strega”το 1981 και το “Medicis Etranger”, το 1982
Το 1971 το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε την θέση του τακτικού καθηγητή της Σημειολογίας και το 1974 ο Έκο οργάνωσε τον Διεθνή Σύνδεσμο Μελετών. Επίσης, υπήρξε διευθυντής του περιοδικού “VS”.
Στην διάρκεια της δεκαετίας του 70, ο παντρεμένος με Γερμανίδα, επιστήμονας και λογοτέχνης άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματα του, κάνοντας την αρχή με “Το όνομα του Ρόδου”, που τιμήθηκε με το βραβείο “Strega”το 1981 και το “Medicis Etranger”, το 1982, ενώ πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Γνώριζε άπταιστα πέντε γλώσσες, μεταξύ των οποίων αρχαία ελληνικά και λατινικά, που χρησιμοποίησε πολύ συχνά στα βιβλία του, επιστημονικά και λογοτεχνικά.
Μετά “Το όνομα του Ρόδου”, ο Έκο, που τον εξέφραζε περισσότερο η αριστερή πολιτική ιδεολογία, δημοσίευσε μεταξύ άλλων “Το εκκρεμές του Φουκώ”(1988), “Το νησί της προηγούμενης μέρας” (1994), και την “Μυστηριώδη φλόγα της βασίλισσας Λοάνα” (2004). Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, “Φύλλο μηδέν” (2014), η πλοκή εκτυλίσσεται στον κόσμο του ιταλικού Τύπου την δεκαετία του 1990.
“Το όνομά του Ουμπέρτο Έκο παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του “Το όνομα του Ρόδου””
Έγραψε παράλληλα δεκάδες δοκίμια, επιδεικνύοντας συχνά μια τάση εκλεκτικισμού, για την μεσαιωνική αισθητική, την ποιητική του Τζέημς Τζόϊς, τον Τζέημς Μποντ, την ιστορία της ομορφιάς αλλά και της ασχήμιας κ.α.
«Ο Ουμπέρτο Έκο, ένας από τους πιο διασημότερους διανοούμενους της Ιταλίας, είναι νεκρός», ήταν ο τίτλος στον ιστότοπο της εφημερίδας “Corriere della Sera”, που τονίζει,ότι
«ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, αλλά το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του “Το όνομα του Ρόδου”».
