Ετικέτα: ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Παραιτήθηκε και ο Βρετανός υπ. Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον
Μέσα σε μια μέρα η πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Τερέζα Μέι έχασε δύο βασικά στελέχη της κυβέρνησής της, τα οποία παραιτήθηκαν διαφωνώντας με την ήπια έξοδο από την ΕΕ που προκρίνει η πρωθυπουργός.Ερωτηματικά για το μέλλον της βρετανικής κυβέρνησης και της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι προκαλούν οι παραιτήσεις δύο κορυφαίων υπουργών σε διάστημα 18 ωρών, την Κυριακή τα μεσάνυχτα του Ντέιβιντ Ντέιβις, υπουργού αρμοδίου για τις διαπραγματεύσεις του Brexit, και τώρα του Μπόρις Τζόνσον, υπουργού Εξωτερικών. Οι παραιτήσεις ήλθαν τρείς ημέρες μετά την αρχική αποδοχή και από τους δύο του νέου σχεδίου της Τερέζα Μέι, που προβλέπει σοβαρές υποχωρήσεις της Βρετανίας έναντι των απαιτήσεων των Βρυξελλών. Κατά την παρουσίαση του σχεδίου εξόδου από την ΕΕ στην ολομέλεια της βουλής η Τερέζα Μέι δεν μπορούσε να κρατήσει τα γέλια της όταν ευχαρίστησε τον Μπόρις Τζόνσον για τη διετή θητεία του. Η αντιπολίτευση ξέσπασε σε γέλια κι ο Πρόεδρος της Βουλής συνέστησε σε όλα τα μέρη να ησυχάσουν και να ακούσουν προσεκτικά την ομιλία της Πρωθυπουργού.
Κλυδωνισμοί για την κυβέρνηση
Η παραίτηση του Μπόρις Τζὀνσον, ανακοινώθηκε αμέσως από την Ντάουνινγκ Στριτ, γεγονός που σπάει την παράδοση που θέλει πρώτα την παραλαβή της επιστολής παραίτησης. Ήταν μια προειδοποίηση εκ μέρους της πρωθυπουργού ότι είναι πανέτοιμη να αντιμετωπίσει την οποιαδήποτε πρόκληση εκ μέρους του. Ο Μπόρις Τζόνσον ηγήθηκε της εκστρατείας του αντιευρωπαϊκού μετώπου και ενδέχεται να προκαλέσει το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πρωθυπουργό. Απρόβλεπτος και υπέρμετρα φιλόδοξος, ο Τζόνσον αποκλείεται να μετακομίσει στα πίσω έδρανα της βουλής ως απλός παρατηρητής. Πιθανότατα θα ξεκινήσει παρασκηνιακές κινήσεις για να ανατρέψει την Τερέζα Μέι και να διεκδικήσει την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος. Είναι πολύ αμφίβολο αν θα το πετύχει, δεδομένου ότι οι φανατικοί του σκληρού Brexit είναι περίπου 40 βουλευτές. Η κατάθεση της πρότασης μομφής απαιτεί 50 υπογραφές, είναι δε πολύ πιθανόν πολλοί να μην προχωρήσουν σε μια τέτοια ακραία κίνηση. Τυχόν ανατροπή της Τερέζα Μέι θα οδηγούσε σε νέες εκλογές και η νίκη των Συντηρητικών σε αυτές δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Μαρία Καστρισιανάκη, Λονδίνο
Σαλβίνι: κλειστά τα λιμάνια στους πρόσφυγες
Ο Ματτέο Σαλβίνι θέλει να κλείσει τα λιμάνια στις διεθνείς και ευρωπαϊκές αποστολές και να αποβιβάζονται οι μετανάστες που σώζονται από στρατιωτικά πλοία σε άλλες χώρες. Το έκανε γνωστό ο ίδιος ο ιταλός υπουργός.Ο Γραμματέας της Λέγκα επιμένει ότι «είναι μια λάθος πρακτική, αποτέλεσμα των συμφωνιών που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις». Η Ρώμη σύμφωνα με τον αρχηγό της Λέγκα θα πρέπει να ζητήσει επίσημα και την αλλαγή των κανόνων της ευρωπαϊκής επιχείρησης Sophia, η οποία στοχεύει στην καταπολέμηση των δουλεμπόρων.
Ο ιταλικός τύπος όμως υπογραμμίζει ότι οι μετανάστες που επιβαίνουν σε στρατιωτικά πλοία δεν μπορούν να μεταφέρονται στη Λιβύη δεδομένων και των συνθηκών κράτησης. Συχνά, δε, άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ισπανία απέχουν πολύ από το σημείο της διάσωσης.
Σήμερα ο Σαλβίνι συζητά το όλο θέμα και με τον ιταλό πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε με στόχο να καθορίσουν τα ακριβή αιτήματα της Ιταλίας ενόψει της συνάντησης των ευρωπαίων υπουργών Εσωτερικών την Πέμπτη στην Αυστρία.
Όπως διαρρέει πάντως και στην «μίνι –διάσκεψη» με την Γερμανία και την Αυστρία μεθαύριο, πάντα στο Ίνσμπρουκ, ο Σαλβίνι θα επιμείνει στην θέση του, ότι η Ευρώπη δηλαδή πρέπει να υποδεχθεί πλέον μόνον πρόσφυγες και όχι οικονομικούς μετανάστες.
Δεν μπορούν να αγνοηθούν ευρωπαϊκές συμφωνίες
Tην νέα στάση του Γραμματέα της Λέγκα για αναθεώρηση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και αποστολών με παράλληλο περιορισμό των ευθυνών της Ρώμης, στηρίζει και ο υπουργός Υποδομών Ντανίλο Τονινέλλι (των Πέντε Αστέρων), ο οποίος έχει την ευθύνη για τα λιμάνια της χώρας.
Πηγές του ιταλικού υπουργείου Άμυνας όμως άφησαν να διαρρεύσει ότι οι συμφωνίες αυτές έχουν υπογραφεί με τους ευρωπαίους εταίρους ακριβώς από τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας και δεν μπορούν να αγνοηθούν με μια απλή απόφαση του σημερινού υπουργού εσωτερικών.
Ο Ματτέο Σαλβίνι, βέβαια, δεν δείχνει να θέλει να αλλάξει την όλη πορεία του και επιμένει: «θα παρουσιάσω τις προτάσεις αυτές στους ευρωπαίους συναδέλφους μου. Θεωρώ ότι εκπροσωπώ την βούληση του 99% των ιταλών».
Και ο αρχηγός των Πέντε Αστέρων, Λουίτζι Ντι Μάιο, μιλώντας στην ραδιοφωνία της Rai τόνισε ότι «πρέπει να επανακαθοριστούν οι κανόνες των αποστολών που σώζουν μετανάστες και πρόσφυγες ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μεταφέρονται σε όλα τα ευρωπαϊκά λιμάνια».
Αθανασία Συγγελλάκη, Ρώμη
Το κοινωνικό πρόβλημα του Μακρόν
Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν με ομιλία του προς το έθνος από τις Βερσαλλίες θα αναφερθεί στην πολιτική του. Στο επίκεντρο οι μεταρρυθμίσεις του, οι οποίες δέχονται όλο και εντονότερη κριτική.Ενδεχομένως να είναι η αχίλλειος πτέρνα του Γάλλου Προέδρου: πάνω από το 70% των ερωτηθέντων σε πρόσφατη δημοσκόπηση πιστεύουν πως η πολιτική του είναι άδικη. Μετά από ένα χρόνο στην εξουσία αυξάνονται οι επικριτικές φωνές για την πολιτική του ακόμα και στο ίδιο του το κόμμα. Για το λόγο αυτό η ομιλία του και προς τα δύο σώματα της Εθνοσυνέλευσης, ένα είδος ομιλίας προς το γαλλικό έθνος, αργά το απόγευμα από τις Βερσαλλίες αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. «Ο Μακρόν αναζητά ένα νέο ενθουσιασμό» είχε τίτλο το περασμένο Σάββατο η εφημερίδα Le Monde.
O 40χρονος πολιτικός μπορεί μετά την εκλογή του τον Μάιο του 2017 να παρουσίασε ή να προχώρησε σε μια εντυπωσιακή λίστα μεταρρυθμίσεων ωστόσο πολλοί πλέον δεν πείθονται από την εξίσωση φιλελευθερισμός και κοινωνική ασφάλεια.
Πρόσφατα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων βρέθηκαν τα μέτρα που πήρε υπέρ των επενδυτών και των επιχειρήσεων. Χαλάρωσε το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων και μείωσε τους φόρους των επιχειρήσεων. Αντίθετα οι εξαγγελίες του για βελτίωση της κατάστασης στα περίχωρα του Παρισιού και καταπολέμηση της φτώχειας αναβλήθηκαν και μετατέθηκαν στο μέλλον.
Οικονομολόγοι μάλιστα από το περιβάλλον του Εμμανουέλ Μακρόν τον κατηγορούσαν ότι «αδιαφορεί για τα κοινωνικά ζητήματα» ενώ υπάρχουν φωνές μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όπως αυτές του βουλευτή Φρεντερίκ Μπαρμπιέρ που του ζητούν να αλλάξει την κυβερνητική πολιτική προσδίδοντας της έναν περισσότερο κοινωνικό χαρακτήρα.
Το επιβλητικό σκηνικό του Ανακτόρου των Βερσαλλιών
Ο Γάλλος Πρόεδρος βρίσκεται ενώπιον ενός διλήμματος. Από την μια πλευρά με την οικονομική του πολιτική αποδυναμώνει τους συντηρητικούς Ρεπουμπλικάνους, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, ενώ από την άλλη πλευρά ένα μέρος των ψηφοφόρων του προέρχεται από την κεντροαριστερά.
Τα ποσοστά δημοτικότητάς του έχουν μειωθεί το τελευταίο διάστημα, αν και συνεχίζει να είναι σε καλύτερη θέση σε σύγκριση με τους προκατόχους του Φρανσουά Ολάντ και Νικολά Σαρκοζί.
Σχετικά με την αποψινή ομιλία του δεν είναι τίποτα γνωστό παρά μόνο ότι θα αναφερθεί στις μέχρι τώρα μεταρρυθμίσεις και θα προδιαγράψει την πολιτική του για τον επόμενο χρόνο. Είναι η δεύτερη φορά που χρησιμοποιεί το Ανάκτορο των Βερσαλλιών για να απευθυνθεί στα δυο σώματα του κοινοβουλίου. Το Σύνταγμα το επιτρέπει από το 2008, ωστόσο οι προκάτοχοί του είχαν κάνει περιορισμένη χρήση. Ο Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ είχε μιλήσει από εκεί όταν έγιναν τα τρομοκρατικά χτυπήματα το 2015. Ο Εμμανουέλ Μακρόν προτίθεται να χρησιμοποιεί τις Βερσαλλίες απευθυνόμενος στους πολίτες με ένα είδος ομιλίας προς το έθνος κατά το αμερικανικό πρότυπο.
Για την αντιπολίτευση πάντως η επιλογή του να μιλήσει από το Ανάκτορο θωρείται υπερβολική και επισημαίνουν πως τίποτα δεν την δικαιολογεί παρά μόνο ίσως μια τάση μεγαλομανίας.
Σεμπάστιαν Κουνιχκάιτ (DPA ) / Μαρία Ρηγούτσου
Ερντογάν, ο πρώτος σουλτάνος της Τουρκίας
Από τη Δευτέρα η Τουρκία μετατρέπεται επισήμως σε "προεδρική δημοκρατία". Ο επανεκλεγείς πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογαν αποκτά μεγαλύτερες εξουσίες από όλους τους προκατόχους του στη σύγχρονη Τουρκία.Μόλις 13 χρόνια έχουν περάσει από τότε που το κυβερνών "Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης" (ΑΚΡ) του Ερντογάν δρομολογούσε τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ με τη στήριξη της κοινής γνώμης. Την εποχή εκείνη φαινόταν ότι εδραιώνονται στην Τουρκία η δημοκρατία, η ελευθερία της γνώμης και η κοινωνική συμφιλίωση. Κι όμως σήμερα, η Τουρκία παραχωρεί υπερεξουσίες σε έναν πρόεδρο, ο οποίος τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ακολουθεί μία πολιτική ατζέντα όλο και πιο ισλαμιστική, εθνικιστική, αυταρχική. Από τη στιγμή που δεν θα είναι υπόλογος απέναντι στο Κοινοβούλιο, ο Ερντογάν θα έχει πλέον τον απόλυτο έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Θα ελέγχει όμως και τη δικαστική εξουσία, καθώς αποκτά το δικαίωμα να ορίζει ο ίδιος τους ανώτατους δικαστές.
Ο ίδιος απορρίπτει την κριτική και υποστηρίζει ότι προεδρική δημοκρατία έχουν και άλλες χώρες, όπως η Γαλλία και η ΗΠΑ. Όπως επισημαίνει ο Ερσίν Καλασίογλου, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Σαμπάντσι της Κωνσταντινούπολης "δεν έχει γίνει συζήτηση μαζί μας για το νέο πολιτειακό σύστημα, παρά μόνο σε πολύ γενικές γραμμές, οπότε λεπτομέρειες δεν γνωρίζουν ούτε η κοινή γνώμη, ούτε η επιστημονική κοινότητα. Ασφαλώς υπάρχουν διαφορές με άλλες χώρες, για παράδειγμα στις ΗΠΑ ο πρόεδρος δεν μπορεί να διαλύσει το Κογκρέσσο και να προκηρύξει εκλογές, ενώ στη Γαλλία τα μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου ορίζονται από το Κοινοβούλιο".
Αμέτοχη η "κοινωνία των πολιτών"
Ο Ερσίν Καλασίογλου επισημαίνει τα στοιχεία αυταρχισμού στο νέο πολιτειακό σύστημα της Τουρκίας. "Τόσο στο αμερικανικό, όσο και στο γαλλικό σύστημα πρωταρχικό ρόλο διαδραματίζει η κοινωνία των πολιτών. Κάτι τέτοιο σε μας δεν υπάρχει. Μία άλλη εξέλιξη είναι ότι εφεξής ο Ερντογάν θα ελέγχει τη νομοθετική εξουσία κυβερνώντας με προεδρικά διατάγματα, κάτι που μέχρι σήμερα δεν μπορούσε, παρά μόνο επικαλούμενος την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ακόμη ισχύει στην Τουρκία". Παρόμοια άποψη εκφράζει ο πολιτικός επιστήμων Ντογκού Εργκίλ, επισημαίνοντας ότι "ουσιαστικά καταργούνται η διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, στοιχεία ιδιαίτερα σημαντικά σε μία δημοκρατία".
Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι αν το πολιτικό θερμόμετρο στην Τουρκία ανεβαίνει ακόμη περισσότερο λόγω της συμμαχίας του Ερντογάν με το εθνικιστικό κόμμα MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, το οποίο του εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πολλοί φοβούνται ότι η σκληρή στάση του MHP σε μία σειρά ζητημάτων θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο εθνικιστικές αντιλήψεις, δυσχεραίνοντας τόσο την επίλυση του κουρδικού ζητήματος, όσο και την προσέγγιση με την ΕΕ. Ήδη από το 1999 η Άγκυρα είχε υποβάλει αίτηση ένταξης. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις άρχισαν στις 3 Οκτωβρίου 2005, αλλά μέχρι σήμερα δεν σημειώνουν θεαματική πρόοδο και ουσιαστικά έχουν παγώσει εδώ και δύο χρόνια, μετά την επιβολή "κατάστασης έκτακτης ανάγκης" στην Τουρκία. Μιλώντας στην Deutsche Welle η Κάτι Πίρι, εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία, ζητεί μάλιστα την επίσημη αναστολή των διαπραγματεύσεων.
Ένταση με τις ΗΠΑ
Παράλληλα, κρισιμη περίοδο διέρχονται και οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Και αυτό για πολλούς λόγους: Ο Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο ο ερντογάν θεωρεί υποκινητή της απόπειρας πραξικοπήματος το 2016, εξακολουθεί να ζει ανενόχλητος στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί συνεχίζουν να συνεργάζονται με την κουρδική οργάνωση Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) στη Συρία, παρά τις τουρκικές ενστάσεις. Και επιπλέον η Άγκυρα θέλει να αγοράσει ρωσικούς πυραύλους S-400, παρά τις αντιρρήσεις του ΝΑΤΟ. "Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις οι ΗΠΑ είναι λιγότερο δημοφιλείς από το Ιράν στην Τουρκία", σημειώνει ο πολιτικός επιστήμων Ντογκού Εργκίλ. "Στην τουρκική κοινωνία εξαπλώνεται μία νοοτροπία εχθρική απέναντι στις ΗΠΑ και την ΕΕ, ανεξάρτητα από την πολιτική Ερντογάν", συμπληρώνει.
Αράμ Εκίν Ντουράν, Γιάννης Παπαδημητρίου
