Μιλάει στην Αντιγόνη Πόμμερ και στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο συγγραφέας Χρήστος Αραμπατζής
1. Χρήστο, ζεις σε ένα χωριό, την Πλάτη Έβρου. Πώς είναι για έναν νέο άνθρωπο να ζει σε μια τόσο μικρή επαρχιακή πόλη;
Να ξεκινήσω από τα πρακτικά. Πρώτον, τα παράθυρα του σπιτιού μου δεν έχουν κάγκελα. Και δεύτερον, έχω πρόσβαση στο ίντερντε(γέλια!). Αυτά μου δίνουν τη δυνατότητα να έχω πρόσβαση οπουδήποτε. Από τότε που θυμάμαι τη δασκάλα να μας δείχνει το μέρος του χάρτη στο οποίο βρισκόμασταν, πάντα είχα την αίσθηση ότι από εδώ ψηλά, μπορούσα να παρακολουθώ όλη τη χώρα χωρίς κανείς να με πάρει είδηση. Ένιωθα ότι είχα την καλύτερη θέα από δω πάνω. Ότι είμαι, το οφείλω στον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Σημασία ωστόσο δεν έχει που ζεις, αλλά πως θέλεις να ζήσεις. Τα τελευταία τρία χρόνια, μένω μεγάλα διαστήματα στη Βιέννη. Ήδη έχω επιλέξει ένα καφέ στο οποίο έχω γράψει την πλοκή πολλών ιστοριών με τις οποίες θέλω να καταπιαστώ στο μέλλον. Μια εντελώς σουρεαλιστική συνθήκη για μένα. Αυτό είναι κάτι που είχα τολμήσει να οραματιστώ από το χωριό. Σε ένα μικρό μέρος, τα σχέδια και τα όνειρα ανοίγουν…
2. Ποια είναι η κύρια ασχολία σου;
Εργάζομαι σαν ιδιωτικός υπάλληλος.
3. Η συγγραφή πώς προέκυψε στη ζωή σου;
Φαντάζομαι όπως συμβαίνει με πολλούς σύγχρονους συγγραφείς. Ξεκίνησα να διαβάζω στα 17 και αργότερα, από κάποια τάση… (προφανώς)μιμητισμού, αποφάσισα να δοκιμάσω και εγώ τις δυνάμεις μου στην πρόζα.
4. Πότε άρχισες να γράφεις;
Η πρώτη απόπειρα έγινε στα 19. Έπειτα, λίγο πριν κλείσω τα 24, έγραψα το πρώτο μου διήγημα, αργότερα ακολούθησαν και άλλες μικρές ιστορίες, μέχρι που αποφάσισα ότι ήταν καιρός να ολοκληρώσω «το κυνήγι του θαλάσσιου λεοντόκερου», μια ιστορία που είχα εμπνευστεί στα 21 μου, και που μέχρι τότε δεν αισθανόμουν έτοιμος να τη μεταφέρω στο χαρτί.
5. Τι είναι για σένα η συγγραφή;
Με μια λέξη, αισθητική.
6. Έχεις συμμετάσχει και σε συλλογικές εκδόσεις και αν ναι με ποια έργα;
Ουσιαστικά το πρώτο και μοναδικό δημοσιευμένο μου κείμενο, προέκυψε μέσα από τη σχολή της Tabula rasa, στο βιβλίο «Εννέα εγκλήματα αναζητούν δολοφόνο». Τρία χρόνια μετά, κέρδισα το τιμητικό βραβείο «Δήμητρα Καραφύλλη» στον διεθνή διαγωνισμό Ζωοφιλίας με το διήγημα «Έρως ο ανεπιθύμητος», το οποίο επίσης και τυπώθηκε με όλα τα βραβευθέντα έργα, ωστόσο το βιβλιαράκι εκείνο δεν κυκλοφόρησε με την ευρεία έννοια. Μοιράστηκε στον κόσμο που παρευρέθηκε στην εκδήλωση, μια βραδιά που ειλικρινά την κουβαλώ σαν περιουσία μέσα μου. Η ανταπόκριση του κόσμου απέναντι στην ομιλία που έδωσα εκείνο το βράδυ για τα δικαιώματα των ζώων, ξεπέρασε κατά πολύ την όποια αίσθηση ικανοποίησης μπορεί να σου δώσει ένα κείμενο μου κέρδισε απλά έναν διαγωνισμό.
7. Χρήστο, αν δεν κάνω λάθος «Το κυνήγι του θαλάσσιου Λεοντόκερου» είναι η πρώτη ατομική σου έκδοση. Πες μου δυο λόγια για την υπόθεση.
Το βιβλίο μας μεταφέρει σε μια εποχή που υπήρξε το μεταβατικό στάδιο απ’ το όποιο οι Βίκινγκ άφησαν πίσω τους καθετί παγανιστικό και αφομοιώθηκαν από το χριστιανισμό. Ο αθέατος πρωταγωνιστής του κειμένου είναι ο δανός βασιλιάς Αρθακανούτος, εμπνευστής ενός θρόνου καμωμένου εξολοκλήρου από κέρατα θαλάσσιων μονόκερων, ο οποίος και οργανώνει ένα κυνήγι με τους καλύτερους θαλασσοπόρους, προκειμένου να διασφαλίσει το υλικό για την κατασκευή του. Όλη η έκβαση του κυνηγιού περιγράφεται μέσα σε ένα Ημερολόγιο που φαίνεται να έχει διασωθεί ως τις μέρες μας, ενώ παράλληλα ο αναγνώστης καθοδηγείται αρχικά μέσω μιας εισαγωγής και αργότερα μέσω ενός επιλόγου, σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα που συνοδεύουν το μύθο του Ημερολογίου.
8. Ποια ήταν η πηγή της έμπνευσής σου;
Η ιστορία προέκυψε όταν είδα μια γκραβούρα που απεικόνιζε έναν θαλάσσιο μονόκερο, ωστόσο το υπόβαθρο που επέλεξα να τη συνοδεύσει θεωρώ ότι είναι απόρροια της αγάπης μου για την Ιστορία γενικότερα.
9. Σε ποιο είδος ανήκει το συγκεκριμένο μυθιστόρημα;
Εγώ το χαρακτηρίζω ψευδό-ιστορικό. Ένα κείμενο που χρησιμοποιεί ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα ώστε να αποκτήσει αληθινή υπόσταση στα μάτια του αναγνώστη. Ένας εκπρόσωπος κάποιου εκδοτικού οίκου, μου είπε κάποτε ότι η όλη δουλειά μου του θυμίζει εναλλακτική έρευνα. Ίσως να ‘ναι και έτσι. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο ωστόσο, θεωρώ ότι μπορεί να κατηγοριοποιηθεί με ευκολία στη φανταστική λογοτεχνία.
10. Υπηρετείς αποκλειστικά αυτό το είδος;
Ξεκάθαρα όχι. Υπάρχουν κάποιες μελλοντικές ιστορίες που σκοπεύω να ολοκληρώσω τα επόμενα χρόνια και όλες τους ανήκουν σε διαφορετικά είδη.
11. Αν έπρεπε να γράψεις κάποιο άλλο είδος ποιο θα επέλεγες και γιατί;
Εύχομαι να καταφέρω να γράψω στο μέλλον ένα κατασκοπευτικό θρίλερ. Χρόνια ολόκληρα τώρα με συναρπάζει ο συνεχιζόμενος, αθέατος, ψυχρός πόλεμος.
12. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας Έλληνας/Ελληνίδα συγγραφέας;
Ο Αντώνης Σαμαράκης, ο καλύτερος διηγηματογράφος που έχει γεννήσει αυτός ο τόπος.
13. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ξένος συγγραφέας;
Πως θα μπορούσε να είναι μόνο ένας. Ενδεικτικά θα αναφέρω πέντε: Peter Beagle, Patrick Ziskind, Michael Crichton, Charles Exbrayat, και Victor Hugo.
Προσωπικές ερωτήσεις
1. Τι ήθελες να γίνεις όταν ήσουν μικρός;
Δεν είχα καμία κλήση σε τίποτα. Ζούσα την παιδική μου ηλικία χωρίς στόχους και σχέδια. Είναι λίγο πεζό να γνωρίζεις από νωρίς τι δρόμο θα ακολουθήσεις. Δεν έχει σασπένς.
2. Με μια λέξη, ποιος είναι ο Χρήστος Αραμπατζής;
Με μια λέξη; Ανένταχτος.
3. Τι μουσική ακούς;
Κυρίως ξένη, rock, house, soundtrack ταινιών… βασικά οποιαδήποτε μελωδία καταφέρει να με αγγίξει τη δεδομένη στιγμή
4. Τι ταινίες σου αρέσουν;
Όσες είναι καλοδουλεμένες σε πλοκή, σκηνοθεσία, ερμηνείες… θα έλεγα οι περισσότερες ευρωπαϊκές, λατρεύω τον ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο, αλλά και αρκετές ταινίες του Hollywood. Παρ’ όλα αυτά λατρεύω και τα ντοκιμαντέρ. Ότι τηλεθέαση μπορεί να έχει το κανάλι της Βουλής, να ξέρετε προέρχεται από μένα μέσα από τα ντοκιμαντέρ που προβάλλει(γέλια!)
5. Περιέγραψέ μου με δύο προτάσεις μια συνηθισμένη μέρα σου.
Πρωινό ξύπνημα, δουλειά, μεσημεριανό, διάβασμα, ύπνος(αν βοηθήσει και το βιβλίο), γυμναστική, μπάνιο, διάβασμα, ύπνος. Η προσωπική ζωή είναι κάπου μέσα στα ενδιάμεσα!
6. Πιστεύεις στη φιλία;
Όσο πιστεύω και στο happy end.
7. Πιστεύεις στον έρωτα;
Στο ζώδιο είμαι Σκορπιός…
8. Πες μου κάτι ακραίο που έχεις κάνει.
Έχω πάει σε εταιρία ερωτικών ταινιών της κακιάς ώρας, όταν ζούσα στην Αθήνα και έψαχνα για δουλειά. Αν θυμάμαι καλά, οι εν λόγω ταινίες θα προβάλλονταν κάπου προς την Κίνα μεριά. Οι ιθύνοντες τουλάχιστον που είχα συναντήσει προέρχονταν από εκείνες τις χώρες.
9. Πες μου κάτι ακραίο που θα ήθελες να κάνεις.
Να κατηγορήσω έναν αθώο για ένα φόνο. Ένα συγκεκριμένο άτομο…
10. Τι σε θυμώνει;
Η έλλειψη ευγένειας. Αυτόματα μπαίνεις black list. Α ναι… και οι διαφημίσεις στο youtube.
11. Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα;
Τα ζώα για μένα είναι κάτι σαν τους αγγελιοφόρους της φύσης. Τα σέβομαι, τα φοβάμαι, τα αγαπώ.
