Apostolis Zois

Ως προπομπός της Διεθνούς Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια που θα διεξαχθεί από τις 17 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου δημοσιεύεται σήμερα έκθεση η οποία περιλαμβάνει τα σημαντικότερα θέματα που θα συζητηθούν."Post-Truth, Post-West, Post-Order?" - αυτός είναι ο γλαφυρός σχεδόν θα έλεγε κανείς τίτλος που φέρει το έγγραφο της Διεθνούς Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια και ο οποίος προαναγγέλλει το πιθανό τέλος της παλιάς παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Ήδη στον πρόλογο, που υπογράφει ο διευθυντής της Διάσκεψης, Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επισημαίνεται ότι η παγκόσμια ασφάλεια είναι πιο εύθραυστη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης, ενδεχομένως ο κόσμος να βρίσκεται ένα βήμα πριν την «Μετά-Δύση-εποχή», όπως χαρακτηριστικά την ονομάζει, δηλαδή πριν το τέλος της φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων όπου κυρίαρχο ρόλο έχει η Δύση. Οι λόγοι που οδηγούν τους συντάκτες σ' αυτό το συμπέρασμα είναι η έλλειψη ενότητας της ΕΕ, η αναδιοργάνωση των πηγών πληροφόρησης αλλά και η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως νέου προέδρου των ΗΠΑ. Το τελευταίο μάλιστα αντικατοπτρίζει μια νέα τάση που θέλει τους πολίτες να χάνουν όλο και περισσότερο την πίστη τους στο φιλελεύθερο κοινωνικό μοντέλο και τις βασικές του αξίες. Ένα άλλο μελανό σημείο που εντοπίζουν οι ειδικοί είναι η εξάπλωση των λεγόμενων Fake News, δηλαδή των ψευδών ειδήσεων που αποτελούν μεγάλη πρόκληση για τον δημόσιο διάλογο, όπως αναφέρεται. Αυτό φάνηκε στη διαμάχη Ρωσίας-Ουκρανίας αλλά και στις τελευταίες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Ο εμφύλιος της Συρίας Ωστόσο οι απειλές για την ανοιχτή κοινωνία δεν προέρχονται όλες από το εσωτερικό. Πολύ σημαντικό πρόβλημα συνιστά, σύμφωνα με την έκθεση, και ο εμφύλιος στη Συρία. Μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ενώ πολλοί παράγοντες προσπαθούν να επηρεάσουν τον πόλεμο στη Συρία και άλλες διαμάχες στην περιοχή, η Δύση αρκείται στον ρόλο του παρατηρητή. Ίσως εδώ να έχει ξεκινήσει ήδη η «Μετά-Δύση-εποχή». Όπως ήταν φυσικό η έκθεση δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον τρομοκρατικό κίνδυνο που προέρχεται, όπως επισημαίνει, κυρίως από το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος. Τα ευρωπαϊκά κράτη αντιδρούν σ' αυτή την πρόκληση με διαφορετικό τρόπο. Έτσι η Γαλλία έθεσε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ενώ η Γερμανία αρκείται στην διεξαγωγή αστυνομικών ερευνών και εφόδων. Μακροπρόθεσμα όμως η Ευρώπη θα πρέπει να συμφωνήσει σε μια ενιαία αντίδραση, αναφέρεται στο έγγραφο. Απαντήσεις στη Διάσκεψη Σε ένα κείμενο που εκτείνεται σε 90 σελίδες, η έκθεση της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια αναφέρεται στα πιο φλέγοντα ζητήματα της παγκόσμιας πολιτικής. Απαντήσεις ωστόσο δεν δίνονται στο έγγραφο, αλλά αναμένεται να δοθούν στη διάσκεψη. «Ελπίζω να τα πούμε έξω από τα δόντια και να μιλήσουμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια για τις διαφορές μας αλλά και για τα κοινά μας συμφέροντα και τις κοινές μας αξίες», τονίζει ο κ. Ίσινγκερ. Λιούις Σάντερς, Γιάν Ντάβιντ Βάλτερ / Αλεξάνδρα Κοσμά

Αισιόδοξο μήνυμα από τις Βρυξέλλες: Ανάκαμψη της οικονομίας της Ελλάδας προβλέπει η Κομισιόν. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η έγκαιρη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.Καλύτερες του αναμενομένου είναι οι επιδόσεις σε σχέση με την ανάπτυξη και τα δημοσιονομικά στην Ελλάδα το 2016, σύμφωνα με τις χειμερινές προβλέψεις που έδωσε σήμερα η Κομισιόν, η οποία προβλέπει δυναμική ανάκαμψη της οικονομίας φέτος και του χρόνου υπό την προϋπόθεση ότι θα ολοκληρωθεί έγκαιρα η δεύτερη αξιολόγηση. Οι δημοσιονομικοί στόχοι υπερκαλύφθηκαν το 2016 στην Ελλάδα με το πρωτογενές πλεόνασμα να φτάνει το 2,0% του ΑΕΠ έναντι στόχου 0,5%, δήλωσε ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβοσί. Ο Γάλλος επίτροπος θα επισκεφθεί την Τετάρτη την Αθήνα για συναντήσεις με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, προκειμένου όπως είπε να συμβάλει στις προσπάθειες επίτευξης συμφωνίας στο ζήτημα της αξιολόγησης. Για την αξιολόγηση ανέφερε ότι οι συζητήσεις θα συνεχιστούν αλλά έχουν ήδη γίνει προσπάθειες και μεταρρυθμίσεις που είχαν αποτέλεσμα, εξέφρασε την ελπίδα ότι οι δανειστές της Ελλάδας θα πράξουν αναλόγως και για ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης ενόψει του Εurogroup της επόμενης βδομάδας. Αύξηση ΑΕΠ και μείωση ανεργίας Σύμφωνα με τη χειμερινή οικονομική έκθεση της Επιτροπής, το 2016 εκτιμάται ότι έκλεισε με ανάπτυξη 0,3%, ενώ τον περασμένο Νοέμβριο προβλέπονταν ύφεση της τάξης του 0,3%. Το 2017 η Κομισιόν προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ 2,7% και το 2018 αύξηση 3,1%. Το δημόσιο έλλειμμα εκτιμάται ότι κυμάνθηκε το 2016 στο -1,1% του ΑΕΠ έναντι ελλείμματος -2,5% του ΑΕΠ που προέβλεπε το φθινόπωρο. Καλύτερες του αναμενομένου είναι και οι προβλέψεις για το χρέος το οποίο εκτιμάται ότι το 2016 κυμάνθηκε στο 179,7% του ΑΕΠ ενώ μέχρι το τέλος του 2018 προβλέπεται μια υποχώρηση του κατά περίπου 9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Η ανεργία μειώθηκε το 2016 στο 23,4%, ενώ προβλέπεται περαιτέρω μείωση στο 22,0% φέτος και στο 20,3% του ενεργού πληθυσμού το 2018. Τέλος, οι επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 4,0% το 2016, ενώ αναμένεται να αυξηθεί κατά 12,0% το 2017 και κατά 14,2% το επόμενο έτος. Η Κομισιόν αναθεωρεί προς το καλύτερο και την πρόβλεψη της για την οικονομία της Ευρωζώνης, όπου το ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα αυξηθεί 1,6% το 2017 και 1,8% το 2018. Νίκος Μπέλλος, Βρυξέλλες

Μετά το σφράγισμα του βαλκανικού προσφυγικού διαδρόμου η ΕΕ θέλει να κλείσει και τις οδούς διέλευσης μεταναστών μέσω Λευκορωσίας. Στόχος η κατασκευή κέντρων υποδοχής στην κατά πολλούς τελευταία δικτατορία της Ευρώπης.Παλιά κέντρα υποδοχής προσφύγων στη Λευκορωσία θα εκσυγχρονιστούν ενώ πρόκειται να κατασκευαστούν και νέα. Τον «οβολό» της στο έργο θα συμβάλει και ΕΕ, η οποία προτίθεται να διαθέσει 7 εκατομμύρια ευρώ έως το 2020 μέσω του προγράμματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας. Στόχος είναι η καλύτερη διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της Λευκορωσίας με την Πολωνία και τη Λιθουανία. Από πού προέρχονται όμως οι άνθρωποι που θέλουν να εισέλθουν στην ΕΕ μέσω Λευκορωσίας; Σύμφωνα την ευρωβουλευτή των Πρασίνων Μπάρμπαρα Λοχμπίλντερ, «κατάγονται κυρίως από την Τσετσενία, τη Συρία, αλλά και από την Ουκρανία». Πρόκειται επομένως για άτομα που αναζητούν προστασία από τον εμφύλιο στη Συρία και τις εμπόλεμες συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία. Είναι επίσης άνθρωποι που πλήττονται από την οικονομική κρίση στη Ρωσία και ψάχνουν εργασία στην ΕΕ, που κατάγονται, για παράδειγμα από τη Γεωργία, την Τσετσενία και το Νταγκεστάν. Σίγαση κριτικής με αντάλλαγμα την προστασία των συνόρων Τα κέντρα υποδοχής προσφύγων στη Λευκορωσία θα διαχειρίζεται το υπουργείο Εσωτερικών ή η Υπηρεσία Προστασίας των Συνόρων. Θα υπάρχουν τόσο ανοιχτά όσο και κλειστά κέντρα που θα δέχονται 30 έως 50 άτομα και στα οποία θα έχουν πρόσβαση ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Το σχέδιο αυτό είναι στη βάση του χρήσιμο, εκτιμά η Μπάρμπαρα Λοχμπίλντερ, εξηγώντας ότι μέχρι σήμερα οι μετανάστες που θεωρούνταν παράτυποι κρατούνταν συχνά σε φυλακές, χωρίς καμία δυνατότητα να αιτηθούν ασύλου και απλά απελαύνονταν. Άλλωστε η Λευκορωσία δεν έχει λειτουργικό σύστημα ασύλου, η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη, ενώ πολίτες και δημοσιογράφοι που επικρίνουν την κυβέρνηση, αλλά και οι πρόσφυγες υφίστανται καταστολή και διώξεις, τονίζει η «πράσινη» ευρωβουλευτής. Όπως επισημαίνει, «αν θέλει κάποιος να οργανώσει τέτοια πράγματα πρέπει να θεωρήσει τη Λευκορωσία ασφαλή τρίτη χώρα, όπως έγινε και με την Τουρκία, αλλά αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο να το πει κανείς». Η Κομισιόν αρνείται προς το παρόν να τοποθετηθεί σχετικά με τα κέντρα προσφύγων στη Λευκορωσία. Επικριτές από την πλευρά τους κατηγορούν την ΕΕ ότι κατασκευάζοντας τέτοια κέντρα εκεί, υποστηρίζει τις φυλακές απέλασης στην «τελευταία δικτατορία της Ευρώπης». Ο πρόεδρος Λουκασένκο κυβερνά με αυταρχικό τρόπο από το 1994 και έχει δεχθεί κατ' επανάληψη ευρωπαϊκή κριτική. Ωστόσο, όπως παρατηρεί η Μπάρμπαρα Λοχμπίλντερ, οι επικριτικοί τόνοι έχουν πέσει προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των εξωτερικών συνόρων. Κάριν Μπενς (ARD) / Άρης Καλτιριμτζής

O γερμανικός τύπος βρίθει σήμερα από εκτιμήσεις και αναλύσεις για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ελλάδα, με μερίδα των αναλυτών να διερωτάται εάν πρόκειται για την επιστροφή της ελληνικής κρίσηςΥπό τον τίτλο «Διαμάχη για τις συντάξεις» η σημερινή Süddeutsche Zeitung σημειώνει ότι «η Αθήνα δεν θέλει να δεχθεί όλες τις απαιτήσεις των δανειστών». Ωστόσο, «(…) εάν δεν επέλθει συμφωνία μέχρι τα μέσα Μαρτίου, τότε το ελληνικό ζήτημα ενδέχεται να επισκιάσει τις εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία. Γι΄ αυτό και ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις ζήτησε να επισπευστούν οι διαδικασίες» Για την «επόμενη πράξη του ελληνικού δράματος» κάνει λόγο η Berliner Zeitung, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση διαμαρτύρεται μεν για τα μέτρα στα οποία συμφώνησαν οι δανειστές, «μάλλον όμως θα ενδώσει στις απαιτήσεις τους, προχωρώντας σε περικοπή δαπανών και αύξηση φόρων. Η παραπαίουσα οικονομία όμως δέχεται έτσι άλλο ένα πλήγμα. Στην πλευρά των δανειστών γίνεται εμφανές ότι θα ήθελαν να ξεφορτωθούν το ελληνικό πρόβλημα. Η επιλογή της εξόδου από το ευρώ γίνεται όλο και πιο δημοφιλής». Οι ευθύνες του Β. Σόιμπλε Για «νέο κίνδυνο Grexit» κάνει λόγο στην ηλεκτρονική της έκδοση η Bild, παραθέτοντας μάλιστα και σχετική έρευνα, σύμφωνα με την οποία ένας στους πέντε επενδυτές υπολογίζει φέτος με την έξοδο τουλάχιστον μιας χώρας από την ευρωζώνη. Τους λόγους για τους οποίους ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε προκαλεί τη μήνη του έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί να αναλύσει σε σχόλιό της η Süddeutsche Zeitung. Αναφερόμενη στην πρόσφατη συνέντευξη του κ. Σόιμπλε στη γερμανική δημόσια τηλεόραση όπου είπε μεταξύ άλλων ότι η Ελλάδα «συντηρεί ένα επίπεδο διαβίωσης το οποίο δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει», η εφημερίδα σημειώνει: «Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η πρόταση αυτή καθαυτή. Το πρόβλημα είναι το ύφος στις δηλώσεις του, το πρόβλημα είναι η συχνότητα των παρεμβάσεών του και το πρόβλημα είναι κυρίως αυτό που δεν κάνει, τουλάχιστον όχι δημόσια: να εκφράσει λόγια αναγνώρισης και συμπόνοια. Μπορεί το ελληνικό κράτος να μην είναι ακόμη οργανωμένο όπως θα άρμοζε σε ένα ευρωπαϊκό κράτος τον 21ο αιώνα. Προβάλλοντας όμως συνεχώς όλα εκείνα με τα οποία διαφωνεί, χωρίς να επαινεί ποτέ τα όσα έκαναν οι Έλληνες, δεν πρόκειται να προκαλέσει άλλες αλλαγές, αλλά πικρία». Εάν αποτύχει το ευρώ, τότε θα έχει συμβάλει σε αυτό και ο ίδιος ο Β. Σόιμπλε, σχολιάζει η SZ: «Μιλάει λες και η Ευρώπη είναι απλώς μια τεχνική εκδήλωση. Τι είπε το Σαββατοκύριακο ο ίδιος ο Σόιμπλε όμως, αναφερόμενος στον Σουλτς; ‘Οι πολιτικοί δεν επιτρέπεται να μιλούν έτσι’». Προειδοποιήσεις Μ. Σουλτς Μίνι-δήλωση του υποψηφίου των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία Μάρτιν Σουλτς φιλοξενεί σήμερα η Welt. Με αφορμή τις νέες εικοτολογίες περί Grexit, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προειδοποιεί για τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή η συζήτηση και τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει η αναβίωσή της στην Ευρώπη. «Όποιος φλερτάρει με το Grexit διακυβεύει τη διάσπαση της Ευρώπης», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Ίσως αυτό να είναι προς το συμφέρον του Τραμπ ή της Λεπέν. Αλλά ασφαλώς όχι προς το συμφέρον της Γερμανίας και της Ευρώπης. Είναι άκρως επικίνδυνο», επισημαίνει ο Μάρτιν Σουλτς. Κώστας Συμεωνίδης

Το οικογενειακό δράμα «Η κόρη» της Μάσα Σιλίνσκι στο τμήμα «Προοπτική Γερμανικού Κινηματογράφου» της Berlinale διαδραματίζεται στη Σαντορίνη. Σε πρώτο ρόλο η Άρτεμις Χαλκίδου.Σε μια αμμουδιά της Σαντορίνης η ελληνογερμανίδα Χάνα ανακοινώνει στην πεντάχρονη κόρη της Λούκα ότι μόλις επιστρέψουν στο Βερολίνο θα χωρίσουν με τον πατέρα της Τζίμι. Και πράγματι, ο Τζίμι τον οποίο υποδύεται ο Κάρστεν Αντόνιο Μίλκε, μετακομίζει σε άλλο διαμέρισμα. Δύο χρόνια αργότερα οι τρεις τους επιστρέφουν ξανά μαζί στο νησί μόνο και μόνο επειδή βρέθηκε αγοραστής για το εξοχικό τους. Και εδώ συμβαίνει το απροσδόκητο – ο Τζίμι και η Χάνα, που υποδύεται η Άρτεμις Χαλκίδου, ξαναερωτεύονται. Η εξέλιξη αυτή δεν αρέσει καθόλου στην πλέον επτάχρονη Λούκα, που ενσαρκώνει καταπληκτικά η Χέλενα Τσένκελ. Το παιδί τύραννος Στο ενδιάμεσο διάστημα η Λούκα είχε αναπτύξει στενή σχέση με τον πατέρα της ενώ ταυτόχρονα είχε απομακρυνθεί από τη μητέρα της. Όπως εξηγεί η σκηνοθέτις της ταινίας, Μάσα Σιλίνσκι «όταν ενώνονται ξανά οι γονείς η Λούκα αισθάνεται σαν να εκδιώκεται από τον παράδεισο. Αυτό που θέλει είναι να είναι ξανά η βασίλισσα στο πλευρό του πατέρα της. Παρ' όλο που τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι ασυνήθιστες - αντιμετωπίζονται ως ταμπού. Ήθελα οπωσδήποτε να γυρίσω ταινία γύρω από αυτό το θέμα». Η συμπεριφορά της Λούκα γίνεται αφόρητη. Δεν αφήνει τους γονείς της να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι, φεύγει από το εξοχικό για ώρες και με τυραννικό τρόπο προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του πατέρα της. Το αποκορύφωμα έρχεται όταν η ξανθιά Λούκα λέει στη μελαχρινή μητέρα της ότι δεν της μοιάζει καθόλου και ότι για αυτό το λόγο δεν πιστεύει πως είναι κόρη της. Μάλιστα εκφράζει την υποψία ότι πιθανώς να έγινε κάποιο μπέρδεμα μετά τη γέννα στο νοσοκομείο. Τελικά το ζευγάρι δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τα εμπόδια που τους θέτει η κόρη του. Το παιδί που τους ενώνει θα είναι η αιτία που δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Γιατί στη Σαντορίνη; Η επιλογή της Σαντορίνης ως τόπος όπου διαδραματίζεται η ταινία δεν είναι τυχαία. Όπως εξομολογείται η σκηνοθέτις Μάσα Σιλίνσικι «όταν ήμουν παιδί ερχόμουν συχνά στην Ελλάδα και για αυτό έχω μια στενή σχέση με τη χώρα. Κυρίως στη Σαντορίνη έχω περάσει μεγάλα διαστήματα με τη μητέρα μου και με φίλους της οικογένειας. Το νησί είναι για μένα ένας μοναδικός τόπος γεμάτος μαγεία.» Αλλά και η επιλογή της Άρτεμης Χαλκίδου ήταν σχεδόν δεδομένη, λέει η Μάσα Σιλίνσικι: «Αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ είναι ότι σου δίνει την εντύπωση ότι κρύβει μέσα της ένα μεγάλο μυστικό. Και ο ρόλος της μητέρας έχει ανάγκη από αυτό το μυστικό, δηλαδή το να μη ξέρεις από που πηγάζει η δύναμη να τα αντέξει όλα αυτά.» Η 44χρονη Άρτεμις Χαλκίδου είναι κόρη Έλληνα και Ελληνοκύπριας που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία. Μετά την αποφοίτησή της από τη δραματική σχολή στο Μόναχο το 1995, γύρισε ταινίες για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και έπαιξε σε θέατρα στο Μόναχο, το Αμβούργο, την Κολωνία, τη Λειψία και το Βερολίνο όπου και ζει. Όπως θυμάται, πάντα ήθελε να γίνει ηθοποιός και ήδη από την εφηβική της ηλικία τής είχε δοθεί κατά κάποιο τρόπο η ευκαιρία να αναπτύξει το ταλέντο της: «Οι γονείς μου είχαν για πολλά χρόνια εστιατόριο σε ένα χωριό στη Γερμανία. Και εμείς τα παιδιά δουλεύαμε στο εστιατόριο που ήταν κάτι σαν σκηνή. Ο πατέρας μου είχε βάλει μια πίστα όπου εγώ και τα τρία αδέλφια μου χορεύαμε. Υπήρχε δηλαδή πάντα αυτό το σόου στο εστιατόριο.» Η Άρτεμις Χαλκίδου δεν έχει παίξει ακόμη σε ελληνική ταινία. Θα το ήθελε; Ναι, λέει, αν υπάρξει μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Το οικογενειακό δράμα «Η κόρη» της Μάσα Σιλίνσκι στο τμήμα «Προοπτική Γερμανικού Κινηματογράφου» της Berlinale διαδραματίζεται στη Σαντορίνη. Σε πρώτο ρόλο η Άρτεμις Χαλκίδου.Σε μια αμμουδιά της Σαντορίνης η ελληνογερμανίδα Χάνα ανακοινώνει στην πεντάχρονη κόρη της Λούκα ότι μόλις επιστρέψουν στο Βερολίνο θα χωρίσουν με τον πατέρα της Τζίμι. Και πράγματι, ο Τζίμι τον οποίο υποδύεται ο Κάρστεν Αντόνιο Μίλκε, μετακομίζει σε άλλο διαμέρισμα. Δύο χρόνια αργότερα οι τρεις τους επιστρέφουν ξανά μαζί στο νησί μόνο και μόνο επειδή βρέθηκε αγοραστής για το εξοχικό τους. Και εδώ συμβαίνει το απροσδόκητο – ο Τζίμι και η Χάνα, που υποδύεται η Άρτεμις Χαλκίδου, ξαναερωτεύονται. Η εξέλιξη αυτή δεν αρέσει καθόλου στην πλέον επτάχρονη Λούκα, που ενσαρκώνει καταπληκτικά η Χέλενα Τσένκελ. Το παιδί τύραννος Στο ενδιάμεσο διάστημα η Λούκα είχε αναπτύξει στενή σχέση με τον πατέρα της ενώ ταυτόχρονα είχε απομακρυνθεί από τη μητέρα της. Όπως εξηγεί η σκηνοθέτις της ταινίας, Μάσα Σιλίνσκι «όταν ενώνονται ξανά οι γονείς η Λούκα αισθάνεται σαν να εκδιώκεται από τον παράδεισο. Αυτό που θέλει είναι να είναι ξανά η βασίλισσα στο πλευρό του πατέρα της. Παρ' όλο που τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι ασυνήθιστες - αντιμετωπίζονται ως ταμπού. Ήθελα οπωσδήποτε να γυρίσω ταινία γύρω από αυτό το θέμα». Η συμπεριφορά της Λούκα γίνεται αφόρητη. Δεν αφήνει τους γονείς της να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι, φεύγει από το εξοχικό για ώρες και με τυραννικό τρόπο προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του πατέρα της. Το αποκορύφωμα έρχεται όταν η ξανθιά Λούκα λέει στη μελαχρινή μητέρα της ότι δεν της μοιάζει καθόλου και ότι για αυτό το λόγο δεν πιστεύει πως είναι κόρη της. Μάλιστα εκφράζει την υποψία ότι πιθανώς να έγινε κάποιο μπέρδεμα μετά τη γέννα στο νοσοκομείο. Τελικά το ζευγάρι δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τα εμπόδια που τους θέτει η κόρη του. Το παιδί που τους ενώνει θα είναι η αιτία που δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Γιατί στη Σαντορίνη; Η επιλογή της Σαντορίνης ως τόπος όπου διαδραματίζεται η ταινία δεν είναι τυχαία. Όπως εξομολογείται η σκηνοθέτις Μάσα Σιλίνσικι «όταν ήμουν παιδί ερχόμουν συχνά στην Ελλάδα και για αυτό έχω μια στενή σχέση με τη χώρα. Κυρίως στη Σαντορίνη έχω περάσει μεγάλα διαστήματα με τη μητέρα μου και με φίλους της οικογένειας. Το νησί είναι για μένα ένας μοναδικός τόπος γεμάτος μαγεία.» Αλλά και η επιλογή της Άρτεμης Χαλκίδου ήταν σχεδόν δεδομένη, λέει η Μάσα Σιλίνσικι: «Αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ είναι ότι σου δίνει την εντύπωση ότι κρύβει μέσα της ένα μεγάλο μυστικό. Και ο ρόλος της μητέρας έχει ανάγκη από αυτό το μυστικό, δηλαδή το να μη ξέρεις από που πηγάζει η δύναμη να τα αντέξει όλα αυτά.» Η 44χρονη Άρτεμις Χαλκίδου είναι κόρη Έλληνα και Ελληνοκύπριας που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία. Μετά την αποφοίτησή της από τη δραματική σχολή στο Μόναχο το 1995, γύρισε ταινίες για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και έπαιξε σε θέατρα στο Μόναχο, το Αμβούργο, την Κολωνία, τη Λειψία και το Βερολίνο όπου και ζει. Όπως θυμάται, πάντα ήθελε να γίνει ηθοποιός και ήδη από την εφηβική της ηλικία τής είχε δοθεί κατά κάποιο τρόπο η ευκαιρία να αναπτύξει το ταλέντο της: «Οι γονείς μου είχαν για πολλά χρόνια εστιατόριο σε ένα χωριό στη Γερμανία. Και εμείς τα παιδιά δουλεύαμε στο εστιατόριο που ήταν κάτι σαν σκηνή. Ο πατέρας μου είχε βάλει μια πίστα όπου εγώ και τα τρία αδέλφια μου χορεύαμε. Υπήρχε δηλαδή πάντα αυτό το σόου στο εστιατόριο.» Η Άρτεμις Χαλκίδου δεν έχει παίξει ακόμη σε ελληνική ταινία. Θα το ήθελε; Ναι, λέει, αν υπάρξει μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Τα επεισόδια και οι βανδαλισμοί στο προάστιο Μπομπινί έχουν αντίκτυπο και στον προεκλογικό αγώνα δύο μήνες πριν τις προεδρικές του Απριλίου. Δηλώσεις Μαρίν Λεπέν υπέρ της αστυνομίας.Περίπου 2.000 άτομα συμμετείχαν χθες τη νύχτα σε βίαια επεισόδια κατά των αστυνομικών αρχών στο προάστιο του Παρισιού Μπομπινί. Σύμφωνα με τις αρχές αρκετά οχήματα τυλίχθηκαν στις φλόγες, ενώ ένα μικρό παιδί διασώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή από αυτοκίνητο που καίγονταν. Αφορμή για την συνεχιζόμενη βία και τα επεισόδια στο προάστιο της γαλλικής πρωτεύουσας είναι η σύλληψη και, από ότι όλα δείχνουν, κακοποίηση ενός 22χρονου μαύρου από αστυνομικό στο προάστιο Ολνέ σου Μπουά στις 2 Φεβρουαρίου. Όμως η έξαρση της βίας στα περίχωρα του Παρισιού δεν μένει χωρίς συνέπειες στον προεκλογικό αγώνα δύο μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές. Το Ανώτατο δικαστήριο του Μπομπινύ όπου μεταφέρονται για να δικαστούν οι συλληφθέντες από τα διάφορα επεισόδια, είναι αυτό που συγκεντρώνει πλέον τη μήνη των διαδηλωτών. Χθες έξω από τον περίβολο του Δικαστηρίου προχώρησαν για ακόμα μια φορά σε βανδαλισμούς, αγνοώντας την έκκληση του 22χρονου Τεό, ο οποίος από το κρεβάτι του νοσοκομείου ζήτησε ψυχραιμία ώστε να μπορέσει και η δικαιοσύνη να βγάλει τα συμπεράσματά της. Η Μαρίν Λεπέν κάνει λόγο για τεκμήριο αθωότητας Σε προεκλογική περίοδο, τέτοιου είδους επεισόδια γίνονται συχνά αντικείμενα εκμετάλλευσης για πολιτικούς λόγους. Για παράδειγμα, η Μαρίν Λεπέν δεν έχασε την ευκαιρία σήμερα το πρωί να επαναλάβει την πλήρη υποστήριξή της στις αστυνομικές δυνάμεις δηλώνοντας ότι «είναι θέμα αρχής για μένα, υποστηρίζω την αστυνομία, εκτός και εάν η δικαιοσύνη αποδείξει ότι κάποιοι αστυνομικοί έδρασαν παράνομα». Παράλληλα η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου χαρακτήρισε «ανάξιες» τις δηλώσεις ορισμένων πολιτικών που κάνουν λόγο για κρούσματα «ρατσισμού» στην αστυνομία με αφορμή τον τρόπο με τον οποίο γίνονται συχνά έλεγχοι ταυτότητας ή συλλήψεις. Υπογράμμισε επίσης, ότι «είναι απαράδεκτο εξ αιτίας της συμπεριφοράς ενός ή δύο αστυνομικών, να εξάγονται συμπεράσματα για ολόκληρη την αστυνομία». Με τέτοιες δηλώσεις η Μαρίν Λεπέν έχει καταφέρει να συγκεντρώσει την προτίμηση της πλειοψηφίας στα δύο σώματα, αστυνομία και χωροφυλακή, έχοντας φθάσει πλέον στο 58%, ενώ στις εκλογές του 2012 βρίσκονταν μόλις στο 30 %. Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι

Με 931 ψήφους εξελέγη σήμερα ομοσπονδιακός πρόεδρος ο Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ. Ήδη από τον πρώτο γύρο ο πρώην υπουργός Εξωτερικών έλαβε την απόλυτη πλειοψηφία των συνολικά έγκυρων 1.253 ψήφων.Η επίμαχη ερώτηση έγινε αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, από μαθήτρια της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, στο πλαίσιο συνάντησης του Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ με νέους της ΕΕ στο Βερολίνο. «Θα έρθετε ως πρόεδρος της δημοκρατίας κάποτε στην Ελλάδα»; Η ερώτηση προκάλεσε την αμηχανία του τότε υπουργού Εξωτερικών. Χαμογέλασε αινιγματικά και απάντησε: «Κάποιος πρόεδρος θα υπάρξει για να τον χαιρετίσετε». Μάχης ζωής ή θανάτου Η έστω και με ερωτηματικό διατυπωμένη προφητεία της ελληνίδας μαθήτριας επιβεβαιώθηκε σήμερα με τον πιο πανηγυρικό τρόπο στην αίθουσα της ολομέλειας, όπου ο νεοκλεγείς γερμανός πρόεδρος έχει δώσει επί δεκαετίες μάχες από το βήμα της ολομέλειας, είτε ως απλός κομματικός στρατιώτης με τα χρώματα του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, είτε ως αξιωματούχος διαφόρων κυβερνητικών σχηματισμών υπό τους καγκελαρίους Σρέντερ και στη συνέχεια Μέρκελ. Από όλες όμως τις πιο σκληρές μάχες που έχει δώσει ως επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας στις παγκόσμιες εστίες κρίσεις, εκείνοι που τον ξέρουν από κοντά θυμούνται περισσότερο αυτή που έδωσε για να σώσει τη ζωή της γυναίκας του Έλκε Μπιντενμπέντερ. Τον Αύγουστο του 2010, τελειώνοντας κάποια προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου στο Βερολίνο, ένας φαινομενικά ατάραχος Σταϊνμάιερ, επικεφαλής της ΚΟ του SPD τότε, ανακοινώνει ότι θα λείψει για μερικές εβδομάδες από την πολιτική, επειδή θα γίνει δωρητής νεφρού για τη γυναίκα του. «Μόνο μια μεταμόσχευση μπορεί να της σώσει τη ζωή», δηλώνει. Δύο μήνες αργότερα επιστρέφει και πάλι στην πολιτική. Στην πρώτη του συνέντευξη τύπου περιγράφει την ξεχωριστή αίσθηση κάποιου που χαρίζει και πάλι το χαμόγελο στον άνθρωπό του, αλλά και την προσωπική του μετάλλαξη. «Ξαφνικά από εκεί που δεν είχα χρόνο ούτε να φάω, είχα όλο το χρόνο του κόσμου για να σκεφτώ, για τη ζωή και το θάνατο, με την πραγματική έννοια των λέξεων. Και αναρωτιέται κανείς, τι είναι τελικά σημαντικό στη ζωή του», δήλωσε στην εφημερίδα Bild, στην πρώτη συνέντευξη μετά την επιστροφή του στην πολιτική. Ο «δικός μας» Σταϊνμάιερ Αυτή η ανθρώπινη πλευρά έγινε ακόμη πιο αισθητή στη δεύτερη θητεία του ως υπουργού Εξωτερικών στην δεύτερη κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού του Βερολίνου. Στη διάρκειά της έχει διανύσει 400.000 χιλιόμετρα με το αεροπλάνο σε συνολικά 219 ταξίδια ανά τον κόσμο, εκ των οποίων τα 4 τον οδήγησαν στην Ελλάδα. Μόνο με τον ομόλογό του, Νίκο Κοτζιά με τον οποίο υπήρξαν συμφοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν, έχουν συναντηθεί 5 φορές, τις 3 διμερώς, τις υπόλοιπες στο Πότσνταμ και στο Αμβούργο, στο πλαίσιο Διασκέψεων του Οργανισμού Συνεργασίας και Ασφάλειας στην Ευρώπη. Σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται και οι ιδιωτικής φύσης. Στην Ελλάδα ο Σταϊνμάιερ βρέθηκε και πάλι αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, ήταν ένα από τα τελευταία ταξίδια του στο εξωτερικό. Στη Θεσσαλονίκη, στα εγκαίνια της έκθεσης «Διαιρεμένες πατρίδες 1940-1950» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και αργότερα στη Εβραϊκή Συναγωγή, που αποκαταστάθηκε με γερμανική συνδρομή, έδειξε πόσο βαριά είναι γι αυτόν η ιστορική μνήμη αλλά και η ευθύνη της χώρας του για το μέλλον της Ευρώπης. «Ήταν πολύ επιπόλαιος ο λόγος τα τελευταία χρόνια - και στη δική μου χώρα - για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ή από τη ζώνη Σένγκεν», τόνισε στην ομιλία του. Στις πολιτικές επαφές που ακολούθησαν στην Αθήνα έδειξε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για την επανένωση της Κύπρου ως τελευταίας διαιρεμένης χώρας στην Ευρώπη. Το υπουργείο Εξωτερικών υπό τον Σταϊνμάιερ στήριξε οικονομικά και την περιοδεία της χορωδίας του σταθμού στα Καλάβρυτα, τη Μήλο και την Αθήνα, ένα ταξίδι μνήμης, υπέρβασης και γνωριμίας με την Ελλάδα του σήμερα, με οδηγό τραγούδια από όλον τον κόσμο. Ένθερμος Ευρωπαίος Όλα αυτά και πολλά άλλα παίρνει μαζί του στο αξίωμα του προέδρου της γερμανικής δημοκρατίας, σχολιάζει ο Ρίχαρντ Φουξ από τη Deutsche Welle. Ο Σταϊνμάιερ χαίρει εκτίμησης και στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, διαθέτει πολύτιμη διπλωματική εμπειρία, ξέρει να διαχειρίζεται κρίσεις και είναι ο πιο δημοφιλής πολιτικός στη Γερμανία. Ήταν και ένα από τα βασικά επιχειρήματα που έκανε να γύρει η πλάστιγγα υπέρ της υποψηφιότητάς του και με τη στήριξη της Χριστιανικής Ένωσης μετά από παλινωδίες εβδομάδων, κάτι που θεωρήθηκε προσωπική επιτυχία του νυν υπουργού Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Ως πρόεδρος πλέον είναι ιδανικός όχι μόνο γιατί ξέρει να κρατά ισορροπίες, αλλά και γιατί ως ένθερμος Ευρωπαίος ξέρει τον τρόπο να στέλνει ισχυρά μηνύματα κατά της φαιάς ιδεολογίας που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στην Ευρώπη. Σε ότι αφορά τις ΗΠΑ, τον πιο σημαντικό εταίρο της Γερμανίας, με ενδιαφέρον αναμένονται τα πρώτα δείγματα γραφής. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας αποκάλεσε τον Ντόναλντ Τραμπ «κήρυκα του μίσους», αργότερα δήλωσε ότι η προεδρία Τραμπ θα σηματοδοτήσει το «τέλος της παλαιάς τάξης πραγμάτων». Οι εξελίξεις τον δικαιώνουν. Ειρήνη Αναστασοπούλου