Γράφει ο Νίκος Λυγερός.

Όλοι όσοι ασχολούνται με την αντιμετώπιση της βαρβαρότητας κατάλαβαν ακριβώς τον συμβολισμό ακόμα και των πλοίων που έστειλαν οι ΗΠΑ στο θαλάσσιο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Για δύο ερευνητικά σκάφη, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να στείλουν τρία πολεμικά πλοία, πράγμα το οποίο από μόνο του δηλώνει την υπερστήριξή τους. Δεν πρέπει όμως να ξεχάσουμε ότι ένα από αυτά τα πλοία το USS New York (LPD-21) αποτελεί από μόνο του ένα σύμβολο κατά της βαρβαρότητας αφού φτιάχτηκε από το ατσάλι των ερειπίων των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη. Όλοι ξέρουμε πως αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα ενάντια σε αθώο πληθυσμό έχει σημαδέψει τις ΗΠΑ. Γνωρίζουμε επίσης και τον συμβολισμό των δύο συντριβανιών στο Μανχάταν που βρίσκονται ακριβώς στη θέση των πύργων και τον συμβολισμό του Freedom Tower που δημιουργήθηκε δίπλα χωρίς βέβαια να καταπατά τη μνήμη των Δίδυμων Πύργων. Αν θυμηθούμε ότι το μότο του USS New York είναι η δύναμη που σφυρηλατήθηκε από τη θυσία που δεν ξεχνούμε. Έτσι το πλοίο που βρίσκεται τώρα στη Μεσόγειο και ειδικά στην κυπριακή ΑΟΖ που ανήκει στη χώρα του Δεν ξεχνώ, έρχεται και ως απάντηση σε οποιαδήποτε πρόκληση. Είναι λοιπόν και μια συμβολική ένωση που έχει έναν αντίκτυπο για τους μαχητές του Δικαίου της Θάλασσας. Αλλά ένα ενδιαφέρον υπάρχει όταν θυμόμαστε πώς η Τουρκία εκφράστηκε και για το τρομοκρατικό χτύπημα και για την τρομοκρατία στη Συρία και στο Ιράκ και πως οι ΗΠΑ έχουν επιλέξει να συμμαχήσουν με τους Κούρδους. Έχουμε λοιπόν μια επιχείρηση που έρχεται να υποστηρίξει και μια γενικότερη στρατηγική στην όλη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου σε σχέση με τη Μέση Ανατολή. Για τις ΗΠΑ υπάρχει ένα κοινό σημείο μεταξύ των τρομοκρατικών χτυπημάτων και είναι η βαρβαρότητα. Οι κινήσεις της Τουρκίας που έχουν στόχο μια επικοινωνιακή προσέγγιση των δεδομένων έφτασαν στα όρια του επιτρεπτού. Και οι ΗΠΑ έρχονται στην περιοχή για να της εξηγήσουν τις λεπτομέρειες που υπάρχουν πάνω σε μια τεράστια σκακιέρα όπου δεν θα μπορεί να παίξει όσο και να χτυπιέται. Με αυτόν τον τρόπο, βλέπουμε επιτέλους ότι η κυπριακή ΑΟΖ λειτουργεί ως εργαλείο απελευθέρωσης και ως πλατφόρμα αντεπίθεσης του Δικαίου ενάντια στο απαράδεκτο. Έτσι ο δεσμός, αν μιλήσουμε και χρονοστρατηγικά, που έχει δημιουργηθεί μεταξύ Μανχάταν και Μεσογείου θα βάλει ακόμα περισσότερο την Τουρκία στη θέση που της αξίζει.